کتاب شجاع دل

کتاب شجاع دل نوشتهٔ دیوید ج ابوظاهر و ترجمهٔ مهرداد صمیمی است. انتشارات روشنگران و مطالعات زنان این کتاب تاریخ و رمان را منتشر کرده است. آزادی و استقلال آمریکا، نتیجهٔ مبارزات دامنه‌دار و کشاکش‌های سیاسی گوناگونی بوده است.

درباره کتاب شجاع دل

کتاب شجاع دل (تادئوس کوزیوشکو)، سرنوشت یک مبارز و آزادی‌خواه را شرح داده و گوشه‌هایی از تاریخ ناگفتهٔ چگونگی استقلال و آزادی سرزمین‌های آمریکا و لهستان را بیان کرده است. با مطالعهٔ این کتاب درمی‌یابیم که آزادی و استقلال آمریکا، نتیجهٔ مبارزات دامنه‌دار آزادی‌خواهان بسیار غیرآمریکایی نظیر قهرمان این کتاب و هزاران نفر دیگر همانند او و نیز کشاکش‌های سیاسی و قدرت‌طلبی‌های کشورهای رقیب انگلستان (مانند فرانسه) بوده که برای جلوگیری از دامنه‌دارشدن بیشتر قدرت بریتانیا و ضربه‌زدن به توان بالفعل آن کشور، دست یاری به‌سوی ینگ‌دنیایی‌ها دراز کرد تا هم آن کشور را تضعیف کند و هم رقیب قدری برایش تدارک بینند. این کتاب در ۹ فصل نوشته شده و شما را با آزادی‌خواهی به نام «تادئوس کوزیوشکو» آشنا می‌کند. تادئوس کوزیوشکو ۱۹ساله بود که از کالج ژزوئیت‌ها فارغ‌التحصیل شد و در طول تابستان امیدوار بود مادرش بتواند او را به مدرسهٔ نظامی دانشجویی افسری در لهستان بفرستد. مادر، پسرش را می‌شناخت و از رویأهایش آگاه بود. تادئوس مدتی بود که سلوک و رفتار یک سرباز را به خود گرفته بود. تقریباً ۶ پا قد داشت و فرم جسمی‌اش به‌صورتی درآمده بود که به او حالت عضلانی ملایمی داده بود.

خواندن کتاب شجاع دل را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران ادبیات داستانی معاصر آمریکا و قالب رمان با داستانی واقعی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب شجاع دل

«تاد در حالی‌که از خوشحالی وجودش از سر تا به پا در هیجان بود به‌طور مجدانه خبردار ایستاده بود و به آن‌چه که فرمانده در مورد لیاقت او برای پذیرش به دانشجویی دانشکده افسری می‌گفت گوش فرا می‌داد. پس از دو روز دیگر مراسم تشریفاتی، لباس یونیفورم آبی سیر مدرسه افسری را به‌تن کرد و سال‌های کارآموزی‌اش به‌عنوان یک نوآموز شروع شد. پس از چند روزی تاد دریافت که شکایات زیادی از او علاوه بر مطالعه‌اش، در مورد ساعات بیداری‌اش هم پیدا شده است. او در حالی‌که می‌خواست خود را کاملاً غرق در مطالعه کتاب‌هایش نماید، ناچار بود که کوششی برای بی‌ایراد نگاه داشتن محل اقامت و یونیفورمش به‌کار برد تا حمل بر بی‌لیاقتی‌اش نگردد. او که مردی اجتماعی بود و افراد مردم و تبادل دوستانه افکار را دوست داشت ناچار بود به‌دنبال فرصت مناسبی باشد که بتواند بحثی داشته و یا با دوستان همکلاسش بازی‌هایی کند.

سال کارآموزی به‌پایان رسید و در یک مراسم طولانی و سنگین و رنگین که به ریاست اسقف اعظم برگزار شد تاد شمشیری دریافت کرد به نشان این‌که از آن لحظه به‌بعد دیگر عضو کامل ارتش به‌صورت یک دانشجوی افسری می‌باشد و سه سال تا فراغت تحصیل در پیش‌روی دارد. سه سال پر از ریاضیات عالی، تاریخ لهستان و علوم نظامی و سه سال دیگر تحصیل قبل از این‌که بتواند حتی یک زلوتی به‌دست آورد که به مادرش در تأمین نیازهای خانوادگی کمکی کند. او سعی کرد که در این سه سال هرچه بتواند بیشتر فراگیرد و مصمم شد که موضوعات بیشتری را به موارد مطالعه خود بیافزاید. این مواد منجمله شامل موزیک و هنر نیز می‌شد.

او هر موقع دقیقه‌ای وقت اضافه می‌آورد پرتره‌ای از یکی از دوستانش می‌کشید و این کار بهترین وسیله رهایی او از عصبیت‌ها شده بود و از آن‌جا که علاقمند بود هر کاری انجام می‌دهد درست انجام دهد، اضافه کردن این مواد و هم‌چنین ساعات اضافی ریاضیات و علوم نظامی‌گری یک مشکل اساسی در برابر او ایجاد کرد، چه این‌که لازمه انجام آنها ساعات مطالعه بیشتری بود و او از کجا می‌توانست وقت به‌دست آورد؟ تاد شب‌ها در مغزش کنکاش می‌کرد تا راهی بیابد و بالاخره شمع را در اتاقش خاموش کرده وسعی می‌کرد که بخوابد، اما هم‌چنان در فکر این مشکل به‌ظاهر حل نشدنی بود.»