کتاب مدیریت آموزشی و مهارت های مدیران آموزشی

کتاب مدیریت آموزشی و مهارت های مدیران آموزشی نوشته سیدمهدی محمدنژاد و سجاد شمسی‌پور و محمد غبیشاوی و مهدی قاسمی است. این کتاب را نشر عطران منتشر کرده است. 

درباره کتاب مدیریت آموزشی و مهارت های مدیران آموزشی

درباره مدیریت باید گفت از نظر لغوی به معنای اداره کردن است، ولی از نظر اصطلاحی به تعداد صاحب نظران و نویسندگان در این زمینه از مدیریت تعریف ارائه شده است که در ذیل به چند مورد اشاره می‌شود؛

- مدیریت یعنی هنر انجام دادن کار به وسیله دیگران

- مدیریت فرآیندی است که به وسیله آن کوشش های فردی و گروهی به منظور نیل به هدف مشترک، هماهنگ می‌شود

- فلیپو مدیریت را هماهنگی همه منابع از طریق فراگردهای برنامه‌ریزی و کنترل عملیات سازمان به طوری که هدفها را بتوان بطور موثر و صرفه جویانه حاصل نمود، تعریف می‌کند

این کتاب سعی دارد اطلاعات کاملی درباره مدیریت آموزشی ارائه دهد.

خواندن کتاب مدیریت آموزشی و مهارت های مدیران آموزشی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام فعالان حوزه کسب‌وکار پیشنهاد می‌کنیم

بخشی از کتاب مدیریت آموزشی و مهارت های مدیران آموزشی

مدیریت یکی از پدیده‌هایی است که جوامع بشری از آغاز پیدایش با آن روبرو بوده است، این پدیده ریشه‌ای کهن در تمدنهای باستانی دارد.

سومریها با اختراع خط در ۵۰۰ سال قبل از میلاد مسیح توانستند ضوابطی را برای نگهداری سوابق بمنظور اعمال کنترل در مدیریت بوجود آورند. مدیریت در جوامع سومریها، مصریها، چینی‌ها و ایرانیان باستان، رایج بوده است، در آثار کتبی باقیمانده از آنان به مفاهیم مدیریت از قبیل برنامه‌ریزی، تقسیم کار، کنترل و رهبری اشاره شده است.

با این وجود پیشرفت مدیریت تا انقلاب صنعتی محسوس نبود. در سال ۱۷۷۶ آدام اسمیت با اطلاعاتی که از کارخانه سنجاق‌سازی بدست آورد محسنات تقسیم کار را اعلام کرد. که خود گامی در جهت سازماندهی و مدیریت بود. در سال ۱۸۳۲ چارلز بابیج ریاضیدان انگلیسی و سازنده ماشین حساب مقاله‌ای به نام «دربارهٔ اقتصاد ماشین‌ها و کارخانه‌ها» در زمینه تولید نوشت، بابیج در این مقاله برای اولین بار موضوع اختلاف در مهارت و نقش آن در تعیین مقدار دستمزد و نیز مفاهیمی از مهندسی صنعتی را به بحث گذاشت. به اعتقاد چارلز بیرد نوشته‌های بابیج مبنای کارها و مطالعات تیلور برای تدوین مدیریت علمی قرار گرفت.

اثرات و کاربرد تئوری مدیریت علمی در سازمانهای آموزشی

طبیعتاً، اثرات جنبش مدیریت علمی در تمام سازمانها از جمله سازمانهای آموزشی احساس شد. متأثر از این تئوری، مدیران مدارس و رؤسای نواحی آموزش و پرورش از طریق افزایش تعداد دانش‌آموزان در کلاسها و کاهش هزینه‌ها سعی کردند به هدف ارزان اداره کردن مدارس دست یابند. همانگونه که تیلور برمیزان تولید و دستیابی به اهداف سازمان‌های دولتی تأکید داشت. مسؤلین و مدیران آموزشی با بکارگیری روشهای علمی و استاندارد شده و کنترل مستمر سعی بر این داشتند که بازدهی کمی را با حداقل مخارج افزایش دهند. معلمین به نوبه خود بر نتایج و تعداد قبولی‌ها در آخر سال تحصیلی بسنده کردند. در واقع، اهداف پرورشی از عملکرد نهادهای آموزش و پرورش حذف گردیدند و آموزش آنهم به طور ناقص و انفعالی مورد تأکید و تأیید قرار گرفت. با گذشت سالها از تئوری تیلور هنوز در زمینه‌هایی چون استفاده از استانداردها و افزایش کارایی در مدارس اثرات نظرات تیلور بوضوح مشاهده می‌شوند. (شیرازی، ۱۳۷۳، ص ۴۲)