کتاب تاریخ خلافت عباسیان

کتاب تاریخ خلافت عباسیان؛ القادربالله، چالش‌ها و چشم‌اندازهای فراروی خلافت (۴۲۲ - ۳۸۱ هـ. ق) نوشتهٔ رحمن رحیمی سکه روانی است و انتشارات نگار تابان آن را منتشر کرده است.

درباره کتاب تاریخ خلافت عباسیان

خلافت عباسیان به عنوان یکی از پایدارترین دوره‌های خلافت اسلامی در تاریخ اسلام از اهمیت و جایگاه ویژه‌ای برخوردار است. این کتاب به بررسی فرازوفرودهای دوران خلافت عباسی و شناسایی کنشگران و بازیگران این دوره از تاریخ اسلام در راستای ارائهٔ تحلیلی دقیق و موشکافانه از این برههٔ تاریخ اسلام و ایران می‌پردازد.

در این میان، واکاوی حیات سیاسی خلافت القادربالله عباسی (۴۲۲-۳۸۱ ه. ق) به عنوان احیاگر اقتدار سیاسی- دینی خلافت عباسیان از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است که در این کتاب بر آن تاکید شده است.

خواندن کتاب تاریخ خلافت عباسیان را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به پژوهشگران حوزهٔ تاریخ اسلام پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب تاریخ خلافت عباسیان

پس از دستگیری عبدالملک و خاندان سامانی یکی از برادران امیر عبدالملک به نام ابو ابراهیم اسماعیل منتصر موفق به گریز شد. منتصر پس از آن تلاش برای احیای حکومت آل سامان داشت اما تلاش‌های وی بی‌فرجام ماند. از جمله تلاش‌های وی اتحاد با ابوالقاسم سیمجوری بود که سرانجام این اتحاد شکست از امیر نصر-برادر محمود غزنوی- و گرفتار شدن ابوالقاسم سیمجوری و توز تاش حاجب به دست سپاه غزنوی بود.

پس از این شکست، منتصر، مدتی در مناطق مختلف سرگردان بود و سرانجام به قلمرو ترکان غز رفت. وی با همراهی ترکان غز بار دیگر با ایلک خان درافتاد و موفقیت‌هایی چشمگیر به دست آورد و شبیخونی سخت بر لشکریان ایلک وارد آورد. از آنجا که بر ترکان غز و هواداری آن‌ها اعتمادی نبود بار دیگر منتصر به خراسان بازگشت؛ ولی توفیقی حاصل نکرد. وی در هجوم به بخارا و نبرد با شحنه آن شهر موفقیت‌هایی به دست آورد. در همین احوال پسر علمدار که سپه‌سالار سمرقند بود به هواداری از منتصر قیام کرد و با سه هزار تن از سپاهیان خویش به او پیوست. هم‌چنین بزرگان سمرقند سیصد نفر غلام ترک با اموال بسیار در اختیار منتصر قرار دادند و جمعی از سپاهیان غز نیز به او پیوستند. منتصر با نیروی جدید موفق شد در شعبان سال ۳۹۴ ه. ق بار دیگر ایلک خان را که به نبرد با او آمده بود، متواری کند. ایلک پس از این شکست به ترکستان رفت و پس از جمع‌آوری سپاه به منتصر روی آورد و با او به جنگ پرداخت. کمی پیش از جنگ، سپاهیان غز که اموال بسیاری از لشکر ایلک به غنیمت برده بودند از منتصر جدا شدند؛ هم‌چنین در جریان جنگ یکی از سران سپاه منتصر که ابوالحسن طاق نام داشت با پنج هزار نفر از لشکریان به ایلک پیوست. در این جنگ منتصر شکست خورد و ناچار به گریز شد.