کتاب تاثیر بازی های آموزشی در آموزش مفاهیم ریاضی

کتاب تاثیر بازی های آموزشی در آموزش مفاهیم ریاضی نوشتهٔ موسی ریگی کوته در انتشارات خط آخر چاپ شده است.

درباره کتاب تاثیر بازی های آموزشی در آموزش مفاهیم ریاضی

طی سال‌های متمادی موضوع دانش‌آموزانی که نمی‌توانند یاد بگیرند، مشغلهٔ فکری پژوهشگران زیادی بوده است. در ایران نیز تحقیقات و راهکارهای زیادی دربارهٔ این موضوع ارائه شده است. اختلالات یادگیری به دسته‌های گوناگونی تقسیم می‌شود که این کتاب به تفکیک دربارهٔ هرکدام توضیحاتی می‌دهد. اما از آنجا که کتاب تأثیر بازی‌های آموزشی در آموزش مفاهیم ریاضی بر اختلالات یادگیری مربوط به ریاضی متمرکز است، راهکارهایی که ارائه می‌دهد بیشتر درجهت برطرف شدن مشکلات یادگیری ریاضیات است. یکی از این روش‌ها، استفاده از بازی برای آموزش است و این کتاب روش انجام انواع بازی‌های تخیلی، نمایشی، تقلیدی، جسمی، آموزشی و نمادین را آموزش می‌دهد. همچنین شیوه‌های صحیح برخورد و سبک آموزش معلمان و توجه به تفاوت های جسمی و روحی دانش‌آموزان در کتاب بررسی می‌شود.

کتاب  تاثیر بازی های آموزشی در آموزش مفاهیم ریاضی  را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به معلم‌ها و سایر افراد فعال در حوزهٔ آموزش پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب  تاثیر بازی های آموزشی در آموزش مفاهیم ریاضی

«یک چشم‌پزشک انگلیسی به نام مورگان در سال ۱۸۹۶ وضعیتی را گزارش کرد که خود آن را «کوری کلمات» نامید. حالتی که ناتوانی در خواندن کلمات از آن تعبیر می‌شد. این مطلب چند سال پس از آن یعنی در سال ۱۹۲۰ به‌صورت مفهومی در مطالعات علمی جای خود را بازیافت. در سال ۱۹۱۷ هین شل تعریف مورگان را تأئید کرد و «کوری عدد» را مطرح نمود. یک عصب‌شناس به نام ارتون رابطهٔ بین غلبه طرفی مغز و اختلالات تکاملی زبان را در سال ۱۹۳۰ مورد مطالعه قرار داد. ناتوانی‌های یادگیری به‌عنوان یک زمینهٔ جامع پژوهشی با انتشار کتاب اشتراوس و لتینن در سال ۱۹۴۷ تحت عنوان «آسیب‌شناسی روانی و تربیت کودک معلول مغز» مورد توجه عموم قرار گرفت. آن‌ها معتقد بودند اگر نیمکرهٔ غالب فرد آسیب ببیند وی دچار مشکلات یادگیری می‌شود. از آن زمان تا کنون نیز افراد زیادی وقت خود را به مطالعهٔ وسیع در این زمینه اختصاص داده‌اند. این دانش جدید با تکامل تدریجی خود، نارسایی بسیاری از تئوری‌های موجود را آشکار ساخته و به پیش‌فرض‌ها و تجربیات جدید و پالایش و تکمیل فرضیات قبلی آن انجامیده و آن‌ها را مورد اصلاح و تجدید‌نظر قرار داده است. در زمینهٔ اختلالات یادگیری از سال ۱۹۴۸ به بعد یکی از نتایج اصلاح پیش فرض‌ها توأم‌بودن آن با تغییر اصطلاحات و تعاریف بوده است. کارهای اشتراوس بر مقولهٔ تازه‌ای از کودک استثنایی معطوف گشت که از آن مفهوم «ضایعهٔ مغزی» استنباط می‌گردد؛ اما این مفهوم با روشنگری‌های دانش و بینش جدید مورد تجدید نظر قرار گرفت. مفاهیم و تعاریف جدید نظیر ضربهٔ مغزی، سندرم اشتراوس، ضعف ادراکی، کودک دگرسان ، اختلالات جزئی مغز و بالأخره مفهوم اختلالات یادگیری به وجود آمد. اصطلاح اختلالات یادگیری را اولین بار ساموئل کیرک در سال ۱۹۶۳ به کار برد. بدین‌‌سان رشد تاریخی زمینهٔ ناتوانی‌های یادگیری فرآیندی جهت پیدایش یک دانش منظم و سیستماتیک را پشت سر گذاشت. (لرنر ؛ ترجمه رخشان و فریار، ۱۳۹۲).

