کتاب تغییر چگونه اتفاق می افتد؟

کتاب تغییر چگونه اتفاق می افتد؟ نوشتهٔ کس آر. سانستین و ترجمهٔ اسما حسنی است و هورمزد آن را منتشر کرده است. سازوکار موفقیت جنبش‌های اجتماعی از طریق شکستن هنجارها در این کتاب آمده است.

درباره کتاب تغییر چگونه اتفاق می افتد؟

تغییرات اجتماعی چگونه رخ می‌دهند؟ جنبش‌های اجتماعی چه زمانی اوج می‌گیرند؟ زمانی زنان مجبور بودند آزار جنسی را تحمل و پنهان کنند. اکنون جنبشی علیه آن به راه افتاده است. از سوی دیگر، تسلط سفیدپوستان تا حد زیادی بر گفتمان جریان اصلی رسانه کم شده است. کس‌آر سانستین در کتاب «تغییر چگونه اتفاق می‌افتد» با کمک اقتصاد رفتاری، روان‌شناسی و زمینه‌های دیگر، نور تازه‌ای بر چگونگی وقوع تغییر می‌افکند.

سانستین در کتاب حاضر بر نقش حیاتی هنجارهای اجتماعی و فروپاشی مکرر آن‌ها تمرکز دارد. وقتی هنجارها مردم را به سکوت وادار می‌کنند، حتی وضعیت نامطلوب موجود هم می‌تواند ادامه یابد تا اینکه روزی کسی هنجارها را به چالش بکشد؛ کودکی فریاد می‌زند «پادشاه لخت است»، زنی می‌گوید «من هم مورد آزار جنسی قرار گرفته‌ام»؛ گاهی خشم سرکوب‌شده رها می‌شود و سنت‌ها و روندهای بلندمدت منسوخ می‌شوند.

در این کتاب می‌خوانیم که تغییر در بیشتر مواقع تدریجی است و «سقلمه»ها و تلنگرها موجب تغییر می‌شوند. نویسنده بررسی می‌کند که چه نوع سقلمه‌هایی مؤثر هستند و نشان می‌دهد که چرا سقلمه‌ها گاهی جای خود را به ممنوعیت‌ها و دستورها می‌دهند. در نهایت او شکاف‌های اجتماعی، آبشارهای اجتماعی و «حزب‌گرایی» را مطرح می‌کند و نشان می‌دهد که هم‌ذات‌پنداری با یک حزب سیاسی چگونه باعث سوگیری قوی علیه همۀ اعضای حزب مخالف می‌شود و این امر چگونه می‌تواند تغییرات اجتماعی را تقویت کند و یا اینکه مانع از آن‌ها شود.

تغییر گاهی می‌تواند سریع باشد؛ مردم به برخی از هنجارها تنها به این دلیل پایبند هستند که فکر می‌کنند دیگران آن‌ها را باور دارند اما زمانی که متوجه می‌شوند که واقعیت اینگونه نیست، تغییر می‌تواند به سرعت اتفاق بیفتد. به عنوان مثال مردان عربستانی مشکلی با کار کردن زنانشان نداشتند اما فکر می‌کردند که همسالانشان اینطور فکر نمی‌کنند. آشکارکردن هنجارهای پنهان می‌تواند منجر به تغییر سریع شود. اما همۀ تغییرات برای ما مطلوب نیستند؛ مثلاً انتخاب ترامپ، نوعی هنجارآفرینی خاص بود!

 دیوید بروکس در نیویورک تایمز دربارهٔ این کتاب اینگونه می‌گوید:

کتاب سانستین از این جهت روشنگر است که از طریق تمرکز بر هنجارها نحوۀ تفکر ما دربارۀ تغییر را توضیح می‌دهد.

خواندن کتاب تغییر چگونه اتفاق می افتد؟ را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

اگر می‌خواهید دربارۀ سازوکارهای تغییرات اجتماعی در زمینه‌های مختلف بدانید، این کتاب مناسب شماست.

