کتاب شهرت

کتاب «شهرت» نوشتۀ کریس روجک و ترجمۀ شیما عالی است و پژوهشکده فرهنگ و هنر اسلامی آن را منتشر کرده است.

درباره کتاب شهرت

بدون شک، رسانه‌های اجتماعی نقش اصلی را در خلق و فراگیری مفهوم سلبریتی ایفا کرده‌اند. مفهوم سلبریتی کاملاً متفاوت از افراد مشهور، یا چهره است به این معنا که مفهوم سلبریتی با کسب درآمد برای یک شخص، یک سازمان، یک شرکت یا حتی یک جریان سیاسی همراه است. سلبریتی کسی است که بتواند در خدمت فروش بیشتر یا پیروزی در یک رقابت سیاسی قرار بگیرد. امروزه شرکت‌های بزرگ از سلبریتی‌ها به‌عنوان بخشی از راهبردهای بازاریابی استفاده می‌کنند و این حرکت تبدیل به رویه‌ای معمول برای سازمان‌ها و شرکت‌ها شده است به این صورت که شرکت‌ها سرمایه‌های زیادی را برای تولید سلبریتی ها خرج می‌کنند و به‌واسطهٔ بصری‌سازی جذابیت سلبریتی‌ها، ‌سرمایۀ زیادی به دست می‌آورند.

ازآنجاکه ادبیات نظری در حوزۀ رسانه ضعف‌هایی دارد و توجه به نقش رسانه‌های اجتماعی در ظهور مرجعیت‌های جدید و حوزه‌های اثربخشی سلبریتی‌ها باید در اولویت تحقیقات و پژوهش‌ها قرار بگیرد، پژوهشکدۀ فرهنگ و هنر اسلامی در حوزۀ مطالعات شهرت فعالیت‌هایش را آغاز کرده و کتاب‌های متعددی را به چاپ رسانده است. کتاب شهرت یکی از این آثار است که در زمینۀ مطالعات شهرت و رسانه‌های اجتماعی منتشر شده است. کتاب های دیگر در این زمینه عبارت است از: سلبریتی‌های اینترنتی: فهم شهرت آنلاین، خدایان بردکردار: رسانه‌ها، دین و فرهنگ شهرت، فعالیت‌های انسان‌دوستانۀ سلبریتی‌ها، راهنمای مطالعات شهرت راتلج، روان‌شناسی شهرت و اینستاگرام به مثابۀ ساز و برگ ایدئولوژیک نئولیبرالیسم.

کتاب شهرت در ۵ فصل تنظیم شده است. عناوین فصل‌های کتاب عبارت است از: «فصل اول: شهرت و چهره‌های موقتاً مشهور»، «فصل دوم: شهرت و دین»، «فصل سوم: شهرت و زیبایی‌شناسانه کردن»، «فصل چهارم: شهرت و مرزشکنی» و «فصل پنجم: شهرت و مشهورسازی»

خواندن کتاب شهرت را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به علاقه‌مندان به مباحث جامعه‌شناسی و روان‌شناسی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب شهرت

«چهره‌های مشهور ساخته‌های فرهنگی‌اند. تأثیر آن‌ها بر جامعه ممکن است صمیمانه و خودانگیخته به نظر برسد. در حقیقت چهره‌های مشهور به‌واسطهٔ آنچه که می‌توان زنجیرهای جاذبه نامید، بادقت رسانش می‌شوند. امروز بدون کمک رسانه‌های فرهنگی که حضور چهره‌های مشهور درملأعام را صحنه‌گردانی می‌کنند، هیچ چهره‌ای شناسایی همگانی کسب نمی‌کند. واسطه‌های فرهنگی، cultural intermediaries اصطلاحی کلی برای اشاره به کارگزاران، مدیران تبلیغات، کارمندان بازاریابی، برگزارکنندگان برنامه‌ها، عکاسان، مربیان تناسب‌اندام، طراحان لباس، متخصصان لوازم‌آرایش و دستیاران شخصی است. وظیفۀ اینان ساختن نمود همگانی شخصیت‌های مشهور است که برای مخاطبان هوادار جاذبه‌ای دیرپا در پی خواهد آورد.»