کتاب یک فنجان تاریخ

بخشی از کتاب یک فنجان تاریخ

• در سال ۱۹۱۴ میلادی در پی ترور آرشیدوک فردیناند ولیعهد امپراتوری اتریش-مجارستان مقدمات آغاز خون‌بارترین جنگ تاریخ تا آن زمان، رقم خورد. در ابتدا آلمان به فرانسه حمله کرد و سپس بریتانیا به آلمان اعلان جنگ داد و اینگونه جنگ جهانی اول در دو جبهه متحدین (اتریش-مجارستان، عثمانی، بلغارستان و آلمان) و متفقین (فرانسه، بریتانیا، روسیه، صربستان، ایتالیا و ایالات متحده آمریکا) تا سال ۱۹۱۹ میلادی ادامه یافت و تا پیروزی متفقین نزدیک به ده میلیون تن کشته شدند.

• جنگ جهانی اول هم ‌زمان با حکومت احمد شاه قاجار بود و دولت مشروطه ایران ضعیف‌ترین دوران خود را می‌گذراند. علی‌رغم اعلام بی‌طرفی دولت ایران، نیروهای متخاصم از جنوب و شمال وارد ایران شدند.

• در انتهای جنگ جهانی اول، جبهه پیروز، معاهدات و شرایط سخت و تحقیرآمیزی را به جبهه بازنده تحمیل کردند که از مهم ترین این معاهدات، پیمان ورسای بود. به موجب این پیمان که در کاخ ورسای واقع در خومه پاریس به امضا رسید، بخش هایی از سرزمین آلمان جدا و کشورهای پیروز الحاق شد، اتحاد آلمان با اتریش منع گردید، آلمان موظف به جبران خسارات جنگ به کشورهای پیروز بود و علاوه بر این کشور آلمان تمام مستعمرات خود را از دست داد.

• بسیاری از تاریخ‌نگاران بر این باور هستند که تحمیل معاهدات تحقیرآمیز مبدا ظهور نازیسم بوده است و آدولف هیتلر بعنوان یک رهبر وطن‌پرست آلمانی، تصمیم به بازگرداندن قدرت آلمان داشت. در نتیجه در سال ۱۹۳۹ میلادی آلمان به لهستان یورش برد و در پی آن فرانسه و بریتانیا به آلمان اعلان جنگ دادند و پی آن بزرگ ترین جنگ تاریخ تاکنون رقم خورد؛ بیش از سی کشور و در مجموع هفتاد تا هشتاد میلیون نفر کشته در این جنگ شرکت داشتند.تا اواخر سال ۱۹۴۴ میلادی، آلمان یکه تاز دنیا و قدرت بلامنازه جنگ بود، اما بزرگ‌ترین اشتباه هیتلر، حمله به اتحاد جماهیر شوروی بود که در ادامه آن شکست های پی در پی اتفاق افتاد و در سال ۱۹۴۵ میلادی، پایان جنگ جهانی دوم با پذیرش شکست از سوی متحدین اعلام گردید.
  

• هولوکاست(به یونانی ὁλόκαυστον، به معنی «همه‌سوزی») یا شوآ، به کشتار دسته‌جمعی و نسل‌کشی نزدیک به ۱۱ میلیون نفر، به ویژه 6 میلیون یهودی اروپایی بر پایه نژاد، مذهب و ملیت در طی جنگ جهانی دوم به دست آلمان نازی و از ۱۹۴۱ تا انتهای ۱۹۴۵ در اردوگاه‌های مرگ آلمان نازی، اطلاق می‌شود. کشتارها به شکل سازمان‌ یافته شامل شلیک دسته‌جمعی در پوگرومها، سیاست پاکسازی از راه کار اجباری در اردوگاه‌های کار اجباری آلمان نازی و اتاق‌های گاز در اردوگاه‌های پاکسازی آلمانی از جمله آشویتس، بلزک، خلمنو، مایدانک، تربلینکا، و سوبیبور می‌شدند.