کتاب ذهن ذن، ذهن آغازگر (خلاصه کتاب)

خلاصه‌کتاب ذهن ذن، ذهن آغازگر؛ تمرین ذهن و مدیتیشن (خلاصه کتاب) نوشتهٔ شونریو سوزوکی و ترجمه و گزینش رضا اردلان است و شنیدار نگار نوین آن را منتشر کرده است.

درباره خلاصه‌کتاب ذهن ذن، ذهن آغازگر

با مطالعه این خلاصه کتاب می آموزید برای داشتن زندگی آرام، بازگشت به ذهن اصیل کلید اصلی است.

ذن، یک موضوع برای فلسفه نیست، بلکه روشی برای تجربه کردن است؛ قرار نیست روش را فدای هدف کنیم، در این صورت ذن را درست تمرین نکرده‌ایم؛ ما تمرین ذن می‌کنیم تا ذهن بزرگ و اصیل خود را که در زندگی روزمره گم شده، از نو پیدا کنیم. چنین ذهنی تابع و همراه جسم است؛ این دو از یکدیگر جدا نیستند، چراکه باهم در این لحظه حضور دارند. از همین روست که تمرین‌های ذن، معطوف به نشستن و ایستادن درست، و به طور کلی قرار دادن بدن در وضعیت‌های خاص رهایی‌بخش است.

در واقع باید بدانیم که در ذن فقط زمانی به چیزی فکر می‌کنیم که در حال انجام باشد. پس در تمرین ذن وقتی نشسته‌ایم، ذهن ما نیز فقط به نشستن فکر می‌کند. این شیوه باعث می‌شود که ذهنمان آزاد باشد و آن‌وقت است که به «روشن‌ضمیری» رسیده‌ایم. تمرین درست ذن، یعنی رسیدن به روشن‌ضمیری، پیش از رسیدن به روشن‌ضمیری!

معنای این حرف آن است که همه چیز باید در طول تمرین بدست بیاید؛ در طول انجام فعالیت، نه به شکل نتیجه‌ای جدا.

خواندن خلاصه‌کتاب ذهن ذن، ذهن آغازگر را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

اگر می‌خواهید با خواندن یک خلاصه‌کتاب با ذن بیشتر آشنا شوید این کتاب را از دست ندهید.

بخشی از خلاصه‌کتاب ذهن ذن، ذهن آغازگر

«وقتی که در ذن بودیسم، از تمرین درست حرف می‌زنیم، منظورمان تمرینی است که در آن ذهن و بدنِ تو کاملاً آزاد باشند؛ همین. قرار نیست تمرین درست منجر به چیز خاصی شود. همین که بدن در حالت درستی قرار بگیرد، تمرین درست انجام شده است؛ اگر بر روی نحوه نشستن در ذاذن تاکید می‌کنیم، به این خاطر است که خود این نشستن یعنی قرار گرفتن در وضعیت ذهنی مناسب. نباید اینگونه فکر کنی که بعد از آنکه درست نشستی، نوبت به وضعیت ذهنی خواهد رسید، چراکه ذهن و بدن در ذن بودیسم به یک معنا هستند. هر دو باید سرشت تو را بیان کنند؛ پس باید هر دو در هماهنگی با یکدیگر باشند.

حالت لوتوس را در نظر بگیر؛ در این حالت طوری می‌نشینی که پای چپ روی ران راست باشد و پای راست روی ران چپ. وقتی پاهایت در این وضعیت قرار می‌گیرند، پای راست تو، پای چپ را هم در خود دارد و پای چپ تو، پای راست را در خود دارد. این یعنی رسیدن به وحدت در عین دوگانگی.

وحدت در عین دوگانگی تمرین مهمی است که در اینجا باید به آن توجه کنی. نشستن در این وضعیت به تو یادآوری می‌کند که ذهن و بدن دوچیز جدا از هم نیستند؛ ذهن و بدن دوتا نیستند. اما یکی هم نیستند. ذهن و بدن در عین اینکه دو چیز هستند، اما باهم یکی هستند.

وقتی پای راست روی ران چپ است و پای چپ روی ران راست، دیگر نمی‌شود گفت که کدام، کدام است. این درباره ذهن و جسم هم صادق است.

اگر جسم و ذهن را کاملاً منفک از یکدیگر در نظر بگیری، آنگاه مرگ و زندگی را هم از یکدیگر جدا کرده‌ای. اما ذن بودیسم این را نمی‌گوید. بلکه تمام حرفش این است که مرگ و زندگی جدا از هم نیستند؛ نمی‌توانیم بگوییم در هنگام مرگ، بدن نابود می‌شود و ذهن باقی می‌ماند یا برعکس.

مهم‌ترین چیز در ذاذن، صاف نگه داشتن مهره‌های پشت است. گوش‌ها و شانه‌هایت باید در یک خط باشند. شانه‌هایت را شل کن و پس سرت را به سمت سقف متمایل کن. چانه‌ات را بده داخل. اگر چانه‌ات بالا باشد، بدنت قوی نخواهد بود و ممکن است خوابت ببرد. اگر می‌خواهی بدنت قوی‌تر شود، دیافراگمت را به پایین شکم فشار بده. تنفس در این حالت کمی دشوار است، اما تمرین می‌کنی تا برایت راحت شود.»