کتاب تکنولوژی رسانه ای از منظری انتقادی

کتاب تکنولوژی رسانه ای از منظری انتقادی نوشتهٔ یوست ون لون است که با ترجمهٔ احد علیقلیان در انتشارات همشهری چاپ شده است. هدف اصلی کتاب حاضر ارائه و پیوند دادن نتایج پژوهش‌‌های مهم ارتباطات در چهارچوب نظری است که برای خوانندگانی که سابقهٔ کم و ناچیزی از دروس نظریه‌‌های ارتباطات، روش‌شناسی و یا آمار دارند، قابل استفاده باشد.

درباره کتاب تکنولوژی رسانه ای از منظری انتقادی

رسانه‌ها چه هستند؟ چرا هر روز چیزهایی جدید به رسانه تبدیل می‌شوند؟ چگونه مردم با رسانه‌ها در بر ساختن زندگی روزمره ارتباط برقرار می‌کنند؟ در «تکنولوژی رسانه‌ای؛ از منظر انتقادی» یوست ون لون نشان می‌دهد که چگونه در جوامع، اشکال گوناگون رسانه کمک کرده‌اند تا ادراک، توقع و تفسیر ما از واقعیت شکل بگیرد. در این کتاب مثال‌هایی عملی از رسانه‌های قدیم و جدید وجود دارد که به خواننده کمک می‌کند تا از میان مفاهیم پیچیده به جایگاه رسانه‌ها بیندیشد. این موضوع کمک می‌کند تا بستهٔ نرم‌افزاری جدیدی برای فهم چیستی رسانه‌ها فراهم شود و نیز مبنایی برای درک کاربرد واقعی آن‌ها شکل بگیرد.

کتاب تکنولوژی رسانه ای از منظری انتقادی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به همهٔ علاقه‌مندان به علوم رسانه پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب تکنولوژی رسانه ای از منظری انتقادی

اشکال نوشته های مک لوهان این است که وی در آن ها هرگز به شالوده های معرفتی و هستی شناختی استدلال هایش نیندیشیده، از فرض هایی فلسفی که منطق نوشته هایش از آن ها مایه می‌گیرد شرح روشنی به دست نمی دهد. این وضع به سردرگمی، کژ فهمی و، از همانآغاز، به برخورد کم وبیش خصمانة بسیاری از دانشگاهیان با اندیشه های او دامن زد و آن ها را  شاید گفتنش نیز ضروری نباشد ـ به مخالفت با چیزی واداشت که آن را موضعی اساساً ضد عقلانی می دانستند (میلر ۱۹۷۱؛ نیز رک بحث لوینسن ۱۹۹۸) لوینسن می گوید که دلیل اصلی این برخوردهای خصمانه آن است که نوشته های مک لوهان عمدتاً بیان گر اندیشه های تازه است. مک لوهان دانشمند نبود؛ و به ندرت به کمک تفسیر آرای پیشینیان یا معاصرانش آثار خویش را می پروراند. هرگز «نقدی» به معنای سنتی کلمه عرضه نکرد، یعنی نقدی که با استدلال یا اندیشهٔ دیگر اندیشمندان و نویسندگانِ معمولاً نامدار و جاافتاده وارد بده ـ بستان شده باشد. چنانکه پیشتر اشاره شد، وی با شرح منطق بحث و مفاهیم خاص به کار رفته یا با طرح گزاره هایی که بتوان به وسیله آزمایشی ساده تصدیق یا ابطال شان کرد احکام و مدعیاتش را تبیین نمی کرد. سرانجام اینکه او به ندرت سعی می کرد با دفاع از ادعاهایش یا با تعدیل آن ها با منتقدانش وارد گفت‌وگو شود.