کتاب ماورای باورها

کتاب ماورای باورها نوشتهٔ میلاد غریبی زاده است. این مجموعه شعر را انتشارات هورین منتشر کرده است.

درباره کتاب ماورای باورها

میلاد غریبی زاده در کتاب ماورای باورها بیش از ۴۰ عنوان شعر دارد. این کتاب در سال ۱۴۰۲ منتشر شده است. می‌دانیم که شعر فارسی عرصه‌های گوناگونی را درنوردیده است. در طول قرن‌ها هر کسی از ظن خود یار شعر شده است و بر گمان خود تعریفی از شعر به‌دست داده است. حضور شعر در همهٔ عرصه‌ها از رزم و بزم گرفته تا مدرسه و مسجد و خانقاه و دیر و مجلس وعظ، همه و همه گویای این مطلب است که شعر، بی‌محابا، زمان، مکان و جغرافیا را درنوردیده و در هفت‌اقلیم جان و جهان به دلبری پرداخته است. آمیختگی شعر با فرهنگ مردم و اندیشه‌های اجتماعی، این هنر را زبان گویای جوامع بشری ساخته است؛ بدان‌گونه که هیچ جامعه‌ای از این زبان بارز، برای انتقال اندیشه‌هایش بی‌نیاز نبوده است. گاهی شعری انقلابی به پا کرده است و گاه انقلابی، شعری پویا را سامان داده است.

خواندن کتاب ماورای باورها را به چه کسانی پیشنهاد می‌ کنیم

علاقه‌مندان به شعر معاصر می‌توانند از مخاطبان این کتاب باشند.

درباره میلاد غریبی زاده

میلاد غریبی زاده متولد شهریور ۱۳۷۰ است. از آثار او می‌توان به کتاب‌های «پسرک»، «دختر کوچولو و گرگ دانا»، «حقیقت خاموش»، «امپراطوری پارت‌ها»، «دنیا جای بهتری می‌شد اگر»، «ماورای باورها»، «کودک من» و «تاریخ آینده» اشاره کرد.

بخشی از کتاب ماورای باورها

«مریخ

اخباری شنیده‌ام از سرزمین آدمیان

که عده‌ای می‌خواهند بروند از این میان

بروند به جایی دیگر درون آسمان‌ها

بروند به سیاره‌ای سرخ‌رنگ شنیده‌ام از انسان‌ها

می‌خواهند شروع کنند زندگی دیگری

می‌خواهند عاشق شوند در سیاره دیگری

می‌خواهند بکارند گل و درخت در خاک دیگری

و من میلاد غریبی زاده از آنهایی که می‌روند دارم درخواست دیگری

که نژادپرستی و ظلم و دروغ نباشد آن جا

برادرکشی و نارفیقی و خیانت نباشد آن جا

ما که مثل گون هستیم در خاک زمین

چاره‌ای نداریم جز اینکه دعا کنیم برای آن‌ها مهاجران به مریخ

شاعر میلاد غریبی زاده نویسنده کتاب حقیقت خاموش

هدیه

من که بار اول بود می‌دیدمش

پس دلیل این همه کنجکاوی و حسادت چه بود؟!

رژ لب قرمز زده بود و خودکار آبی را به دهان می‌گرفت

گویی که برای قلب من یک شهرآورد بود

من می‌دانم که خداوند بندگانش را می‌آزماید

اما دیدن هدیه آزمایش نبود، شروع یک جنگ بود

از زمان دیدنش تا رفتنش

ماجراها بر سر من آمد

که بیانش به یک شعر که نه حتی کل دفترهای جهان هم کم بود

او همچو کیک در برف با غرور و تاز رفت

حاصلش دلتنگی و ماتم تا ابد برای من بود

خبری از او ندارم اما

خوشا به حال رقیبی که هدیه‌اش از خدا، هدیه‌ی من بود...»