کتاب برترین نعمت؛ چهل نکته درباره غدیر

کتاب برترین نعمت؛ چهل نکته درباره غدیر نوشتهٔ سیدکریم واعظ حسینی است. انتشارات زائر آستانه مقدسه این کتاب را روانهٔ بازار کرده است. این اثر پیرامون واقعهٔ غدیر خم نوشته شده است.

درباره کتاب برترین نعمت؛ چهل نکته درباره غدیر

کتاب برترین نعمت؛ چهل نکته درباره غدیر خوانندهٔ خود را با واقعهٔ غدیر، ابعاد گوناگون آن، صحت، اعتبار، متواتربودن و اتقان آن، وظیفهٔ مسلمین در برابر غدیر و پیام‌های گوناگون «غدیر خم»، اصالت و مشروع‌بودن مذهب تشیع و... آشنا می‌کند. روش کار در این کتاب، ترکیبی از توصیف و تحلیل است. تلاش شده از منابع و آثار معتبر و متنوعی استفاده شود و در برخی مواضع برای تبیین یا اثبات مطلبی به منابع دست‌اول اهل سنت و شیعه استناد شده است.

واقعه و حدیث «غدیر» در فرهنگ و تفکر مسلمانان، به‌ویژه شیعیان، جایگاه برجسته‌ای دارد. صاحب‌نظران مذهب شیعه، برای تبیین و اثبات حقانیت و مشروعیت مذهب «امامیه»/«دوازده امامی»، ادله و براهین فراوانی طرح، تبیین و تدوین کرده‌اند. واقعهٔ «غدیر» و «حدیث غدیر» یکی از مهم‌ترین، محکم‌ترین و مشهورترین دلیل‌های شیعیان بوده است.

خواندن کتاب برترین نعمت؛ چهل نکته درباره غدیر را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دوستداران مطالعه پیرامون واقعهٔ غدیر پیشنهاد می‌کنیم.

بخش‌هایی از کتاب برترین نعمت؛ چهل نکته درباره غدیر

«مقصود از واژه «مولی» چیست و مولا بودن علی (ع) به چه معناست؟ قرائن و شواهد بسیاری گواهی می‌دهد که مقصود از این لفظ، پیشوا و رهبر و سرپرست است.

به برخی از این شواهد و قرائن اشاره می‌شود:

الف: در حادثه غدیر، رسول خدا (ص) دستور داد، حجّاجی که همراه وی از حج بر می‌گشتند، در یک زمین خشک و بی‌آب و آبادی فرود آیند. رسول خدا (ص) به کاروان ها دستور داد تا همان جا (آبگیری به نام غدیر خم) توقف کنند و آنها که جلو افتاده اند برگشته و بازماندگان به این جمع بپیوندند. حرارت آن نیم روز چنان بود که هر یک از حاضران در آن صحنه، بخشی از عبای خود را زیر پا گذاشته بودند و بخشی را روی سر گرفته بودند تا از شدت گرمای خورشید، نگاهشان دارد. آن حضرت در آن گرمای طاقت فرسا نماز ظهر را بجای آورد.

طبیعی است که پیامبر (ص) در آن حالت خاص می‌خواست نکته‌ای مهم و سرنوشت‌ساز در هدایت امت بیان کند. چه چیزی مهم‌تر و سرنوشت‌سازتر در زندگی مسلمانان از تعیین رهبری که مایه وحدت مسلمانان و نگهدارنده دین آنان است؟

ب: رسول خدا (ص) در آغاز خطبه، از رحلت قریب الوقوع خود خبر داد، و این نشان می‌دهد که او نگران وضع امت پس از خویش بوده است و می‌خواسته چاره جویی شود تا آیین وی در طوفان حوادث آینده دچار مخاطره نگردد.

ج: پیامبر خدا (ص) پیش از ذکر ولایت امام علی (ع)، از اصول سه‌گانه دین یعنی توحید، نبوت و معاد سخن گفت و از مردم نسبت به آنها اعتراف گرفت، سپس مسأله ولایت امام علی (ع) را طرح کرد. تقارن بین ابلاغ این رسالت و اعتراف گرفتن نسبت به آن اصول سه‌گانه، ما را به شناخت اهمیت پیامی که رسول خدا مأمور به ابلاغ آن به مردم در «غدیرخم» بود، رهنمون می‌شود.

آیا ممکن است مقصود پیامبر (ص) از نگه داشتن مردم در آن شرایط استثنایی و با حضور آن اجتماع عظیم صرفاً توصیه به محبت و مهرورزی به شخص معین بوده باشد؟؟؟

د: پیامبر خدا (ص) پیش از ابلاغ رسالت الهی در شأن علی (ع)، از ولایت و مولویت خویش سخن گفت و فرمود: خدا، مولای من است و من، مولای مؤمنانم و من بر آنان از خودشان شایسته ترم. ذکر این مطالب دلیل آن است که مولا بودنِ علی (ع) از سنخ و قماش مولا بودنِ پیامبر (ص) است و آن حضرت به فرمانِ خدا، آن مولا بودن و اولویت را که خود داشت، برای علی (ع) هم ثابت کرد.»