کتاب زمان در دسترس

کتاب زمان در دسترس نوشتهٔ جان دیکسون کمبل و جیمز ریس پیکنل و ترجمهٔ علی زواشکیانی و محسن ربیعی است و انتشارات آریانا قلم آن را منتشر کرده است. استراتژی‌هایی برای تعالی در مدیریت نگهداشت در این کتاب آمده است.

درباره کتاب زمان در دسترس

کتاب زمان در دسترس که مرجعی معتبر هم برای متخصصان نگهداشت و هم دیگر کارکنان است، دورنمایی از مدیریت نگهداشت به دست می‌دهد. این کتاب به بررسی عناصر مختلفی می‌پردازد که مدیران نگهداشت با آن‌ها سروکار دارند و دستورالعمل‌هایی برای موفقیت نگهداشت ارائه می‌کند، به‌ویژه اطلاعات مفیدی دربارهٔ اینکه «چه» فعالیت‌هایی اثربخش هستند و «چگونه» می‌توان به آن‌ها دست یافت. در آخر هر فصل، بخش کوتاهی با عنوان «جمع‌بندی» آمده است. این بخش‌ها حاوی نکاتی کلیدی برای مدیرانی است که می‌خواهند بر نکات مهم تمرکز کنند بدون اینکه در باتلاق جزئیات کم‌اهمیت فروروند. مدیرانی که می‌خواهند مروری سریع بر کتاب داشته باشند، می‌توانند به خواندن پیشگفتار، ۱۱ بخشِ جمع‌بندی در پایان هر فصل و سخن پایانی بسنده کنند.

آپتایم (زمان در دسترس)؛ استراتژی‌هایی برای تعالی در مدیریت نگهداشت در ۱۹۹۵ منتشر شد. بعد از چاپ کتاب شرکت‌ها یکی پس از دیگری گزارش کرده‌اند که استفاده از استراتژی‌های مختلف ارائه‌شده در آپتایم، بهره‌گیری از این فرصت‌ها را آسان‌تر کرده است. بازخوردها بسیار مثبت بوده‌اند و پیشنهادها و دیدگاه‌های افرادی که از این استراتژی‌ها استفاده کرده‌اند یا آن‌ها را یاد گرفته‌اند، بسیار ارزشمند بوده است.

با ورود به قرن بیست‌ویکم و تغییر فناوری‌ها، تغییر سریع محیط کسب‌وکار و نیز دانش حاصل از تجربیات صنایع مختلفی که از این کتاب برای افزایش عملکرد خود استفاده کرده‌اند، به روشنی بیانگر نیاز به بازنگری و به‌روزرسانی کتاب بود؛ بنابراین جان دیکسون کمبل و جیمز ریس پیکنل در سال ۲۰۰۲، کتاب را بازنویسی کردند و زمان در دسترس نسخهٔ به‌روزشدهٔ این کتاب است.

خواندن کتاب زمان در دسترس را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

هر فردی که خواهان بیشینه‌سازی بهره‌وری و ارزش دارایی‌های فیزیکی سازمان متبوع خود است، باید این کتاب را بخواند. زمان در دسترس برای تمام دارایی‌های فیزیکی، خواه صنعتی، تأسیسات یا ناوگان وسایل‌نقلیه کاربرد دارد

بخشی از کتاب زمان در دسترس

«اگر بدانید کجا می‌روید و دورنمایی از چگونگی رسیدن به مقصد در ذهن داشته باشید، بدین معناست که شما استراتژی دارید. پیچ‌وخم‌های راه، مسیری که انتخاب می‌کنید، شیوه‌ای که برای طی مسیر برمی‌گزینید، سرعت شما، همسفر شما و نکاتی از این دست، همگی گزینه‌هایی تاکتیکی به‌شمار می‌روند. استراتژی، جهت کلی حرکت را توصیف می‌کند و وارد جزئیات نمی‌شود. مدیریت دارایی‌ها یا همان مدیریت زیرساخت‌های فیزیکی کسب‌وکار نیز به‌معنای اجرای استراتژی مدیریت دارایی‌هاست. تاکتیک‌ها گزینه‌هایی هستند که به‌منظور اجرای استراتژی و مدیریت افراد، فرآیندها و زیرساخت‌های دارایی‌های فیزیکی که اجزای سازندهٔ کسب‌وکار هستند، برمی‌گزینید.

صرف‌نظر از نوع کسب‌وکار شما و اینکه آیا استراتژی خود را مستند و مکتوب کرده‌اید یا خیر، بی‌تردید از استراتژی مشخصی پیروی می‌کنید. حتی اگر مسیری را مشخص نکرده باشید، کماکان از نوعی استراتژی پیروی می‌کنید، گرچه ناآگاهانه. این امر اغلب منجر به اتخاذ رویکردی کاملاً واکنشی برای حل مشکل می‌شود. ازآنجاکه شما خودتان مسیر را انتخاب نکرده‌اند، به رویدادها و دیگران اجازه می‌دهید که مسیری را برای شما انتخاب کنند. شرکتی که هیچ تلاشی نمی‌کند جلوی خرابی دارایی‌های فیزیکی یا پیامدهای آن را بگیرد، فارغ از اینکه استراتژی خود را چگونه تعریف می‌کند، بر پایهٔ استراتژی «کارکرد تا خرابی» عمل می‌کند. در حالت آرمانی، اقدام‌های شما باید با استراتژی مشخص شما همراستا باشند.

اگر استراتژی مطلوبی دارید که تمام کارکنان سازمان از آن اطلاع دارند، دیگر با مشکلات قدیمی رودررو نمی‌شوید و می‌توانید مشکلات جدید را رفع کنید. اگر استراتژی خوبی ندارید، به‌شدت توصیه می‌کنیم که یکی ایجاد کنید، آن را به دیگران اعلام کنید و سپس برای نحوهٔ تحقق آن بر گزینه‌های تاکتیکی متمرکز شوید.

در اینجا ضروری است ابهام‌های پیرامون تعریف‌های واژهٔ «استراتژی» را برطرف کنیم. یک تعریف برای سطوح بالاو کلان کسب‌وکارها کاربرد دارد و دیگری مختص زمینهٔ مدیریت دارایی‌های فیزیکی است. در این فصل، «استراتژی» در معنای اول استفاده می‌شود و به جهت کلی و برنامهٔ انعطاف‌پذیر سطح‌بالایی اطلاق می‌شود که شما را به انتخاب‌هایی مطلوب هدایت می‌کند. نمونهٔ این نوع استراتژی، انتخاب پیاده‌سازی روش‌هایی است که شرکت را از رویکرد واکنشی به نگهداشت به‌سوی رویکردی پیش‌کنشی سوق می‌دهد. به‌همین‌ترتیب، انتخاب تعالی در این مسیر به کاهش هزینه‌ها، افزایش قابلیت اطمینان و توانایی در پیش‌بینی عملیات، بهبود ایمنی و رعایت الزامات زیست‌محیطی منجر می‌شود.»