کتاب صوتی سلام دوستت دارم

سلام دوستت دارم اثر شانا شاپیرو با ترجمه سیمن موحد و صدای سپیده مالمیر در نشر صوتی ماه‌آوا منتشر شده است.

 درباره کتاب صوتی سلام دوستت دارم

شانا شاپیرو در این کتاب تمریناتی برای تحول مغز به سوی خویشتن‌دوستی به شما می‌دهد.

اما چرا لازم است ما مغز خودمان را متحول کنیم تا خود را بیشتر دوست بداریم؟ ما با ایجاد چنین تحولی می‌توانیم درهایی را به روی احساس رضایت در زندگی بگشاییم و برکت را به سمت زندگی‌مان هدایت کنیم. تمرین‌های این کتاب شما را یاری می‌کنند تا آرامشی عمیق را در زندگی تجربه کنید و از وجود خودتان رضایت خاطر به دست آورید و همه این‌ها در نهایت باعث می‌شوند تا به زندگی خود وضوح و روشنی بیشتری ببخشید. این کتاب به شما یادآوری می‌کند که هیچ‌گاه برای آغاز کردن تغییرات مثبت و قرار گرفتن در مسیر تحول دیر نیست.

کتاب صوتی سلام دوستت دارم را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب مخصوص همه کسانی است که به نیروی خارق العاده ذهن خود ایمان دارند و دوست دارند گامی در جهت تحولی مثبت در زندگی بردارند.

 بخشی از کتاب صوتی سلام دوستت دارم

قدرت پذیرش:

هر چه را نپذیریم، پابرجاتر می‌شود.

می‌گویند معلمی با شاگردانش در فضای بیرون قدم می‌زد که به تخته سنگ بزرگی رسیدند. معلم گفت: «بچه‌ها، اون تخته سنگ رو می‌بینین؟» شاگردان گفتند: «بله، می‌بینیمش.» معلم پرسید: «این تخته سنگ سنگینه؟» شاگردان جواب دادند: «بله، خیلی سنگینه.» معلم گفت: «نه تا موقعی که بلندش نکردین.»

ما به ناگزیر در طول زندگی با «تخته سنگ» های بسیاری روبه‌رو می‌شویم. چه آنها ناگاه سر راه‌مان ظاهر شوند و چه از قبل بدانیم که مانع بزرگی سر راه‌مان است، دو راه در پیش داریم: در برابرشان مقاومت کنیم یا بپذیریم‌شان.

یکی از معماهای بزرگ ذهن–آگاهی این است که ما با پذیرش درد، رنج‌مان را کاهش می‌دهیم. مقاومت در برابر درد، بر رنج ما می‌افزاید. ذهن-آگاهی به ما می‌آموزد که چطور تخته سنگ‌های موجود در مسیر زندگی‌مان را بپذیریم.

یکی از معماهای بزرگ ذهن-آگاهی این است که ما با پذیرش درد، رنج‌مان را کاهش می‌دهیم.

بیایید روشن باشیم، پذیرش به معنی انفعال و تسلیم نیست، به معنی تصدیق، بی‌تفاوتی یا شکست هم نیست. پذیرش یعنی ما آنچه را که در حال وقوع است، می‌پذیریم؛ نه چون خوش‌مان می‌آید یا برایمان اهمیتی ندارد یا چاره‌ای نداریم، بلکه چون این چیزی است که دارد اتفاق می‌افتد. پذیرش یعنی ما چشمان‌مان را باز نگه‌می‌داریم و مستقیم به تخته سنگ می‌نگریم تا آن را به‌وضوح ببینیم و تصمیم بگیریم چه پاسخ مؤثری بدهیم.

همهٔ ما در زندگی با درد و رنج روبه‌رو می‌شویم، عزیزانی از دوستان و خانواده‌مان را از دست می‌دهیم، بیمار می‌شویم، پیر می‌شویم و می‌میریم، کسانی هم که دوست‌شان داریم همین‌طور. درد در ذات زندگی است، اما رنج بنا به انتخاب ماست.

- درد در ذات زندگی است، اما رنج بنا به انتخاب ماست.

این‌که بتوانیم درد را از رنج جدا کنیم، شاید عجیب به‌نظر بیاید. چطور این کار ممکن است؟ بیایید لحظه‌ای به پاسخ معمول ما انسان‌ها به درد بیندیشیم؛ ما ساعت‌ها وقت و انرژی‌مان را صرف جنگیدن با تخته سنگ‌های زندگی‌مان می‌کنیم تا اوضاع همان‌طوری بشود که ما می‌خواهیم. بعد آیا می‌دانید چه اتفاقی می‌افتد؟ درست موقعی که تخته سنگ را کنار می‌زنیم و عرق را از پیشانی‌مان پاک می‌کنیم و خوش و خندان راهی جادهٔ ظاهراً صاف و هموار پیش روی‌مان می‌شویم... بوم! درست در برابر تخته سنگ دیگری قرار می‌گیریم. دوباره عرق‌ریزان و نالان، آن تخته سنگ را کنار می‌زنیم و با هزار زحمت به جایی که می‌خواهیم می‌رسیم و بعد... بوم!