کتاب گزیده طنز انوری ابیوردی

کتاب گزیده طنز انوری ابیوردی گزیده‌ای از آثار طنز انوری ابیوردی است که ابوالفضل زرویی نصرآباد و نسیم عرب امیری آن‌ها را گردآوری‌ کرده‌اند. انتشارات کتاب نیستان این کتاب را که از مجموعه طنزآوران ایران (صفاریه تا قاجاریه) است، منتشر کرده است.

درباره کتاب گزیده طنز انوری ابیوردی

مجموعه گزیده طنز در زمرهٔ آخرین بازمانده‌های قلم و طبع نکته‌سنج مرحوم ابوالفضل زرویی نصرآباد است. مجموعه‌ای که کوشیده با دقیق‌شدن بر ظرائف و نکات نغز و طنز آمیز شاعران و نویسندگان کهن ایران زمین، ضمن انجام پژوهشی تازه در آثار آن‌ها، نگاهی تخصصی و خاص بر یکی از گونه‌های روایت زبانی آنان داشته باشد. از سوی دیگر این مجموعه در تلاش است تا قدمت و سیره و شیوهٔ طنزپردازی در ادبیات ایران را از دریچهٔ نگاه خود بازخوانی و ثبت کند.

این مجموعه به کوشش مرحوم زرویی و با پژوهش و همراهی نسیم عرب امیری سعی دارد از چند زاویه مقولهٔ طنزنویسی را مورد توجه قرار دهد. نخست سیر روایت طنز و شوخ‌طبعانه در تاریخ ادبیات ایران و در کنار آن بازخوانی سنن و فرهنگ عامه و اندیشهٔ ایرانیان در هر عصر. در کنار این موضوع ایجاد متونی خلاصه‌شده را که محتوای آن به طور معمول برای مخاطبان کم‌حوصله این روزگار مناسب به شمار می‌رود نیز باید به این موضوعات اضافه کرد.

این مجموعه در مجلد پیش رو سراغ بررسی زندگی و ارائهٔ خلاصه‌ای از آثار طنز حکیم انوری ابیوردی رفته است. انوری ابیوردی معروف به انوری در قرن ششم می‌زیسته است و در انواع گونه‌های منظوم در زمانهٔ خویش به سرایش شعر پرداخته است.

بنا بر نظر زرویی نصرآباد در این اثر، وجه غالب سروده‌های شوخ‌طبعانه انوری، هجوآمیز و هزل‌آمیز است و مضمون کلی این سروده‌ها، غالباً یا خوش‌طبعی و تلاش برای حسن‌طلب از خواجگان و امیران روزگار است یا هجو و تهدید به هجو همان بزرگان به علت برنیاوردن کام و طلب شاعر.

زرویی معتقد است متأسفانه انوری از ذوق خداداد و طبع طناز خود، کمتر برای طرح مشکلات اجتماعی و مصائب مردم روزگار خود بهره برده است و شعر او بیشتر نمایندهٔ امیال و مطامع و تسویه حساب‌های شخصی است. با این همه، همان معدود سروده‌های طنزآمیز اجتماعی و سیاسی‌اش از نگاه دقیق و تحلیل‌های موشکافانه او حکایت می‌کند.

خواندن کتاب گزیده طنز انوری ابیوردی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران شعر طنز و هجو و هزل پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب گزیده طنز انوری ابیوردی

«ربع مسکون آدمی را بود، دیو و دد گرفت

کس نمی‌داند که در آفاق، انسانی کجاست

دور دور خشک‌سال دین و قحط دانش است

چندگویی فتح بابی کو و بارانی کجاست؟

من تو را بنمایم اندر حال، صد بوجهلِ جهل

گر مسلمانی تو، تعیین کن که سلمانی کجاست

آسمان بیخ کمال از خاک عالم برکشید

تو زنخ می‌زن که در من، گنج پنهانی کجاست؟

خاک را طوفان اگر غسلی دهد، وقت آمده‌ست

ای! دریغا داعی چون نوح، طوفانی کجاست؟»