کتاب آرژانتین

«آرژانتین» نوشته‌ی احمد علامه فلسفی(-۱۳۳۰) پژوهشگر و مدرس است. این کتاب در خصوص جاذبه‌های طبیعی، فرهنگی، ادبی و تاریخ آرژانتین است.

در بخشی از کتاب می‌خوانیم:

پیش از ورود اروپائیان، آرژانتین جمعیت کم و پراکنده‌ای از سرخ‌پوستان بومی داشت. در دوره ۴ تا ۲ هزار سال پیش از میلاد منطقه کنونی آرژانتین با خشکسالی شدیدی روبه‌رو شد که باعث کاهش جمعیت بومی آن شد و بسیاری از مناطق داخلی و کوهپایه‌ای آن خالی از سکنه ماند. کشف و استعمار آرژانتین در اوایل سده شانزدهم از سوی اسپانیایی‌ها آغاز شد. مهم‌ترین کاشفان اروپایی آرژانتین عبارت‌اند از: آمریگو وسپوچی (۱۵۰۲. م) _ خواندیاز دوسولی (۱۵۱۶. م) _ فردیناند ماژلان (۱۵۲۰. م)

«آرژانتین» از کلمه لاتین "argentum" به مفهوم (نقره) گرفته شده‌است. زمانی که اولین فاتحین اسپانیایی ریودلاپلاتا را کشف کردند، آن‌ها نام مصب (سرشاخه) آن را “Mar Dulce” (' دریای شیرین' چون در منطقه آب تازه و شیرین دریا قرار دارد) نهادند. مردم بومی هدایایی از نقره به نجات یافتگان از ماموریت کشتی شکسته آنها دادند، که هدایت آن با خوآن دیاز دسولیاس بود.

افسانه سییرا دل پلاتا- یک کوه غنی از نقره- در حدود سال ۱۵۴۲ به اسپانیا رسید، و و این نام اولین بار بر روی نقشه ونیز که درسال ۱۵۳۶ چاپ شد، مشاهده گردید. معدن نقره در ناحیه‌ای قرار داشت که شهر پوتوسیه در سال ۱۵۴۶ در آن بنا نهاده شد.

نام آرژانتین در ابتدا به طور گسترده در کتاب «تاریخچه کشف، جمعیت، و فتح ریودلاپلاتا» اثر روی دیاز دگوسمیانز استفاده شد، و این محدوده را «تییرا آرژنتینا» (سرزمین نقره) نامید.