کتاب تو تحسین برانگیز هستی

کتاب تو تحسین برانگیز هستی نوشتهٔ نیل پاسریچا با ترجمهٔ نرگس خیری در انتشارات کتاب آترینا چاپ شده است. آیا فلسفهٔ «تحسین برانگیز بودن» چیزی به‌جز اعتماد به خویشتن نیست؟ قدم صحیح در جاده زندگی، انتخاب‌های مناسب و چالش‌ها را به بازی گرفتن؟ کتاب «نیل پاسریچا» با درون‌مایه تشویق و ترغیب آدمی به زندگی را زندگی کردن، چالش‌ها را به چالش کشیدن، احیای انگیزه در تاریک‌ترین لحظات زندگی مادی و معنوی شما را دعوت به مطالعه این نارنجی دوست‌داشتنی می‌کند.

درباره کتاب تو تحسین برانگیز هستی

نیل پاسریچا در کتاب «تو تحسین برانگیز هستی!» می‌گوید: جاده‌ٔ پرپیچ‌و‌خم زندگی رازهای سربه‌مهر فراوانی به‌همراه دارد. رازهایی که پس از برملاشدن آثاری عجیب مخرب و گاه شگفت‌آوری را در خود گنجانده است. اما کدام‌یک از این رازها، مانند کلیدی سحرآمیز در دل اکثر قفل‌ها می‌نشیند و موجبات آرامش آدمی را در این دیر خراب آباد فراهم می‌کند؟

کدام‌یک از این رازها، بی‌اعتنا نسبت به سال‌های گذشته عمر ما شبیه به انرژی‌های تجدیدپذیر، افسوس و حسرت‌های از دست رفته را جبران می‌کند؟

همهٔ ما سال‌هاست که در این لحظات کوتاه و بلند از زندگی، گذر عمر می‌کنیم، لحظاتی که گاه پرشور و شعف است و گاه جانکاه و غم‌بار. گاه با اتفاقاتی که در دلش رخ می‌دهد طرح لبخند برروی لبان ما ترسیم می‌کند و گاه با حوادثی چند آه از نهاد ما بلند می‌کند.

کتاب «تو تحسین برانگیز هستی!» کتابی نه صرفاً درمورد زندگی‌نامه نویسندهٔ موفق هندی‌تبار در خاک آمریکا که با شروع و پایانی جالب و جذاب از مادر و پدرش هم می‌گوید که لزومی ندارد از همه موانع زندگانی گذر کرد و با به‌آب‌و‌آتش کشیدن خود و تلخ کردن زندگی به کام اطرافیانمان خود را تنها قربانی سختی‌های زندگی معرفی کنیم، بلکه باید دمی چند را به سکون اما نه طولانی، زندگی را به نظاره بنشینیم.

کتاب تو تحسین برانگیز هستی! را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به علاقه‌مندان به کتاب‌های توسعهٔ فردی پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب تو تحسین برانگیز هستی!

چون پول بیشتر، حق تحصیل و امکانات رفاهی مثل ورزش برای پسران بود تا دختران، و این خود بیانگر این واقعیت بود که مردان از لحاظ مالی بی‌نیاز به غیر بودند، ولی زنان، نه!

آن‌ها وابسته به همسرانشان بودند و چشم به راه آخرین روز هفته، تا آقا دست در جیب مبارک ببرد و شیلینگی به آن‌ها بدهد تا آن‌ها هم با آن چندرغاز مایحتاج خانواده را فراهم کنند. همچنین دختران بعد از ازدواج باید به خانوادهٔ همسر ملحق می‌شدند و دیگر نقشی در خانوادهٔ پدری خود نداشتند. آن‌ها باید پرستاری و مراقبت از والدین شوهرشان را در ایام بیماری و یا ناراحتی‌های دوران کهولت سن را عهده‌دار می‌شدند. داشتن فرزند پسر، امتیازات دیگری را برای خانواده به همراه داشت، به‌عنوان مثال، به سالمندان خانواده‌هایی که فرزند پسر نداشتند، حتی ماهی یک بار هم رسیدگی نمی‌شد، چون دختر یا دختران آن خانواده حالا برای خانوادهٔ شوهر سوپ عدس می‌پختند و چای دم می‌کردند و به امور خانه و خانوادهٔ همسر رسیدگی می‌کردند.

بدتر از همهٔ این‌ها، آداب و رسومی بود که برای تسهیل ازدواج پسران فراهم می‌شد.

حالا این آداب و رسوم چه بودند؟

ـ هدایا!

خوب این هدایا چه بودند؟

در واقع من از نحوهٔ پیدایش این آداب و رسوم چیزی نمی‌دانم، ولی دادن آن هدایا، به نظر من رسمی غلط و خلاف شأن خانوادهٔ دختر بود، که خانوادهٔ عروس باید به خانوادهٔ داماد پیشکش می‌کرد، انگار که می‌گویند:

ـ از شما متشکریم که دختران ما را از چنگ ما درآوردید تا به خدمت شما در بیایند.

حتی در قانون حمورابی۲۰ که یکی از قدیمی‌ترین متون تاریخی جهان است و قدمتی چهارهزار ساله دارد، به این هدایا و پیشکشی‌ها برای خانوادهٔ داماد اشاره شده است. هدایایی که اغلب شامل؛ زمین، خانه، اشیای قدیمی و حتی پول بود، که با وجود این‌ها ازدواج برای خانواده‌هایی که فرزند دختر داشتند بار سنگین مالی در پی داشت.

وقتی مادرم به دنیا آمد، تمام آن آمال و آرزوها برای کسب آن همه هدایا و امتیازات به یک‌باره فروریخت. من که به نوبهٔ خودم خیلی ناراحت شدم. وقتی مادرم در لحظه‌ای که چشمانش را روی به دنیا گشود و با چشمان خیس اطرافیانش مواجه شد، چه حس و حالی به او دست داد!