کتاب پرورش کودکانی با هوش هیجانی بالا

کتاب پرورش کودکانی با هوش هیجانی بالا نوشتهٔ جان گاتمن و جون دکلر و ترجمهٔ حامد خدایی است. انتشارات راوشید این کتاب را روانهٔ بازار کرده است. این اثر درمورد فرزندپروری از سرچشمهٔ قلب سخن گفته است.

درباره کتاب پرورش کودکانی با هوش هیجانی بالا

کتاب پرورش کودکانی با هوش هیجانی بالا حاوی رهنمودهای زیربینایی برای آموزش کودکان در زمینۀ درک و کاوش درست در دنیای عواطف است؛ هوش هیجانی که سرچشمه‌اش قلب والدین و فرزندان باشد. گفته شده است که بسیاری از والدین از اهمیت تقویت مهارت‌های ذهنی لازم در کودکان برای کسب موفقیت در مدرسه و زندگی آگاه هستند؛ بااین‌حال کودکان نیز می‌بایست افسار عواطف درونی خود را به چنگ بگیرند. این کتاب راهنمایی کامل فراهم می‌کند تا والدین راحت‌تر به بچه‌ها بیاموزند که چطور دنیای عواطف و هوش هیجانی خود را بفهمند و به‌درستی کاوش کنند. همان‌طور که جان گاتمن (روان‌شناس و پژوهشگر فرزندپروری) نشان داده است، فرزندان با هوش هیجانی قوی به‌محض اینکه بر این مهارت سرنوشت‌ساز مسلط شوند، از اعتمادبه‌نفس بالا، سلامت جسمانی خوب، عملکرد تحصیلی بهتر در مدرسه و روابط اجتماعی امن‌تر برخوردار خواهند شد. این کتابِ فرزندپروری ابزارهایی نیرومند در اختیار والدین قرار داده است تا در فرایندی ۵مرحله‌ای موسوم به «مربی‌گری هیجان» موارد لازم را یاد بگیرند.

خواندن کتاب پرورش کودکانی با هوش هیجانی بالا را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به پدرها و مادرها پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب پرورش کودکانی با هوش هیجانی بالا

«کودکان با نزدیک بودن به چنین خلوص ذاتی و دور ماندن از کژاندیشی‌ها دسترسی بیشتری به این نیروی حیاتی و شگرف دارند. امروزه به اهمیت خیال‌پردازی در بالا رفتن قوۀ درک و هوش کودکان پی برده‌اند. در این کتاب نیز نه تنها بر توجه والدین به بازی‌های خیالی کودکانشان تأکید شده، بلکه توصیه می‌شود برای بالا بردن هوش هیجانی آنها در گفتگو و خیال‌پردازی‌هایشان سهیم شوند و خود نیز به تقویت این نیروی شگفت‌انگیز در ارتباط با کودکان بپردازند.

خیال یا خلاقیتِ تخیل به قدری مهم است که ژول ورن آن را زمینه‌ساز علم می‌داند و انیشتین گفته که از علم مهم‌تر است. تحولات باورنکردنی تاریخ بشر بیش از این‌که در آزمایشگاه‌های علمی پی‌ریزی شوند و شکل بگیرند، در خیال نابغه‌ای خلاق پروبال گرفته‌اند. نیروی خیال را می‌توان ارزشمندترین هدیۀ خدایی دانست که چنانچه با ناخالصی‌های درونی انسان آلوده شود، تبدیل به توهم می‌شود یا ریشه‌های آن خشکیده می‌شود.

حتی می‌توان گفت انسانی که خیالش خشکیده است نمی‌تواند درک بالایی داشته باشد، چراکه نمی‌تواند از این نیرو استفاده کند و خودش را به جای دیگران بگذارد تا شرایط آنها را درک کند، حتی نمی‌تواند مهربان باشد. چراکه مهربانی بدون درک دیگران و آگاهی نسبت به آنها مفهوم خود را از دست می‌دهد،

مثلاً در زمینۀ فرزندپروری، والدین اغلب با نیت خیر نسبت به فرزندان‌شان رفتار می‌کنند اما نتیجۀ مطلوبی در پی ندارد، موضوعی که در این کتاب بسیار بر آن تأکید شده است. برخی از ما با نگرش دوران کودکی خود بیگانه شده‌ایم و دیگر نمی‌توانیم با آن حسوحال به جهان پیرامون خود بنگریم.»