کتاب مطلب از این قرار است

کتاب مطلب از این قرار است را مهدی مظفری ساوجی گرداوری کرده است. کتاب مهدی مظفری ساوجی پژوهشی جذاب برای تمام علاقه‌مندان به شعر پس از انقلاب است.

درباره کتاب مطلب از این قرار است

انقلاب ۵۷ فصل تازه‌ای در تأملات و تعاملات سیاسی، اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و هنری جامعهٔ ایرانی گشود و بسیاری از معادله‌ها را در سطوح داخلی و خارجی به هم زد. هنوز دو سالی از پیروزی انقلاب نگذشته بود که جنگ فرارسید. جنگی که اگرچه از آزمون آن سرافراز بیرون آمدیم، اما زخم‌هایی به همراه داشت که پاره‌ای از آن‌ها هنوز هم التیام نیافته است.

این کتاب شامل گفت وگوهایی است که نویسنده در فاصله سال‌های دهه هشتاد با صاحب نظران عرصه شعر و ادب انقلاب و جنگ انجام داده است. در این اثر نویسنده گفت‌وگوهایی را با شاعران شاخص انقلاب چون علی معلم دامغانی، علی موسوی گرمارودی، طاهره صفارزاده، عبدالجبارکاکایی، محمدرضا عبدالملکیان، علیرضا قزوه، ناصر فیض، محمد رمضانی فرخانی انجام داده است. همچنین فصل پایانی کتاب میزگردی است درباره شعر که با حضور محمد کاظم کاظمی، سید ابوطالب مظفری و علی رضا قزوه انجام شده است. 

خواندن کتاب مطلب از این قرار است را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به شعر انقلاب و جنگ پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب مطلب از این قرار است

خانم صفارزاده! شما از مطرح‌ترین شخصیت‌های زن امروز در حوزه‌های شعر، تحقیق، نقد ادبی، و ترجمه هستید، که تاکنون آثار بسیاری منتشر کرده‌اید. این گفت‌وگو نیز بیشتر دربارهٔ همین موضوعات است.

سؤال نخست این است که چرا در تاریخ ادبیات فارسی، زنان در حوزهٔ شعر کمتر حضور داشته‌اند؟ از زمان رابعه بنت کعب قزداری (نخستین شاعرهٔ زن پارسی‌گو) تاکنون، کمتر شاعر زن جدی و به‌اصطلاح حرفه‌ای داشته‌ایم. پروین اعتصامی، فروغ فرخزاد، سیمین بهبهانی، شما، و چند شخصیت دیگر در شمار شاعران زن موفق هستید.

برای اینکه از آغاز قرار بود زنان به وظایف خانه‌داری بیشتر بپردازند. بعد هم برنامهٔ سوادآموزی و تحصیلات پیش‌دانشگاهی و دانشگاهی هم برای این قشر آهسته، دیر، و مغایر با مردان تدوین شد. از طرفی، مردان در جامعهٔ مردسالار حشر و نشر آزاد داشتند. در کافه‌ها، رستوران‌ها، مراکز فرهنگی، و پای منقل‌ها گرد هم می‌آمدند و از هم می‌آموختند، الهام می‌گرفتند، و بده و بستان‌های تشویقی و نان قرض دادن‌ها همه از عوامل افزایش اتکای آن‌ها به پیشرفت و شهره شدن بود. حال آنکه زنان از این امتیازات و امکانات برخوردار نبودند.

به‌ظاهر شما تعریف خاصی از شعر دارید؟

بله. من به شعر «طنین» اعتقاد دارم. طنین حرکتی است که در ذهن خواننده آغاز می‌شود. بازتاب اندیشه‌ای است که بی‌تشویقِ وزن و با روشنی استعاره، روشنگری می‌کند.

من شعر طنین را همچون سبکی مستقل عرضه کرده‌ام. موافقت و مخالفت با تعاریف دیگران لزومی ندارد. باید دید کارایی آثار در سازندگی ذهن‌ها و پالایش اندیشه‌ها و هم‌خوانی رفتار و تعهد شاعر با شعرش تا چه حد قدرت پیشروی داشته است.

در میان شاعران زن، کدام یک به تعریفی که شما از شعر مدّنظر دارید، نزدیک‌تر است؟

از جهت توجه به مضامین انسانی اجتماعی و روشن‌فکری، که پالایش اندیشگی را برای خواننده تأمین کرده است، خانم پروین اعتصامی برای بنده محترم است.