کتاب چهل سال و یک شب

کتاب چهل سال و یک شب شامل چهار دهه خاطرات مهدی کرباسیان است که به قلم بهراد مهرجو در انتشارات رادیوتراژدی - نگاه نو به چاپ رسیده است. خاطرات مهدی کرباســیان، پرده‌برداری از یک نوع زیست است. در میان اظهارنظرهای او می‌توان جعبهٔ اســرار چندین دهه مدیریت اقتصاد و سیاست در ایران را باز کرد، درونش رادید شگفت‌زده شد.

درباره کتاب چهل سال و یک شب

مهــدی کرباســیان از مدیــران باســابقه چهــار دهــه نظــام مدیریتــی کشــور به شمار می‌آید. او از ابتــدای انقلاب تــا سال‌های پایانــی دهــه ۹۰ در جریــان مهم‌ترین سیاست‌های اقتصــادی کشــور قــرار داشــت و در بســیاری مــوارد هــم از چهره‌هایی بــه شــمار می‌آید کــه در تعییــن جهــت حرکـت اقتصـاد ایـران نقـش اساسـی ایفـا کـرده اسـت. کرباسـیان طـی ایـن چهــار دهــه تجربــه مدیریــت ارشــد در بســیاری از سازمان‌های کلیــدی اقتصــادی را در کارنامــه خــود ثبــت کــرده؛ از وزارت راه تــا نفــت و اقتصــاد

همگــی بخــش قابل‌توجهی از عملکــرد اوســت. مهـدی کرباسـیان برخلاف بسـیاری از مدیـران اقتصـادی ایـران علاقه‌مند بــه فرهنــگ و موضوعــات اجتماعــی هــم اســت و ایــن علاقه مســیر زندگی‌اش را بــه ســمت ریاســت بر فدراسیون‌های ورزشــی و تأثیرگذاری بر جریان اقتصـاد فرهنـگ هم ‌جهت داد. آنچـه پیـش روی شماسـت، تنهـا خاطـرات مدیریتـی او نیسـت بلکـه سرنوشـت چهـار دهـه تکنوکراسـی در ایــران را نیز روایــت می‌کند.

کتاب چهل سال و یک شب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به کسانی که به مطالعه دربارهٔ شیوه‌های مدیریتی و تغییرات آن از اول انقلاب تا امروز علاقه‌مند هستند، پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب چهل سال و یک شب 

یادم است نقشه‌ای از یک کتاب‏فروشی خریدم و رفتم خانه و نشســتم بندر گناوه را در بوشهر پیدا کردم و فهمیدم باید به آنجا بروم. فردا گفتند بندر گناوه پر شده و فرماندار دیگری گذاشته‌اند، باید بروی بندر لنگه. من هم آماده شدم که بروم بندر لنگه. کی، دو روز بعد که رفتیم حکممان را بگیریم، گفتند نه آنجا دیگر نیاز ندارد و شما باید بروید مازندران، به مازندران رفتم. گفتند بروید از استاندار حکم بگیرید. یادم است آن موقع تهرانپارس، ماشین‌های کرایه بنز گازوئیلی بود که سوار شدم و رفتم ساری. در ساری پیاده شدم و یک تاکسی گرفتم و رفتم استانداری و دیدم استانداری اشغال‌شده، تا وسط خیابان چهار، پنج گروه هستند. یک سری از کارگران کارخانه چوکا آمــده بودند؛ یک سری دیپلمه بیکار بودند؛ یکی، دو گــروه دیگر هم از کارخانجات دیگر آمده بودند و کل استانداری اشغال شده بود. من به پلیسی که جلوی در بود، اعلام کردم که می‌خواهم آقای استاندار را ببینیم. گفت مرد حسابی، مگر نمی‌بینی چه خبر است، خود من هم بیرونم، نمی‌توانی. به من گفت برو از آن پشــت خانه استاندار، چون ظهر می‌آید، رفتم منزل. آن موقع منزل اســتاندار یک خوابگاه عمومی بود، یعنی همه آنجا بودند، چون دورۀ انقلاب بود و نظم آن‌چنانی نبود. حدود ساعت یک بود که از پنجره نگاه کردم و دیدم مرحوم دکتر طباطبایی را - که استاندار وقت و ازا انقلابیون قبل از انقلاب و زندان کشیده بود - دارند با طناب از پنجره پایین می‌آورند و این اولین برخورد من با جریانات دولتی بود. ایشــان آمــد و صحبت کرد و گفت فردا صبح بیا حکم خودت را بگیر.