کتاب جغد کوچولویی که نمی توانست بگوید هووووووووووو!

کتاب جغد کوچولویی که نمی‌توانست بگوید هووووووووووو! نوشته‌ی رابرت فیشر و بت کلی با ترجمه‌ی سروش حجره و اندیشه اسماعیلی مجموعه‌ای از چند داستان تمثیلی درباره‌ی هویت، تفاوت، ترس و معنای زندگی است که انتشارات لیوسا آن را منتشر کرده است. در این کتاب جغدی کنجکاو، اردکی متفاوت، فاخته‌ای دلخور از آواز خودش، پروانه‌ای یک‌روزه و سگی ترسو هرکدام در سفری کوتاه با پرسش‌های بزرگ روبه‌رو می‌شوند. متن کتاب با زبانی سرراست و پر از گفت‌وگو، مفاهیم عمیق را در قالب ماجراهای ساده و طنزآمیز پیش می‌برد و خواننده را به فکر کردن درباره‌ی «خودِ واقعی» و انتخاب‌هایش دعوت کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب جغد کوچولویی که نمی توانست بگوید هووووووووووو!

کتاب جغد کوچولویی که نمی‌توانست بگوید هووووووووووو! اثری از رابرت فیشر و بت کلی است که در قالب چهار داستان پیوسته، مفاهیمی مثل هویت فردی، فشار همرنگی، ترس از متفاوت‌بودن، معنای کار و موفقیت و ارزش عشق و آزادی را روایت کرده است. مترجمان در پیشگفتار توضیح داده‌اند که این کتاب در ادامه‌ی آشنایی‌شان با نویسنده‌ی شوالیه‌ای با زره‌ی زنگ‌زده انتخاب شده و قرار است دوباره «کودک درون» و چیزهایی را که در مسیر بزرگ‌شدن گم شده‌اند، به یاد بیاورد. در کتاب جغد کوچولویی که نمی‌توانست بگوید هووووووووووو! داستان اول ماجرای جغدی است که به‌جای «هووووو» فقط می‌تواند «واااای (چرا؟)» بگوید و به‌خاطر همین پرسشگری از جمع جغدها رانده می‌شود، با اردکی آشنا می‌شود که او هم نمی‌تواند «کواک» بگوید و همراه هم به شهر، دانشگاه، هالیوود و حتی موزه‌ی تاریخ هنر آمریکا می‌روند و در گفت‌وگو با آدم‌ها و سپس جفرسون، پین، فرانکلین و جکسون، معنای آزادی، عشق و خودبودن را کشف می‌کنند. در ادامه‌ی کتاب جغد کوچولویی که نمی‌توانست بگوید هووووووووووو! سه داستان دیگر آمده است: قصه‌ی تایولا، فاخته‌ای که از شنیدن اعتراض یک سنجاب به آواز «کوکو» دچار تردید می‌شود و برای یافتن آوازی تازه به دور دنیا و میان پرندگان مختلف سفر می‌کند؛ داستان کوچولوترین پروانه‌ی دنیا که فقط یک روز فرصت زندگی دارد و تصمیم می‌گیرد آن را صرف دیدن جهان، آشناشدن با موجودات گوناگون، تجربه‌ی عشق و لذت‌بردن آگاهانه از لحظه‌ها کند؛ و سرانجام سرگذشت سگی تازی که تقریباً از همه‌چیز می‌ترسد و باید با ترس‌هایش روبه‌رو شود. هر داستان ساختار مستقل دارد اما در مجموع تصویری واحد از ارزش خودشناسی، پذیرش تفاوت و زندگی از سر عشق ارائه کرده است.

خلاصه کتاب جغد کوچولویی که نمی توانست بگوید هووووووووووو!

