کتاب توسعه پژوهش حرفه ای معلم

کتاب الکترونیکی «توسعه پژوهش حرفه ای معلم» نوشتهٔ رشید احمدی فر و سیدعدنان حسینی است و انتشارات اندیشه احسان آن را به چاپ رسانده است.

درباره کتاب توسعه پژوهش حرفه‌ای معلم

بحث توسعهٔ حرفه‌ای با تأکید بر حوزهٔ تعلیم‌وتربیت در ایران حوزه‌ای نوپاست و کمبود منبعی جامع که بتواند هر ۳ رویکرد روایت‌پژوهی، کنش‌پژوهی و درس‌پژوهی را پوشش بدهد احساس می شد. کتاب حاضر با هدف پاسخ به پرسش‌ها و دغدغه‌ها و نگرانی‌های علاقه‌مندان، معلمان، دانشجو معلمان و اساتید نگارش یافته است. کتاب توسعهٔ پژوهش حرفه‌ای معلم، نتیجهٔ سال‌ها تجربه در حوزهٔ آموزش به دانشجویان و دانشجو معلمان دانشگاه فرهنگیان است و هدف از آن آشناسازی جامعهٔ معلمین و مدرسین و علاقه‌مندان به روش‌های پژوهش حرفه‌ای و پژوهش در میدان است.

کتاب توسعه پژوهش حرفه‌ای معلم ۴ بخش دارد و محتوای مطالب بر اساس سرفصل‌های آموزشی دانشگاه فرهنگیان تألیف شده است. بخش اول این کتاب به کلیات اختصاص دارد که تاریخچه و لزوم و ضرورت پژوهش را در آموزش‌وپرورش مورد بررسی قرار می‌دهد. پیشنهاد می‌شود که برای درک بهتر بخش‌های دیگر کتاب ابتدا بخش کلیات مطالعه شود.

بخش دوم شامل ۴ فصل است که به مفاهیم و تعاریف روایت‌پژوهی، نحوهٔ گردآوری اطلاعات در پژوهش روایی و فرایند تحلیل داده‌ها در پژوهش روایی، اعتبار و پایایی و شیوهٔ گزارش پژوهش روایی می‌پردازد.

بخش سوم، ۳ فصل دارد که به مفاهیم و کلیات کنش‌پژوهی، روش‌شناسی و فرایند کنش‌پژوهی و اعتبار و روایی در کنش‌پژوهی و شیوهٔ نگارش گزارش پایانی اختصاص دارد.

بخش چهارم ۶ فصل دارد که شامل کلیات و چرخهٔ درس‌پژوهی، چگونگی تدوین برنامهٔ درس‌پژوهی، تدوین و اجرای طرح درس‌پژوهی و... است.

 برای اینکه دانشجویان علاوه بر اشراف بر مبانی نظری روش‌ها، بتوانند آن‌ها به شکل عملی نیز بیاموزند و به‌کار گیرند، در پایان هر فصل یک نمونهٔ عملی انجام‌شده، بر‌اساس روش پژوهشی در هر بخش آورده شده است تا خواننده پس از آشنایی با مبانی و اصول هر‌کدام از روش‌های پژوهش میدانی بتواند از این نمونهٔ عملی به‌عنوان راهنما برای شروع پژوهش‌های میدانی استفاده کند.

کتاب توسعه پژوهش حرفه‌ای معلم را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب مناسب دانشجویان، معلمان و مدیران است.

بخشی از کتاب توسعه پژوهش حرفه‌ای معلم

«همانند پژوهش در سایر حوزه‌ها، مقصود نهایی تحقیقات در حوزه آموزشی نیز، در نهایت بهبود اوضاع آموزشی و بالابردن کیفیت یادگیری، توسعه و بهبود روش‌های تدریس و به طور کل دستیابی به اهداف عالیه آموزش‌وپرورش است. تا چند دهه گذشته نقش دست‌اندرکاران و به طور خاص معلمان در تحقیقات آموزشی خیلی کمرنگ بود و عمدهٔ تحقیقاتی که مرتبط با حوزهٔ علوم تربیتی بود توسط مؤسسات و افراد خارج از مجموعه آموزش مانند دانشگاه‌ها انجام می‌شد و آموزش‌وپرورش تنها مصرف‌کنندهٔ نتایج یافته‌های تحقیقاتی آنان بود.»