کتاب مهارت های فرزندپروری برای همه

کتاب مهارت های فرزندپروری برای همه؛ به خصوص کسانی که کودک پرتحرک دارند نوشتهٔ سیدمحمدمسعود ازهر است و نشر آسیم آن را منتشر کرده است.

درباره کتاب مهارت های فرزندپروری برای همه

پدر و مادر بودن، کار آسانی نیست، به‌خصوص وقتی کودک پرتحرک داریم. باید انرژی زیادی داشته باشیم تا بتوانیم فشارها را تحمل کنیم. اکثر ما روش‌هایی را برای تربیت فرزندمان به کار برده‌ایم. گاه او را نوازش، و گاه با خشونت برخورد کرده‌ایم. گاه به حرفش گوش داده‌ایم، و گاه لجبازی کرده‌ایم تا شاید راهی برای کنار آمدن با او پیدا کنیم. بعضی وقتها موفق بوده‌ایم، و بعضی وقت‌ها ناامید شده‌ایم. گاه تحمل کرده‌ایم، و گاه از کوره در رفته‌ایم. نگران آینده او شده‌ایم و می‌خواهیم هر کاری انجام دهیم تا فرد خوبی شود. شاید آرزو کرده‌ایم معجزه‌ای رخ دهد و همه مشکلات ما و فرزندمان حل شود. اینها واقعیت زندگی اغلب ماست.

ما می‌خواهیم بدانیم چگونه می‌توانیم فرزندمان را حرف‌شنو کنیم؟ چه‌کار کنیم تا کارهای بد انجام ندهد؟ وقتی چیزی می‌خواهد و داد و فریاد راه می‌اندازد، چه عکس‌العملی نشان دهیم؟ وقتی لجبازی کرد، چه‌کار کنیم؟ و صدها سؤال دیگر. در این کتاب، مروری می‌کنیم به روش‌‌هایی که پدر و مادرها برای حل کردن مشکلاتشان به کار گرفته و موفق شده‌اند. ما نیز می‌توانیم این راه‌ها را امتحان کنیم.

مهارت اول: تحمل و انرژی‌مان را زیاد کنیم.

مهارت دوم: رابطه بهتری با فرزندمان برقرار کنیم.

مهارت سوم: رفتار قاطعانه داشته باشیم.

مهارت چهارم: محیط مناسبی برای فرزندمان به وجود آوریم.

مهارت پنجم: از بی‌اعتنایی‌‌کردن استفاده کنیم.

مهارت ششم: از دستوردادن و قانون‌گذاشتن استفاده کنیم.

مهارت هفتم: از تشویق‌کردن استفاده کنیم.

مهارت هشتم: از تنبیه‌کردن استفاده کنیم.

مهارت نهم: با لجبازی و عصبانیتِ کودک درست برخورد کنیم.

مهارت دهم: برای مهمانی و مکان‌های عمومی برنامه‌ریزی کنیم.

خواندن کتاب مهارت های فرزندپروری برای همه را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به همهٔ پدران و مادران پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب مهارت های فرزندپروری برای همه

«ما احتیاج به انرژی زیادی داریم. وقتی انرژی ما کم شود، کلافه می‌شویم و زود تحملمان را از دست می‌دهیم. بدخلقی می‌کنیم و زندگی برای خودمان و خانواده‌مان تلخ می‌شود.

به یکدیگر انرژی مثبت بدهیم.

کودک پرتحرک ممکن است خیلی وول بخورد، سروصدا کند، خرابکاری کند، لجبازی کند و لازم باشد دائم یک نفرمواظبش باشد. بدانیم که خیلی از پدر و مادرهای دیگر هم دچار این مشکلات هستند. کارهای بد فرزندمان به علت «اختلال پرتحرکی» است. خود را مقصر ندانیم. او را هم مقصر ندانیم. ما می‌توانیم با مصرف داروهای خوب و کم ضرری که وجود دارد کارهای او را بهتر کنیم و با مهارتهایی که پیدا می‌کنیم مشکلاتمان را کمتر نماییم. وقتی فرزندمان بزرگ‌تر شد، معمولا «پرتحرکی» کمتر می‌شود و او بهتر می‌تواند خود را کنترل کند. برای آنکه تحملمان زیادتر شود و بتوانیم روشهای بهتری برای تربیت کردن فرزندمان استفاده کنیم، باید پرانرژی باشیم.»