بخشی از کتاب تغییر چگونه اتفاق می افتد؟

«آیا سقلمه‌ها در استقلال مداخله می‌کنند؟ پیش‌تر گفته شد که سقلمه‌ها اجتناب‌ناپذیرند، بنابراین، به تعبیری این پرسش گیج‌کننده است. به نظر می‌رسد بر این قضاوت متکی است که سقلمه‌های موجود استقلال را تهدید نمی‌کنند و یک سقلمه جدید، پیشنهادی یا واقعی، سقلمه‌زنی را جایی عرضه می‌کند که پیش‌تر وجود نداشته است. این اشتباه است. پرسش واقعی این است که آیا برخی سقلمه‌های بخصوص در استقلال مداخله می‌کنند؟

در هر صورت، استقلال مستلزم انتخاب‌های آگاهانه است و بسیاری از سقلمه‌ها مخصوصاً برای تضمین آگاهانه‌بودن این انتخاب‌ها طراحی شده‌اند. در مواجهه با نبود اطلاعات، یک سوگیری شناختی، یا نوعی اشتباه سیستماتیک (توسط تدابیر فکری خود عامل) چندان مشخص نیست که سقلمه‌ای به آن صورت به استقلال با درک صحیح آن تعدی کند. وقتی زمینه‌های اجتماعی هدایت‌پذیر نباشند، سقلمه‌ای که هدایت‌پذیری را بهبود می‌دهد به‌جای زیر سؤال بردن استقلال آن را افزایش می‌دهد، جی‌پی‌اس از نظر استقلال مشکلی ایجاد نمی‌کند، یا کامپیوتر کاربرپسند، یا اقدامی برای ساده‌سازی قرارداد وام یا کارت اعتباری.

همچنین، شایان ذکر است که استقلال در همه‌جا مستلزم انتخاب نیست و پافشاری بر انتخاب فعال در همهٔ زمینه‌ها را توجیه نمی‌کند. اگر افراد مجبور باشند همه‌جا انتخاب کنند، استقلالشان کاهش یافته است، حتی اگر فقط به این دلیل باشد که نمی‌توانند توجهشان را به فعالیت‌هایی اختصاص دهند که به نظرشان بیش از هر چیز شایان توجه‌اند. بین مدیریت زمان و استقلال نسبت تنگاتنگی وجود دارد؛ مادامی که سقلمه‌ها دشواری مدیریت زمان را کاهش دهند، شکل مهمی از استقلال را افزایش می‌دهند.

با وجود این، واقعیت این است که براساس استقلال و رفاه، بهترین معماری انتخاب غالباً انتخاب فعال را می‌طلبد. قوانین پیش‌فرض ممکن است در استقلال مداخله کنند، به‌ویژه اگر انتخاب‌های (آگاهانهٔ) احتمالی افراد را جست‌وجو نکنند. به یاد داشته باشید که به‌دلیل نیروی ایستایی، ممکن است افراد پیش‌فرض‌های زیان‌بار را رد نکنند. در این صورت، در استقلال آن‌ها مداخله شده، چراکه به نتایجی ختم خواهد شد که مشخصاً انتخاب نکرده بودند و نمی‌پسندند یا نخواهند پسندید.

این‌که علاقه به استقلال، به‌جای تکیه بر یک قانون پیش‌فرض خواستار انتخاب فعال باشد، به شرایط بستگی دارد. غالباً انتخاب فعال بهترین است و باید در معماری انتخاب مربوطه جای بگیرد اما در مورد برخی ابعاد، قوانین پیش‌فرض می‌توانند به دلایل مرتبط با استقلال از انتخاب فعال برتر باشند. اگر افراد انتخاب کنند که انتخاب نکنند، یا اگر در صورت درخواست دست به آن انتخاب بزنند، وادارکردنشان به انتخاب توهین به استقلال آن‌هاست. اگر افراد مایل به انتخاب باشند، یک قانون پیش‌فرض آن‌ها را از این انتخاب محروم نمی‌کند؛ می‌توانند پیش‌فرض را رد کنند. بسیاری از افراد حتی در مواجهه با ایستایی نیز چنین می‌کنند. حفظ آزادی انتخاب به محترم‌شمردن استقلال کمک شایانی می‌کند. مشکل واقعی دربارهٔ استقلال، در احتمال فریبکاری نهفته است. این مسئله را مجدداً بررسی خواهیم کرد.»