کتاب در پاسداشت آزادی (کلمه ششم)

کتاب در پاسداشت آزادی (کلمه ششم) از مجموعه کلمه امام موسی صدر به مناسبت هفتمین روز ترورِ کامل مروه، روزنامه‌نگار لبنانی، که در روزنامهٔ الحیاة مورخ ۳۱ می ۱۹۶۶ (۱۰ خرداد ۱۳۴۵) است. 

مؤسسه فرهنگی تحقیقاتی امام موسی صدر، طرح تاریخ شفاهی را با هدف ثبت و ضبط خاطرات نزدیکان، دوستان، همکاران و مرتبطان با امام صدر از اردیبهشت ۱۳۸۹ در دستور کار قرار داد.

جایگاه ممتاز امام موسی صدر از جهات مختلف بر اهمیت این طرح می‌افزاید. وابستگی به یکی از خاندان مهم شیعه، حضور موثر در حوزه علمیه قم و نجف، تحصیل در دانشگاه و ارتباط با مراکز علمی و دانشگاهی، فعالیت‌های فرهنگی و اجتماعی گسترده در ایران و عراق و لبنان، رهبری سیاسی و دینی شیعیان لبنان، ارتباطات وسیع سیاسی و فرهنگی با مجامع بین‌المللی و دولت‌ها و ملت‌ها و نخبگان سایر کشورها، ایفای نقش به مثابه اندیشمند و متفکر دینی، تعامل گسترده با عالمان ادیان و مذاهب اسلامی و غیراسلامی، تأثیرات عمیق در لبنان و خاورمیانه و … همگی شاهدی بر اهمیت جایگاه امام موسی صدر و ضرورت اجرای این طرح است.

با تشکیل «گروه تاریخ شفاهی»، مطالعه دقیق آثار و منابع مکتوب مرتبط آغاز شد تا ضمن آشنایی بیشتر با زوایای مختلف زندگی و دیدگاه‌های امام صدر، سرفصل‌های اصلی طرح تعیین و با مشخص کردن پرسش‌ها و ابهامات برای مصاحبه با صاحبان خاطرات و شناسایی اماکن مرتبط با ایشان اقدام شود.

تاکنون چند مجلد از مجموعه مصاحبه‌های انجام شده در گروه تاریخ شفاهی موسسه تدوین و منتشر شده است.

خواندن در پاسداشت آزادی (کلمه ششم) را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به امام موسی صدر پیشنهاد می‌کنیم. 

بخشی از کتاب در پاسداشت آزادی (کلمه ششم)

بسم الله الرحمن الرحیم

ابوجمیل، خدایت بیامرزد که در وفاتت، همچون دوران حیاتت، سترگ و برجسته بودی. از میان ما رفتی در حالی که در عرصهٔ مطبوعات فعال بودی و در محراب مطبوعات به خونِ خود درغلتیدی.

برادران، مطبوعات محرابی است برای پرستش خدا و خدمت به انسان‌ها و اگر از عهدهٔ وظایف خود بر نیاید، دامگهِ شیطان و مایهٔ تخریبِ انسانیت خواهد بود. این عرصه از مهم‌ترین و حساس‌ترین میدان‌های جهاد است، زیرا افکار عمومی را شکل می‌دهد؛ فرهنگ‌آفرین است؛ خوراک روح را فراهم می‌آورد؛ مراحل جدید تکامل معنوی را پی می‌نهد؛ عواطف مردم را پیراسته می‌کند و آنان را به نیکی و راستی رهنمون می‌شود. مطبوعات با نظارت بر جامعه و ارکانِ آن و با جهت‌دهی به دولت و حاکمیت و نهادها و با مشارکت در ساماندهی اقتصاد و سیاست و کوشش در تصحیح امور جامعه، در حقیقت، به جامعهٔ بشری و محیط انسانی نظم می‌بخشد و، به این ترتیب، خدمتگزار جامعه و فرد و انسانیت و، نتیجتاً،‌ از ارکان کرامت بخشیدن به انسان و حفظ این کرامت است.

در این مجال بنا ندارم که مدح فرهنگ بگویم، آن هم نزد اهل فرهنگ و در سرزمین فرهنگ با مردمانی فرهنگی، بلکه می‌خواهم نکتهٔ مهمی را دربارهٔ حساسیت جایگاه مطبوعات، به خود و برادرانم یادآور شوم.