«آواز خوش زندگی» نوشتهی مسیحا برزگر(-۱۳۴۰) نویسنده و مترجم ایرانی است. این کتاب بیان روشها و اندیشههایی است که میتواند در داشتن یک زندگی آرام و لذتبخش ما را یاری کند.
در بخشی از کتاب میخوانیم:
تا میتوانی بیشتر و بیشتر به اعماق دل خویش فرو شو.
پای چوبین استدلال را بهکلی کنار بگذار.
بیپا و سر شو. گویی که تا کنون چنین پایی سست و چوبین را نداشتهای.
بگذار کاری که میکنی، ترجمان قلب تو باشد.
هرگز دست به کاری نزن، مگر آنکه با تمام وجود مایل به انجام آن باشی؛ هرگز کاری را صرفاً به این دلیل که فکر میکنی درست است، انجام نده.
هیچگاه از راه عقلِ صِرف به آن حقیقت غایی نخواهی رسید؛
باید از دروازهی احساس وارد شوی.
در دنیا دو تیپ آدم وجود دارند: تیپ اول آنهایی هستند که فقط راه عقل را میشناسند، تیپ دوم کسانی هستند که فقط راه احساس را میدانند.
هر دوی اینها به یک نقطه خواهند رسید و آن نقطه، خداست. یک معبد بیشتر وجود ندارد، اما این معبد، دو دروازه دارد.
زندگی فقط زمانی معنا دارد که در نغمهها منتشر شویم.
ما شبیه غنچههای بسته زندگی میکنیم.
باید مانند گلها بخندیم.
وقتی که همچون گل بشکفیم، زندگی معنا پیدا میکند.
اگر کسی وجود خویش را با هستی سهیم نشود، زندگیش معنا نخواهد داشت.
هرکس که به این دنیا پا گذاشته، آمده است تا ترانهای را بخواند؛ ترانهی زندگی خود را.
پس زندگی را به آواز بخوان!
برای تجربهای بهتر در دانلود کتاب آواز خوش زندگی و خواندن آن، اپلیکیشن طاقچه را بهصورت رایگان نصب کنید. در اپلیکیشن میتوانید مطالعهی خود را شخصیسازی کنید و لذت خواندن و شنیدن کتابها را همیشه و همهجا تجربه کنید. علاوهبر دسترسی آسان، امکان خرید هزاران کتاب صوتی و الکترونیکی با تخفیفهای ویژه و بهترین قیمت هم فراهم است.
چنان زندگی کن که هر کار تو، کاری عاشقانه باشد، و این کافی است. این خود نیایش است؛ به چیز دیگری نیاز نیست. آنگاه که بر همه عالم عاشق شویم، عشق ما بالا میرود و به خدا میرسد. زیرا خود اوست که در پس پردهی رنگارنگ هستی نشسته است. خود اوست که در آیینههای گوناگون رخ مینماید.
کاربر ۹۹۹۳۳۰۱
۱
هر اتفاقی نیز، پلهای است که تو را از نردبان وجود، بالاتر و بالاتر میبرد.
فراموش نکن که معشوق اصلی خداست.
عشقهای دیگر، تمرین عاشقیاند.
امیدوارم همه در گردباد عشق الهی بیفتند.
سلوک، پلیست که تو را به خدا میرساند.
عاطفه
۰
هرکس که به این دنیا پا گذاشته، آمده است تا ترانهای را بخواند؛ ترانهی زندگی خود را.
عاطفه
۰
هرگاه دمای هشیاری تو به صد درجه برسد،
جوشش دگرگونی خودبهخود آغاز میشود.
عاطفه
۰
پیام اصلی دین، رحمت است.
اگر چشمهی رحمت در تو بجوشد، خودبهخود خوب خواهی بود.
در گذشته، بارها و بارها گفته شده است که اگر خوب باشی، مشمول رحمت واقع خواهی شد.
من میگویم: رحمت پیشه کنید، خوب خواهید بود. خوبی، تابعی از رحمت است، شرط رحمت نیست. آدمی که رحمت و شفقت از دلش میجوشد، هرگز نمیتواند بد باشد و بدِ دیگران را بخواهد. تنها بدبختها بدِ دیگران را میخواهند؛ آنها که خود چیزی ندارند تا به دیگران ببخشند، مگر بدبختی خویش را.
عاطفه
۰
مردم به جای آن که زندگی را غزل کنند و بسرایند، آن را حساب و عدد و ارقام میکنند و میشمارند. آنها برای پول و قدرت و اشیا، بیشتر از شعر و شور و شعور ارزش قایلند. پول و قدرت و اشیا، همه مهملاند. آنها مقصد نفسانیتاند، و نفسانیت جایی برای شور عاشقانه نمیگذارد. فقط در غیاب نفسانیت است که کسی شعر میشود، غزل و ترانه میشود، عشق میشود، پاک میشود و همچون نیلوفر در مرداب زندگی میشکفد.
عاطفه
۰
خداوند، همه چیز و همه کس را میرباید. به همین دلیل است که همه، دیده و ندیده، طالب و سرگشتهی اویند. خداوند، مرکز وجود است. وجود، دایرمدارِ خداست.
هرکس و هرچیزی، به جانب مرکز متمایل است. حتی سنگها و درختان، حیوانات و پرندگان، ستاره و کهکشان، آدم و عالَم، عاقل و دیوانه، شقی و سعید، همه رو به سوی او دارند. مغناطیس خداوند، بینهایت است. اهمیتی ندارد که او را چه بنامیم؛ حقیقت، هستی، نور، عشق؛ اینها همه برچسب است. ما همه به دنبال آنی هستیم که گمشدهی ماست.
نزدیکترین دوست خداوند، وَجد است.
شور و شعف است که بالا میرود و به خدا میرسد.
عاطفه
۰
دانشمندان میگویند ذهن یک انسان ظرفیت آن را دارد که محتوای تمامی کتابخانههای دنیا را در خود جای دهد. البته، این کار، تو را به یک دائرهالمعارف تبدیل میکند، اما از تو بودا و حلاج و مولانا نمیزاید.
تا زمانی که عشقی در دل جوانه نزده است، تا زمانی که عشق معلمی نکرده است، از بصیرت و فرزانگی خبری نخواهد بود؛ و حماقت در کسوت علم گام برخواهدداشت و تفاخر خواهد کرد.
کاربر ۱۰۰۰۰۹۳۰
۰
«زندگی یک پُل است.
از روی پُل بگذرید،
اما بر روی پُل خانه نسازید.»
زندگی،
کاربر ۹۹۹۳۳۰۱
۰
عشق را نمیتوان در قفس کلمات انداخت؛
آنقدر اسرارآمیز است که هیچ کلمهای را یارای بیان آن نیست.
عشق نهاییترین راز هستیست.
اما میتوان عشق را با زندگی درس داد؛ آنگاه همهی زندگی به آموزگار عشق، به خطبهی عشق تبدیل میشود.
نظر شما دربارهٔ این کتاب
نظرات کاربران
کتاب خوبی بود برای شروع راه خودشناسی سپاس از نویسنده عارف مسیحا برزگر 🌹🌹🌹وطاقچه 💐💐💐موفق باشید
بسیار زیبا بود