کتاب تکنولوژی های کنترل آلاینده های بیولوژیکی محیط زیست

کتاب تکنولوژی های کنترل آلاینده های بیولوژیکی محیط زیست نوشتۀ عاطفه بهارلویی و حامد صالحی و شادی بیاتی و ویراستۀ سجاد خدایاری و محمدامین میرشکاری است که انتشارات آذرفر عهده‌دار چاپ و نشر آن بوده است. 

درباره کتاب تکنولوژی های کنترل آلاینده های بیولوژیکی محیط زیست

کرهٔ‌زمین تنها سیارهٔ شناخته‌شدهٔ قابل سکونت و تنها خانه‌ایست که داریم. خانه‌ای نه فقط برای ما انسان‌ها که برای انواع گونه‌های متعدد گیاهی و جانوری و حتی موجودات ریز میکروسکوپی. خانه‌ای که صدها بلکه هزاران سال است ما را در دامان خویش پرورده و از منابع غنی و گنجینه‌های گران‌بهایش تغدیه‌مان کرده. اما ما چه‌قدر در برابر این سخاوت و درایت رفتاری مسئولانه داشته‌ایم؟ آیا آن‌طور که شایسته و بایسته بوده در حفظ و حراست از زمین، این مادر مهربان و بخشنده کوشیده‌ایم و به‌قدر آن‌چه برداشته‌ایم چیزی کاشته‌ایم؟ نیک می‌دانیم که پاسخ این سؤالات باشرمندگی، منفی‌ است و حال خانه‌مان خوب نیست. این را آمارهای جهانی سازمان‌های زیست‌محیطی بین‌المللی می‌گوید و خود ما نیز در قالب آلودگی هوا، آب، خاک و بروز تغییرات اقلیمی شاهد آن هستیم. کتاب تکنولوژی های کنترل آلاینده های بیولوژیکی محیط زیست به‌قلم عاطفه بهارلویی، حامد صالحی و شادی بیاتی در ۵ فصل به تشریح علمی و تخصصی علل و عوامل آلودگی هوا و آب و خاک و نیز راه‌های کنترل و کاهش این آلودگی‌ها و مدیریت پسماند می‌پردازد.

خواندن کتاب تکنولوژی های کنترل آلاینده های بیولوژیکی محیط زیست

 مطالعهٔ این کتاب برای تمامی دانشجویان و محققان رشته‌های کشاورزی و زیست‌شناسی و علوم باغبانی و باغداری مفید خواهد بود. 

بخشی از کتاب تکنولوژی های کنترل آلاینده های بیولوژیکی محیط زیست

«زیست‌بوم‌ها به‌لحاظ تاریخی شبیه مفهوم اکوسیستم‌ها هستند و از مناطق جغرافیایی و عرض جغرافیایی، شرایط آب‌وهوایی مرتبط با محیط‌زیست بر روی زمین مانند جمعیت گیاهان، حیوانات و شرایط محیط زندگی‌شان، اغلب به‌عنوان اکوسیستم نامیده می‌شوند. زیست‌بوم‌ها برمبنای عواملی نظیر ساختار گیاهان (مانند درختان، درختچه‌ها و گیاهان)، انواع برگ‌ها (مانند ورق‌های عرضی و سوزنی)، فاصلهٔ گیاه (مانند جنگل و ساوانا) و آب‌وهوا تعریف می‌شوند. برخلاف اکونژها، زیست‌بوم‌ها به‌واسطهٔ ژنتیک، طبقه‌بندی یا شباهت‌های تاریخی تعریف می‌شوند. زیست‌بوم‌ها اغلب با الگوهای خاصی از جانشینی زیستی و پوشش گیاهی شناخته می‌شوند. از اصلی‌ترین عوامل ازبین‌رفتن و تخریب زیست‌بوم‌ها می‌توان به سوزاندن و قطع درختان به‌منظور تهیهٔ زغال و هیزم، قطع درختان برای تولید الوار و مصالح ساختمانی و صنعتی و گسترش بی‌رویهٔ شهرها و کارخانه‌ها اشاره کرد. افزایش جمعیت و تغییر سبک زندگی از زمان انقلاب صنعتی مهم‌ترین عامل برای دست‌اندازی به طبیعت و تخریب محیط‌زیست بوده است. کاهش کیفیت خاک در ۲۵ سال آتی می‌تواند تولید غذای جهانی را تاحدود ۱۲ درصد کاهش دهد. این امر ممکن است باعث رشد ۳۰ درصدی قیمت جهانی غذا شود و بدین ترتیب پیامدهای نامطلوب فراوانی بر سلامت بشر دارد.»