کتاب زنان خوب به آسمان می روند، زنان بد به همه جا

کتاب زنان خوب به آسمان می روند، زنان بد به همه جا نوشتهٔ اوته ارهارت و ترجمهٔ پدرام پورنگ است. انتشارات نسل نواندیش این کتاب را روانهٔ بازار کرده است. این اثر دربارهٔ گونه‌های مختلف زنان است.

درباره کتاب زنان خوب به آسمان می روند، زنان بد به همه جا

نویسندهٔ کتاب زنان خوب به آسمان می روند، زنان بد به همه جا، اوته ارهارت، روان‌شناس و مشاور روان‌درمانی است و کتاب‌هایش دربارهٔ روان‌شناسی زنان هستند. او کتاب حاضر را در ۴ بخش نوشته که عنوان‌های آن‌ها به‌ترتیب عبارت از «زن جنسِ سربه‌راه»، «فریب بزرگ»، «لبخند جاوید» و «دختران خوب و دختران بد» است.

خواندن کتاب زنان خوب به آسمان می روند، زنان بد به همه جا را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دوستداران مطالعه پیرامون روان‌شناسی زنان پیشنهاد می‌کنیم.

درباره اوته ارهارت

اوته ارهارت (Ute Erhardt) در سال ۱۹۵۶ در کسل به دنیا آمد. او روان‌شناس، نویسنده و مشاور روان‌درمانی است. کتاب‌های ارهارت دربارهٔ روان‌شناسی زنان هستند. یکی از مشهورترین آنها «زنان خوب به آسمان می‌روند، زنان بد به همه جا» نام دارد که جزء پرفروش‌ترین کتاب‌ها در این زمینه به زبان آلمانی است. این کتاب از سال ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۷ در فهرست پرفروش‌ترین کتاب اشپیگل برای کتاب‌های غیرداستانی قرار داشت.

بخشی از کتاب زنان خوب به آسمان می روند، زنان بد به همه جا

««دختر کله‌شق» پدیده نوظهوری نیست. فلورنس نایتینگل۷، بنیان‌گذار نخستین مدرسه پرستاری، نمونه‌ای از این دختران بود: از حرف والدین‌اش سرپیچی کرد، به ازدواجی که می‌توانست «خوشبخت» اش کند تن در نداد و دست به مبارزه‌ای سرسختانه و ادامه‌دار زد. اگرچه از اینکه مایه ناراحتی مادرش شده اندوهگین بود، با عزمی جزم عقیده داشت: «وقتی کسی با پر پرواز به دنیا آمده،‌ باید از آن برای پرواز کردن استفاده کند.»

پس از او، زنان شجاع‌تر و راسخ‌تری هم ظاهر شدند؛ زنانی که معتقد بودند هیچ چیزی خود به خود در زندگی پیش نمی‌آید و کافی نیست که به چیزی باور داشته باشیم، بلکه باید نیروی خود را به کار گیریم و موانع را از سر راه خویش برداریم؛ زنانی که طالب استقلال بودند و اعتقاد داشتند که باید ایستادگی کرد، باید دانست که موفقیت کافی نیست بلکه از شکست‌ها هم می‌توان درس گرفت؛ زنانی که می‌دانستند شایستگی و لیاقت کافی نیست بلکه باید اعتمادبه‌نفس و عزت‌نفس داشت و بر موضع خود پافشاری کرد.

اما امروزه، زنانِ کاملاً عادی نیز به طرزی فزاینده خواستار موفقیت و پیروزی‌اند. تعداد خانم‌ها در میان انسان‌هایی که خواهان استقلال هستند، مدام افزایش می‌یابد. تعداد خانم‌های شاغل رو به افزایش است،‌ تعداد مادرانی که تقریباً بلافاصله بعد از زایمان به کار سابق خود برمی‌گردند مدام بیشتر می‌شود و امروزه زنان هم به اندازه مردان به خود حق می‌دهند که تقاضای طلاق کنند.

اما وجه مشترک همه این زنان چنین است:

-قواعد را درهم می‌شکنند.

-قواعد خاص خود را پیش می‌کشند.

-تقاضاهای خود را به گونه‌ای مطرح می‌کنند که امکان سوءتفاهم وجود نداشته باشد.

-به‌صراحت مخالفت می‌کنند و کلمه «نه» را بر زبان می‌آورند.

-اجازه نمی‌دهند کسی آن‌ها را مردد کند.

-شیوه‌های شخصی خویش را به‌وضوح می‌شناسند.

-افکار بزرگی در سر می‌پرورانند.

-خود را از تجربه موفقیت بهره‌مند می‌کنند.

-نمی‌خواهند دیگران را به هر قیمتی خشنود سازند.

-از انتقاد هراسی به دل راه نمی‌دهند.

-زبان بسته نیستند.

-می‌دانند که بدون خطر کردن، امکان کامیابی وجود ندارد.

-از انرژی خود برای اهداف خودشان استفاده می‌کنند.

-به موفقیت‌های خویش افتخار می‌کنند.

-رقابت کردن برای آن‌ها مایه تفریح است.

ایشان به‌صراحت سخن می‌گویند و کاری به این ندارند که دیگران چه فکری می‌کنند یا ممکن است چه فکری بکنند. این «دختران بد» از پیروزی لذت می‌برند.»