کتاب عروسک ها و نمایش عروسکی

«عروسک‌ها و نمایش عروسکی» نوشته دیوید کورل است. این کتاب به معرفی تئاتر عروسکی و آموزش نکاتی در نمایش عروسکی از جمله تکنیک ساخت عروسک، روش عروسک‌گردانی و طراحی صحنه می‌پردازد. در بخشی از کتاب می‌خوانیم: میراث نمایش با عروسک و تئاتر عروسکی یک میراث جذاب و طولانی است. اصل این هنر نمایشی به نظر می‌رسد که در شرق است؛ اگرچه دقیقاً زمان و محل پیدایش و ظهور آن معلوم نیست. اما به نظر می‌رسد که چهار هزار سال پیش در هند اجرا شده باشد. نقش دیگری را بازی کردن در مذهب تابو ممنوع بوده است. رهبری بازیگر در نقش‌های سانسکریت اصطلاحاً، سوترادهارا نامیده می‌شود. بنابراین به نظر می‌رسد که عروسک‌ها قبل از بازیگر زنده وجود داشته‌اند. عروسک‌های خیمه‌شب‌بازی در قرن هشتم پس از میلاد در چین استفاده می‌شدند و زمان عروسک‌های سایه به هزار سال قبل برمی‌گردد. نمایش عروسکی برمه‌ای تأثیر بسزایی بر روی گسترش نمایش و رقص انسان داشت و هنوز بر مهارت و توانایی رقصنده در خلق مجدد حرکت‌های عروسک خیمه‌شب‌بازی قضاوت و ارزیابی می‌شود و چیکاماتو و فونزائون (۱۷۲۵ ـ ۱۶۵۳) بهترین نمایشنامه‌نویسان ژاپنی نه تنها برای تئاتر انسانی می‌نوشتند بلکه برای عروسک‌های بونراکو نیز نوشته‌اند (در شکل ۲۴ ببینید) و یکباره محبوبیت کابوکی را تحت الشعاع قرار دادند. در اروپا نمایش عروسکی در اوایل تمدن‌های دریای مدیترانه تحت قانون رومی پیشرفت کرد. به نظر می‌رسد یونانی‌ها از عروسک در ابتدا و ۸۰۰ سال قبل از میلاد استفاده کرده باشند. بر طبق نوشته‌ها نمایش عروسکی یک سرگرمی معمول در ۴۰۰ سال قبل از میلاد و احتمالاً با عروسک‌های خیمه‌شب‌بازی و دستکشی در یونان و روم بود. در قرون وسطی از عروسک‌ها به طور وسیع برای نمایش دادن داستان‌های کتاب مقدس استفاده می‌شد تا آنجا که این کار توسط مجله تونت ممنوع شد.