در جغد کوچولویی که نمی‌توانست بگوید هووووووووووو! چهار روایت تمثیلی کنار هم قرار گرفته‌اند تا از زاویه‌ی پرندگان و جانوران، سؤالات انسانی را پیش بکشند. جغد کوچولو که فقط می‌تواند «واااای (چرا؟)» بگوید، زیر فشار سنت و همرنگی از جنگل رانده می‌شود، با اردکی متفاوت همراه می‌شود، در شهر با آدم‌هایی روبه‌رو می‌شود که برای پول، شغل، تعطیلات و موفقیت می‌دوند و در موزه با چهره‌های تاریخی درباره‌ی آزادی، عشق و تحقق خود گفت‌وگو می‌کند. تایولا، فاخته‌ای که از یک سوءتفاهم شرمگین شده، به‌دنبال عوض‌کردن آوازش به سراسر دنیا و میان پرندگان مختلف می‌رود تا سرانجام بفهمد ارزش آواز در «اصیل‌بودن» آن است نه در تقلید. پروانه‌ی یک‌روزه تصمیم می‌گیرد به‌جای سوگواری برای کوتاهی عمر، روزش را صرف دیدن جهان، دوستی، عشق و شگفتی کند. داستان پایانی نیز بر مواجهه با ترس و رهاشدن از قالب‌های محدودکننده تمرکز دارد.

چرا باید کتاب جغد کوچولویی که نمی توانست بگوید هووووووووووو! را بخوانیم؟

این کتاب با داستان‌هایی کوتاه و پرکشش، مفاهیم سنگینی مثل هویت، آزادی، عشق، ترس، کار و موفقیت را در قالب ماجراهای ساده‌ی حیوانات طرح کرده است. خواننده در خلال گفت‌وگوهای طنزآمیز و موقعیت‌های غریب، با پرسش‌هایی روبه‌رو می‌شود که معمولاً در زندگی روزمره نادیده گرفته می‌شوند و می‌تواند بدون احساس موعظه، درباره‌ی «خودِ واقعی» و شیوه‌ی زندگی‌اش فکر کند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن این کتاب به کسانی پیشنهاد می‌شود که به داستان‌های تمثیلی و شخصیت‌های حیوانی علاقه‌مند هستند، به موضوعاتی مثل خودشناسی، معنای کار و موفقیت، ترس از متفاوت‌بودن و ارزش عشق و آزادی فکر می‌کنند یا دوست دارند متنی نسبتاً کوتاه اما پر از سؤال و تأمل را تجربه کنند.

بخشی از کتاب جغد کوچولویی که نمی توانست بگوید هووووووووووو!

«برابر با آئین جنگل همگی جغدها هفته‌ای یک‌بار دور هم گرد می‌آمدند و همایشی برپا می‌کردند. شب‌هنگام در پایان همان روز جغدها همچون همیشه جمع شده بودند تا سخنان خردمندانه‌ای بگویند. یکی از اعضای گروه که از بقیه بزرگ‌تر بود بادی در پرهایش انداخت و نفس عمیقی کشید و نخستین سخنان خردمندانهٔ جلسه را بیان کرد: «بالا، بالا است و پایین، پایین است، پس حدوسط بین این دو قرار دارد». جغدهای دیگر با هیاهو از شنیدن این سخنان شیوا، تحسین و شگفتی‌شان را نشان دادند و با حرکت دادن بال‌ها شروع به کف زدن کردند. جغدِ سخنران با فروتنی سرِ خود را به نشانه تعظیم خم کرد و در ادامهٔ برنامه جغدهای دیگر به نوبت سخنان پرمعنایی بیان کردند، مانند: «جغد که دوتا شود غذا یا شور می‌شود یا شیرین!» و دوباره صدای تحسین دیگران شنیده شد: «به‌به، احسنت!». جغد بعدی: «یک جغد در دست بهتر است از دو جغد بر روی درخت» و صدای تحسین: «به‌به! به‌به!» گردهمایی که به پایان رسید، بعضی از خانم‌جغدها با پیراهنی از زیباترین پرها به سمت مامان‌جغد پریدند و یکی از آن‌ها به او گفت: «مامان‌جغد عزیز، قدم نو رسیده مبارک» دیگری گفت: «بیشتر شبیه به کدامتان است؟!» مامان‌جغد که می‌خواست از پاسخ دادن سر باز بزند گفت: «خب... می‌توانم بگویم کمی با بچه‌جغدهای دیگر متفاوت است!»»