کتاب مقدمه ای بر نظریه گراف

کتاب مقدمه‌ای بر نظریه گراف نوشتهٔ جواد وحیدی و سیدسعید میرپورمرزونی در انتشارات فناوری نوین چاپ شده است.

درباره کتاب مقدمه ای بر نظریه گراف

نظریهٔ گراف یکی از موضوع‌های مهم در ریاضیات گسسته است که به شناخت گراف‌ها و مدل‌بندی مسائل با آن‌ها می‌پردازد. لئونارد اویلر در سال ۱۷۳۶ با حل مسئلهٔ پل‌های کونیگسبرگ نظریهٔ گراف‌ها را بنیان گذاشت. اما جیمز جوزف سیلوستر نخستین کسی بود که در سال ۱۸۷۸ این مدل‌های ریاضی را گراف نامید.

کتاب مقدمه‌ای بر نظریهٔ گراف به شیوه‌ای آسان به معرفی مفاهیم و کاربردهای نظریهٔ گراف می‌پردازد.

کتاب مقدمه ای بر نظریه گراف  را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به علاقه‌مندان به ریاضیات پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب مقدمه ای بر نظریه گراف

«این مسئله تا مدت‌ها ذهن مردم شهر را به خود مشغول کرده بود. مردم شهر می‌کوشیدند تا در هنگام گردش و پیاده‌روی این مسئله را حل کنند؛ ولی کوشش آنها بی‌نتیجه می‌ماند، تا اینکه اویلر با ابداع نظریه‌ای که آن را هندسه بدون اندازه نامید، توانست غیرممکن بودن آن را ثابت کند. فعالیت‌های اویلر در زمینه گراف‌ها در سال ۱۷۳۶ ارائه شد. از آن زمان به بعد این موضوع نه فقط در ریاضیات بلکه به حوزه‌های دیگر علمی نیز گسترش یافت و کاربردهای مفید فراوانی پیدا کرد. در قرن ۱۹ گراف‌ها در مدارهای الکتریکی و در تئوری نمودارهای مولکولی مورداستفاده قرار گرفت. امروزه تئوری گراف‌ها صرف‌نظر از اینکه روشی برای تجزیه‌وتحلیل در ریاضیات محض به شمار می‌رود برای حل مسائل عددی کاربردی نظیر مسائل مربوط به حمل‌ونقل یا برنامه‌ریزی نیز مورداستفاده قرار می‌گیرد

اویلر یکی از پرکارترین و خلاق‌ترین ریاضی‌دانان تاریخ علم است. در سال ۱۷۲۷ از او درحالی‌که بیشتر از ۲۰ سال نداشت برای پیوستن به فرهنگستان علوم در سن‌پترزبورگ دعوت به عمل آمد. اولر دارای ذهنی فعال و جستجوگر بود و بر بیشتر دانش‌های زمان خودش احاطه داشت. او اگرچه دانشجوی فیزیک، نجوم و پزشکی بود؛ ولی علاقه وافری به مسائل ریاضی داشت. تراوشات فکری او شگفت‌آور بود. گفته‌اند که او همیشه می‌نوشت حتی در لحظه‌ای که برای آماده‌شدن غذا منتظر بود. او چنان شیفته علم بود که در مدت بازداشت یکی از فرزندانش نیز مشغول نوشتن بود. در حقیقت میزتحریر او همیشه پر از کارهایی بود

که انتظار انتشار را می‌کشیدند. اویلر در سال ۱۷۴۶ در فرهنگستان برلین تدریس می‌کرد؛ ولی بعد به علت عدم استقبال از کارش به روسیه رفت و در آنجا با محیط فرهنگی مناسب‌تری روبه‌رو شد و توانست به دربار سلطنتی کاترین کبیر راه یابد. اگرچه سرانجام نابینا شد؛ ولی تحقیقات ریاضی خود را به‌شدت دنبال کرد و بعد از مدت کوتاهی در سال ۱۷۸۳ مرگ او را در ربود. چندی پیش ریاضی‌دانان سوییسی با شروع به جمع‌آوری و انتشار نوشته‌های اویلر به تجلیل از او پرداختند. تا به امروز در حدود پنجاه جلد از آثار او جمع‌آوری‌شده است و احتمالاً تعداد آنها به دویست جلد خواهد رسید.»