تاریخچۀ آموزش و توانبخشی دانش‌آموزان دارای اختلالات یادگیری در ایران

در ایران فعالیت‌های انجام گرفته در زمینه‌های آموزش و توانبخشی دانش‌آموزان دارای اختلالات یادگیری به سه دورهٔ اساسی تقسیم می‌شود. (پورمحمدرضای شیرازی و همکاران، ۱۳۹۳):

دوره اول: از سال ۱۳۴۷ تا سال ۱۳۷۰ که دورهٔ تدوین مفاهیم نظری و شکل‌گیری زمینه‌ٔ اختلالات یادگیری است فعالیت عمده در دوره اول، تلاش در جهت سازماندهی نظری و تثبیت موقعیت دانش‌آموزان دارای اختلالات یادگیری در میان کودکان استثنایی است. تألیف و ترجمۀ کتب، انجام تحقیقات بنیادی، انتشارات مقالات متعدد از جمله فعالیت‌های مؤثر و مفید بوده است. این اقدامات از طرف یک ساخت تشکیلاتی و اجرایی مناسب دسته‌ای از دانش‌آموزان را فراروی صاحب‌نظران، متخصصان و دست اندرکاران تعلیم و تربیت کشور قرار داد. اگرچه در این دوره برخی از متخصصین به طور انفرادی و بر مبنای علایق و احساس مسئولیت، مبادرت به انجام فعالیت‌های تشخیصی و درمانی برای کودکان دارای اختلال یادگیری می‌نمودند، اما کیفیت و کمیت این فعالیت‌ها به میزان زیادی ناکافی بود.

دورۀ دوم: از سال ۱۳۷۱ تا سال ۱۳۷۲ که دوره طراحی، برنامه‌ریزی و سایت‌گذاری زمینه اختلالات یادگیری است. دوره دوم با تأسیس سازمان آموزش و پرورش استثنایی کشور به‌عنوان یکی از سازمان‌های وابسته به وزارت آموزش و پرورش شروع می‌شود. با تأسیس سازمان مذکور سه گروه از کودکان استثنایی شامل دانش‌آموزان دارای اختلالات جسمی و حرکتی، اختلالات خاص یادگیری و چند معلولیتی به تشکیلات موجود در زمینۀ کودکان استثنایی که قبلاً تحت پوشش دفتر کودکان استثنایی قرار گرفته بودند، اضافه شد و مجموعاً هفت گروه کودکان استثنایی مورد رسیدگی و ارائه خدمات آموزشی و توانبخشی قرار گرفت. ویژگی بارز دورۀ دوم تشکیل کمیتۀ برنامه‌ریزی برای آموزش و توانبخشی دانش‌آموزان دارای اختلالات یادگیری از صاحب‌نظران و متخصصان دانشگاه و آموزش و پرورش و تهیه و تدوین برنامه‌های اساسی برای این دانش‌آموزان شامل سه طرح:

 تأسیس و راه‌اندازی مراکز آموزش اختلالات یادگیری؛

 طرح اطلاع‌رسانی برای متخصصین، معلمان و مشاوران؛

 طرح تربیت معلم ویژه»