کتاب سویینی تاد

کتاب سویینی تاد؛ سلمانی اهریمنی خیابان فلیت نمایشنامه‌ای نوشتهٔ استیون سوندهایم و ترجمهٔ نیاز اسماعیل‌پور است و  انتشارات ترعه آن را منتشر کرده است.

درباره کتاب سویینی تاد

سویینی تاد، قاتل جذاب و کاریزماتیک بی‌احساس و از دنیا بریده‌ای است که سابقه‌ای طولانی در ادبیات شفاهی و کتبی انگلستان دارد. بین مردم نقل می‌شد که سویینی تاد به راستی وجود داشته و در خیابان فلیت می‌زیسته‌ است.

تیم برتون فیلمی موزیکال به همین نام با بازی جانی دپ در نقش سویینی تاد ساخت که بسیار پرطرفدار شد.

سویینی تاد آرایشگری بود که در مغازهٔ سلمانی‌اش دست به قتل‌هایی فجیع می‌زد.

خواندن کتاب سویینی تاد را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران داستان‌های جنایی و ترسناک پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب سویینی تاد

«تاد می‌خواند:

یک سلمانی بود و همسرش،

و او زنی زیبا بود.

یک سلمانی احمق بود و همسرش،

زنی که دلیل زندگی‌اش بود، خود زندگی‌اش.

و زن، زیبا بود،

و زن، پاکدامن بود،

و شوهرش... (شانه بالا می‌اندازد)... ساده لوح.

مرد دیگری بود که می‌دید

او زیباست،

همان کرکس پرهیزکار قانون،

همان که با اشاره‌ی پنجه‌اش

سلمانی را از سر راه برداشت.

پس از آن چیزی نبود جز انتظار

و زن ویران شد،

چنان لطیف،

چنان جوان،

چنان از دست رفته،

و آه، چنان زیبا!

***

آنتونی: من دور دنیا را با کشتی گشته‌ام، عجایبش را دیده‌ام.

از داردانل

تا کوهستان‌های پرو

اما هیچ‌کجا شبیه لندن نیست...!

حس می‌کنم به خانه برگشته‌ام.

در سفر صدای این ناقوسها را تصور می‌کردم.

بنوازید حالا که می‌توانم بشنوم.

هیچ‌کجا شبیه...

سویینی تاد عبوسانه حرفش را قطع می‌کند...

تاد: نه، جایی شبیه لندن وجود ندارد.

آنتونی: بله، آقای تاد؟

تاد: تو جوانی.

زندگی با تو مهربان بوده است.

گاهی دیگر خواهی فهمید.

آنها از قایق پیاده می‌شوند. موسیقی به شکل زیر صدا ادامه دارد:

تاد: خب، حالا راه من و تو از هم جدا خواهد شد. خدانگهدار آنتونی، به این زودی‌ها نه کشتی بانتیفول را فراموش خواهم کرد و نه مرد جوانی را که جانم را نجات داد.

آنتونی: نباید از من تشکر کنید آقا. هر مسیحی نصفه و نیمه‌ای هم که جای من بود و شما را آن طور می‌دید که به آن الوار چنگ زده بودید و با امواج بالا و پایین می‌رفتید، همین کار را می‌کرد.

تاد: خود مسیح باید بود که خود را دچار چنین دردسری می‌کرد و شب تا صبح پلک روی هم نمی‌گذاشت تا جان غریبه‌ای را نجات دهد.»