کتاب و تنم، تکه های این آوارگی غریب

کتاب و تنم، تکه های این آوارگی غریب سرودهٔ یگانه میرزایی است. انتشارات اندیشه احسان این مجموعه شعر سپید را روانهٔ بازار کرده است.

درباره کتاب و تنم، تکه های این آوارگی غریب

کتاب و تنم، تکه های این آوارگی غریب یک مجموعه شعر معاصر را در بر گرفته است. عنوان برخی از شعرهای کتاب حاضر عبارت است از «۳، ۲، ۱ سیب تکه تکه شده‌ام»، «این متن از اول روی صلح نداشت»، «چراغ را خاموش کن»، «(من بیمارم) je suis malade» و «نمگیر ابریشمی».

می‌دانیم که شعر فارسی عرصه‌های گوناگونی را درنوردیده است. در طول قرن‌ها هر کسی از ظن خود یار شعر شده است و بر گمان خود تعریفی از شعر به‌دست داده است. حضور شعر در همهٔ عرصه‌ها از رزم و بزم گرفته تا مدرسه و مسجد و خانقاه و دیر و مجلس وعظ، همه و همه گویای این مطلب است که شعر، بی‌محابا، زمان، مکان و جغرافیا را درنوردیده و در هفت‌اقلیم جان و جهان به دلبری پرداخته است. آمیختگی شعر با فرهنگ مردم و اندیشه‌های اجتماعی، این هنر را زبان گویای جوامع بشری ساخته است؛ بدان‌گونه که هیچ جامعه‌ای از این زبان بارز، برای انتقال اندیشه‌هایش بی‌نیاز نبوده است. گاهی شعری انقلابی به پا کرده است و گاه انقلابی، شعری پویا را سامان داده است.

شعر سپید یا شعر شاملویی گونه‌ای از شعر نو فارسی است که در دههٔ ۱۳۳۰ شمسی و با مجموعهٔ «هوای تازه» سرودهٔ احمد شاملو ظهور پیدا کرد و شاید بتوان آن را با «شعر آزاد» در ادبیات کشورهای غربی مقایسه کرد. تفاوت عمدهٔ این آثار با نمونه‌های قبلی «شعر نو» در فرم شعر بود. در این سبک عموماً وزن عروضی رعایت نشده، اما آهنگ و موسیقی نمود دارد. در دسته‌بندی شعر نو فارسی، گاهی به هر شعر که در قالب شعر نیمایی نگنجد «شعر سپید» می‌گویند. برخی از صاحب‌نظران مانند «محمد مستقیمی» شعر سپید را پالاییده‌ترین نوع شعر فارسی می‌دانند که خود را از موسیقی و همهٔ چیزهای دیگر آزاد کرده است. او در کتاب «آیینه‌پردازان» خود با این تعریف از شعر که کلامی مخیل است، یکی از دلایل خوانده‌شدن شعر سپید را معنی و خوانش سپیدی‌هایی می‌داند که در تقطیع‌های شعر سپید در فضای خیال خواننده بازآفرینی می‌شود و یا خواننده آن‌ها را در فضای خیال خود پر می‌کند. به نظر او در شعر سپید به‌دنبال موسیقی نباشید؛ چون شعر سپید به‌معنای شعر بی‌قیدوبند است. این شعر از قیود موسیقی که هنر دیگری است خود را رها کرده و صفت سپیدیش به همین معناست. پس نه موسیقی دارد نه نیازی به موسیقی دارد.

خواندن کتاب و تنم، تکه های این آوارگی غریب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران شعر معاصر ایران و قالب شعر سپید پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب و تنم، تکه های این آوارگی غریب

«"سرزمین مادری" (آبان ۹۶)

جایی که من ایستاده‌ام

وطن هزار کاکتوس دیگر بوده

هزار چنار

هزار چیزی که بتوانی

محکم تصورش کنی

و من

وارث استحکام این جای غریبم.

در بیست و چند سالگی،

ایستاده‌اما

از هزاران واژهٔ نگفته می‌لرزم؛

مثل تمام زن‌های تهرانِ خفقان آور،

مثل تمام زن‌های این قارهٔ شیک شرقی،

مثل تمام زن‌های این سیاره، تو دار و ساکت.

طفل‌های بسیاری

دنیا نیامدند

و بندهای بسیارتری

نوشته نشدند.

من اما

استخوانم

سال‌ها و ماه‌ها و هفته‌ها

ایستادن است.

ماشه را بکش که

"آرزوهای نسل ما

آزمودنی نیست".»