کتاب هارمونیسم نوجوانی

کتاب هارمونیسم نوجوانی نوشتهٔ حسین یزدانی است. نشر ویراست این کتاب را منتشر کرده است؛ کتابی حاوی رهیافتی روان‌شناختی در بازشناسی دنیای نوجوان و نقش مهارت‌های ارتباطی در عبور از چالش‌های پیش رو.

درباره کتاب هارمونیسم نوجوانی

کتاب هارمونیسم نوجوانی در هفت فصل نوشته شده است. این کتاب برای نوجوانان و اطرافیانشان نوشته شده است؛ آن‌هایی که در حال سپری‌کردن این دوران طلایی اما پر فرازونشیبند و آن‌هایی که در اطرافشان چنین فرزندانی در حال گذراندن اوقاتند. حسین یزدانی در کتاب حاضر، به موضوعاتی مانند ابراز هیجان و اعتیاد به اینترنت و مهار‌ت‌های ارتباطی پرداخته است.

خواندن کتاب هارمونیسم نوجوانی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به نوجوانان، والدین، معلمان، مربیان تربیتی، درمانگران و مشاوران حوزهٔ کودک و نوجوان پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب هارمونیسم نوجوانی

«اهمیت ارتباط در زندگی به حدی است که برخی صاحب نظران، اساس تمام رشد انسانی، آسیب‌های فردی و پیشرفت‌های بشری را در فرایند ارتباط دانسته‌اند. مهارت‌های ارتباطی میان فردی عبارتند از: مهارت سخن گفتن (کلامی و غیرکلامی)، مهارت گوش دادن فعال، مهارت تفسیر سخن‌های مخاطب، مهارت شفاف سازی، مهارت سؤال پرسیدن، مهارت تحسین و تشویق و مهارت بازخورد (معتقد و همکاران، ۱۳۹۳). روابط اجتماعی جنبه اصلی زندگی فرد است. مهارت‌های اجتماعی، مهارت‌هایی هستند که به افراد اجازه می‌دهند تعامل مثبتی را با دیگران شروع کرده و ارائه دهند و شامل مهارت‌هایی مانند برقراری ارتباط، حل مسئله، تصمیم‌گیری، خودمدیریتی و روابط با همسالان است و توانایی انجام رفتارهایی است که در توانمند سازی یک فرد برای کسب قابلیت اجتماعی مهم هستند (خان‌زاده و همکاران، ۱۳۹۲). آنچه مسلم است هیچ کس قادر نیست بدون کمک و مساعدت و ارتباط با دیگران نیازهای معمولی خود را برطرف سازد. بخش عمده‌ای از کارها، بازی و زندگی خانوادگی به کیفیت روابط با دیگران بستگی دارد (موتابی و فتی، ۱۳۸۷). برقراری ارتباط اولین ضرورت یک زندگی اجتماعی است یک ارتباط مؤثر وسیله مناسبی برای انتقال داده‌ها بین افراد، نشان دادن احساسات به دیگران و تصحیح سوء تفاهم‌ها می‌باشد. پیش شرط هرگونه آموزش مؤثر، ارتباط مؤثر است که لازمه رشد یک اجتماع است. یک ارتباط ناموثر باعث ایجاد سوء تفاهم‌ها، نارضایتی‌ها و احساس تنهایی در افراد خانواده و جامعه می‌گردد (گراند، ۲۰۰۱).

امروزه ما در دنیایی زندگی می‌کنیم که ناگزیر از ارتباط وب رخورد با دیگران هستیم و آنچه مسلم است هیچکس قادر نیست بدون کمک و مساعدت و ارتباط با دیگران، نیازهای معمولی خود را برطرف سازد. بخش عمده‌ای از رضایت در کارها، بازی و زندگی به کیفیت روابط با دیگران بستگی دارد (مستقیمی و شفیع آبادی، ۱۳۹۱). وجود ارتباطات انسانی برای رفع نیاز و دستیابی به اهداف لازم به نظر می‌رسد. روابط انسانی خوب، روابطی است که به سلامت روانی، اجتماعی و ذهنی منجر شود (تلخابی علیشاه و همکاران، ۱۳۸۹). دانشمندان علوم اجتماعی ارتباط را به معنای تعامل صحیح اجتماعی به کار برده‌اند وآن را منشأ فرهنگ و عامل ارتقای انسانی قلمداد نموده و فقدانش را به معنای سکون نسبی در حساسیت انسانی و مانع هر نوع تعالی اجتماعی ذکر کرده‌اند (ساروخانی، ۱۳۹۵). به سخن دیگر، بدون ارتباط مؤثر و تعامل بین فرد، انسان نمی‌تواند به رشد مطلوب و شکوفایی شخصیت خود برسد و هرگونه محرومیت از روابط مطلوب و منطقی با دیگران و درماندن از زندگی پویای اجتماعی، زمینه اضطراب، افسردگی و عقب ماندگی فرهنگی را هموار و آنهارا در دسترس می‌نماید (بولتن، ۱۹۹۴، ترجمه سهرابی، ۱۳۹۷).»