کتاب یک فیلم، یک جهان؛ بانی و کلاید

کتاب یک فیلم، یک جهان؛ بانی و کلاید نوشتهٔ لستر فریدمن و ترجمهٔ علی کرباسی است و انتشارات خوب آن را منتشر کرده است. این اثر یکی از کتاب‌های مجموعه یک فیلم، یک جهان انتشارات خوب است. لستر فریدمن در این کتاب فیلم بانی و کلاید اثر ماندگار آرتور پن را بررسی می‌‌کند و آن را به وسعت یک جهان می‌بیند.

درباره کتاب یک فیلم، یک جهان؛ بانی و کلاید

مجموعه «یک فیلم، یک جهان» مشتمل بر تک‌نگاری‌هایی است دربارهٔ فیلم‌های نامی و اثرگذار تاریخ سینما. در انتخاب این کتاب‌ها، نه فیلم‌هایی خاص و سلیقه‌ای مشخص بلکه اهمیت فیلم و کتاب مد نظر در اولویت است و از میان چندین‌وچند مجموعهٔ کتاب انگلیسی و فرانسوی، آثاری برگزیده می‌شوند که تا حد ممکن با تاریخ کتاب‌های سینمایی ایران نسبتی داشته باشند و جای خالی آن‌ها حس شود؛ البته در مواردی نیز که کتاب دلخواه موجود نیست، کتابی مختص این مجموعه تدوین می‌شود.

هر کتابی از مجموعهٔ «یک فیلم، یک جهان» درصدد است «فیلم» مورد مطالعه‌اش را به وسعت یک «جهان» ببیند.

بانی و کلاید فیلمی آمریکایی، به کارگردانی آرتور پن، محصول سال ۱۹۶۷ است. این فیلم بر اساس ماجرایی واقعی یک زوج بانک‌زن به‌نام‌های بانی پارکر و کلاید بارو که در دهه ۱۹۳۰ توجه رسانه‌ها را به‌خود جلب کرده‌ بودند، ساخته‌ شده‌ است.

بانی و کلاید در چهلمین مراسم جایزهٔ اسکار، موفق به کسب دو جایزهٔ اسکار در رشته‌های بهترین بازیگر زن نقش مکمل و بهترین فیلم‌برداری شد.

خواندن کتاب یک فیلم، یک جهان؛ بانی و کلاید را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

علاقه‌مندان به سینما و نقدهای سینمایی مخاطبان این کتاب و این مجموعه‌اند.

بخشی از کتاب یک فیلم، یک جهان؛ بانی و کلاید

«بانی و کلاید یکی از معدود فیلم‌های تاریخ سینماست که تأثیرش در خارج از سینما به همان میزان عمیق بود که در حوزهٔ سینما. ظهورش در نقطهٔ اتصال حساسی در تاریخ آمریکا اتفاق افتاد؛ دیدگاه‌های اخلاقی، سیاسی، اقتصادی و هنری را که باعث دودستگی آمریکا در اوخر دههٔ ۱۹۶۰ و بیش‌تر در دههٔ ۱۹۷۰ بود بازتاب می‌داد و در آن‌ها مشارکت می‌کرد. این تفاوت‌ها ریشه در وجدان اجتماعی آمریکا داشت که نشانگر نبردی بنیادی در دل و جان جامعهٔ آمریکا بود، نبردی پرشور برای تعریف مفهوم آمریکایی‌بودن. جیمز هانتر دربارهٔ این موضوعات، که بعدتر نمود علنی پیدا کرد، گفته بود: «این‌ها صرفاً برخوردهایی نبودند که به آنی تغییر کنند، بلکه برای آدم‌هایی که با چنین تعهدها و باورهای بنیادینی زندگی می‌کردند منبعِ هویت، هدف و اتحاد بودند.»

با این دید، بانی و کلاید به نوعی خط مرز فرهنگی بدل شد: این‌که در برخورد با موضوعاتی که فیلم مطرح می‌کند کجا ایستاده‌اید چیزی بیش‌تر از رد یا قبول یک فیلم خاص است؛ فیلم تعیین‌کنندهٔ موقعیتی ایدئولوژیک در برابر موج مناظره‌های اجتماعی بود. بانی و کلاید به طور خاص بر رویکردهای زیبایی‌شناسی، نظام استودیویی هالیوود، آزادی معیارهای اخلاقی، نمایش خشونت، سیاست تعامل، فرهنگ جوانی و صنعت مد تأثیر داشت.»