کتاب روش نوین و موثر برای تربیت فرزندان (فرزندپروری)

کتاب روش نوین و موثر برای تربیت فرزندان (فرزندپروری) نوشته توماس گوردون است و با ترجمه ایرج صابری در نشر آسیم منتشر شده است.

درباره کتاب روش نوین و موثر برای تربیت فرزندان (فرزندپروری)

نویسنده در مقدمه کتاب توضیح می‌دهد روشی را که در این کتاب شرح داده‌، در طول سال‌های گذشته بخش عمده‌ای از آنچه در زمینه برقراری ارتباط و حل‌وفصل کشمکش‌ها و تضادها در خانواده و جامعه می‌تواند مطرح باشد دربرگرفته است  و به عبارات و واژه‌هایی چون «گوش فرادادن هدفمند» و «پیام‌های متشکل از اول شخص مفرد» و «حل‌وفصل بدون بازنده اختلافات» می‌پردازد. 

نویسنده دریافته‌ است که این روش نه‌تنها در مورد روابط میان والدین و فرزندان، بلکه نسبت به روابط میان همه انسان‌ها در همه زمینه‌ها در داخل خانه و محل کار و محیط مدرسه و درواقع در همه جای دنیا کارآیی دارد و درواقع، هرجا که سخن از روابط بین فردی و حل‌وفصل مناقشات و اختلافات به میان آید، مندرجات این کتاب سرفصل و منبع اطلاعات مهمی را تشکیل می‌دهد.

این مهارت‌ها در ایجاد صلح و آرامش جهانی هم کاربرد دارند. خانواده‌های دموکراتیک و آزادی‌مدار در صلح و آرامش به سر می‌برند و در جوامعی که اکثر خانواده‌های آن در صلح و آرامش قرار دارند خشونت جایگاهی ندارد و جنگ و جدال امری ناپذیرفتنی است.

خواندن کتاب روش نوین و موثر برای تربیت فرزندان (فرزندپروری) را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به تربیت یک فرزند موفق و مشاوران و مربیان پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب روش نوین و موثر برای تربیت فرزندان (فرزندپروری)

پدران و مادران در مورد مسائل نوجوانان و مشکلاتی که جوانان در جامعه ایجاد می‌کنند، مقصر قلمداد می‌شوند. متخصصان امور تربیتی و بهداشت امریکا پس از بررسی آمار تکان‌دهنده مربوط به افزایش سریع تعداد کودکان و جوانانی که دچار مشکلات ناتوان‌کننده احساسی و روانی می‌شوند و به مواد مخدر معتاد شده و یا دست به خودکشی می‌زنند، پدران و مادران را مقصر می‌یابند. سیاستمداران و مسئولان اجرای قوانین هم گناه به وجود آمدن نسلی مرکب از جوانان حاضر در گروههای تبهکار و آدمکش و دانش‌آموزان شرور و جنایتکاران را به گردن پدران و مادران می‌اندازند و هنگامی که دانش‌آموزی مردود می‌گردد یا ترک تحصیل می‌کند، آموزگاران و مسئولان آموزشی پدر و مادر او را مقصر می‌پندارند.

با این فرض، آیا کسی به یاری پدران و مادران شتافته است؟ و چه تلاشی به عمل آمده تا پدران و مادران را در مؤثرتر شدن راه و روش تربیت فرزندان یاری دهد؟ و چگونه پدر و مادر می‌توانند بیاموزند که خطای آنان در تربیت فرزندانشان چیست؟

هر سال میلیونها زن و مرد در قالب پدر و مادر مسئولیتی را به عهده می‌گیرند که به جرئت می‌توان گفت مشکل‌ترین کاری که انسان می‌تواند بپذیرد، به دنیا آوردن نوزادی است که کاملا درمانده و نیازمند است و قبول مسئولیت کامل سلامت جسمانی روانی و تربیتی این موجود نو رسیده است که باید به گونه‌ای باشد که روزی بتواند انسانی پربار و همراه و همیار شود. با این وجود، می‌بینیم که تعداد کمی از پدران و مادران برای انجام این وظیفه خطیر آموزش داده می‌شوند. در سال ۱۹۶۲ میلادی، که من کار آموزش پدران و مادران را در شهر پاسادینای ایالت کالیفرنیا در کشور امریکا آغاز کردم، تنها هفده نفر در کلاسم شرکت کردند که اکثر آنها والدینی بودند که در آن زمان با فرزندان خود مشکلات جدی داشتند.