کتاب روشی متفاوت در تربیت فرزند

«روشی متفاوت در تربیت فرزند» نوشته پو برانسِن(-۱۹۶۴) و اشلی مِریمَن است. در بخشی از مقدمه کتاب می‌خوانیم: به باور عامه، غریزه مادری امری ذاتی است. زنان این اطمینان را دارند که اگر حتی تا قبل از سی سالگی از بچه‌دار شدن اجتناب کرده و یا غریزه مادری چندان بالایی نداشته باشند، هیچ مشکلی پیش نخواهد آمد؛ چراکه به‌محض به‌دنیا آمدن نوزاد، هم‌زمان با ترشح هورمون‌ها، غریزه مادری به‌صورت سحرآمیزی شروع به فعالیت خواهد کرد. به‌عنوان یک مادر، شما به‌خوبی می‌دانید که چه کارهایی باید انجام دهید و این فرآیند تا زمان بزرگ شدن کودک ادامه خواهد داشت. این تصور وجود دارد که این دانش، بخشی جدایی‌ناپذیر از زندگی زنان است. در سایه این تصور غلط، ما واژه «غریزه» را، به اشتباه، معادل تجربیاتی که از پرورش فرزند به‌دست می‌آوریم، درنظر می‌گیریم. اما این نوعی تعمیم‌سازی افراطی اصطلاح «غریزه» است. در واقع، غریزه حقیقی ـ یا همان سائق زیستی که هنگام به‌دنیا آمدن فرزند، خودبه‌خود، شروع به فعالیت می‌کند ـ میل شدید به پرورش و حفاظت از کودک است. متخصصان مغز و اعصاب، محل دقیق شبکه عصبی مغز را که در آن این میل برانگیخته می‌شود، شناسایی کرده‌اند. والدین می‌توانند با اتکا به این میل، فرزند خود را بزرگ کنند، اما برای تربیت صحیح او به دانش موجود نیاز خواهند داشت. به‌عبارت دیگر، غرایز ما قادر نخواهند بود بدون اتکا به دانش موجود، ما را در امر تربیت فرزند یاری رسانند. بیشتر تحقیقات علمی قادر به پاسخگویی به نیازهای مجموعه رسانه‌ای نیستند. حداقل در مورد علم رشد کودک هیچ لحظه «هورا، آن را یافتم!» که با توصیف کلاسیک پیشرفت‌های علمی مهم تناسب داشته باشد، وجود نداشته است. عقاید جدید مطرح‌شده در کتاب حاضر، به جای اینکه ماحصل تحقیق یک محقق صِرف باشد، توسط محققان زیادی و بعضا ده‌ها محققی که در دانشگاه‌های سراسر کشور در حال تحقیق هستند مورد بحث و بررسی قرار گرفته و تأیید شده‌اند.