کتاب صوتی چگونه هر کسی را دوست خود کنیم؟

چگونه هر کسی را دوست خود کنیم؟ (آیین دوست‌یابی) کتابی از دیل کارنگی است که در استودیو نوار صوتی شده است.

درباره کتاب صوتی چگونه هر کسی را دوست خود کنیم؟

کتاب چگونه هر کسی را دوست خود کنیم؟ (آیین دوست‌یابی)، اثری ماندگار از نویسنده آمریکایی، دیل کارنگی است که در سال ۱۹۳۷به چاپ رسید. این کتاب ۶ بخش دارد و هر بخش شامل چندین فصل است که در فصل‌ها، به بررسی موضوعات مهم در مورد دوست‌یابی و شناخت روابط متقابل می‌پردازد. 

کتاب صوتی چگونه هر کسی را دوست خود کنیم؟ اثر کارنگی، به شما کمک می‌کند تا دوستانی بیابید که متناسب با خلق‌ و خوی شما هستند.

شیوه نگارش کارنگی در کتاب کاملا روشن و روان است. هیچ‌گونه اصطلاحات ثقیل روان‌شناختی در آن نیست که مخاطب را از شنیدن کتاب بازدارد. درواقع نویسنده سعی کرده هر آنچه مخاطب نیاز دارد را، با لحنی دوستانه، بیان کند. در سرتاسر کتاب، مثال‌هایی از انسان‌های معروف آمده است که نه ‌تنها مخاطب را کنجکاوتر می‌کند بلکه او را به‌ طور مداوم به مقایسه و پرسیدن سوالات گوناگون از خودش وامی دارد.

شنیدن کتاب چگونه هر کسی را دوست خود کنیم؟ را به جه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

همه کسانی را که می‌خواهند در پیداکردن دوست‌های صمیمی و ماندگار موفق باشند، به شنیدن این کتاب دعوت می‌کنیم.

درباره دیل کارنگی

دیل کارنگی، نویسنده و سخنران مشهور آمریکایی، متولد مری‌ویل در سال ۱۸۸۸ دیل کارنگی نویسنده بهترین کتاب‌های توسعه فردی است. کتاب پرفروش او آیین دوست‌یابی در سال ۱۹۳۶، ۱۵ میلیون جلد فروش داشت و هنوز هم کتاب محبوبی است. کارنگی کتاب نگرانی بس است، زندگی کن را به این دلیل نوشت که حس می‌کرد، به دلیل نگرانی بیش از حد، یکی از غمگین‌ترین شهروندان نیویورک است و می‌خواست راهی برای پایان دادن به این نگرانی‌ها پیدا کند.

آثار دیگر دیل کارنگی

• آیین زندگی

• آیین دوست یابی

• آیین سخنرانی

• هنر تکلم عمومی

• تکلم عامیانه

• تکلم عمومی برای موفقیت

• لینکون، ناشناخته

• واقعیت‌های ناشنیده افراد معروف

• پنج دقیقه سرگذشت

• چگونه از نگرانی دست‌ برداریم و زندگی کنیم؟

• راه ساده و سریع برای تاثیر سخن

• موثرتر سخن بگو

• راز کوچک شناخته‌شده موفقیت

• چگونه نام‌ها را به خاطر بیاوریم

بخشی از کتاب چگونه هر کسی را دوست خود کنیم؟

«اگر عسل می‌خواهی، به کندو زنبور لگد نزن

«در هفتم ماه مه سال ۱۹۳۱، شهر نیویورک شاهد هیجان‌انگیزترین صحنه شکار یک انسان بود. بعد از چند دقیقه تحقیق و جستجو، به پلیس نیویورک خبر رسید که تو گن کرولی، قاتل معروف به «دوطپانچه‌ای» که نه سیگار می‌کشید و نه مشروب می‌خورد، در آپارتمان زن خود درخیابان وست اند در محاصره قرار گرفته است.

صد و پنجاه پلیس و کارآگاه، خانه او را محاصره کرده و تعدادی از آن‌ها با سوراخ کرن سقف و انداختن گاز اشک آور سعی کردند اورا از مخفی گاه خود بیرون بکشند. سپس مسلسل‌ها‌ی خود را در اطراف ساختمان کار گذاشته و شروع به تیراندازی کردند و بدین ترتیب یکی از آبرومندترین و ساکت ترین مناطق مسکونی نیویورک بیش از یک ساعت با صدای هفت‌تیر‌ها و مسلسل‌ها می‌لرزید.»

به موردی دیگر توجه کنید:

«من بهترین سال‌های عمر عزیز خود را صرف شاد کردن و سرگرم نمودن مردم کرده ام. آیا پاداش من در ازای این همه خدمات باید این باشد؟ دشنام، فشار، تحت تعقیب قرار گرفتن و سختی!»

این جملاتی است که آل کاپون، معروف‌ترین جنایتکار آمریکا، ملقب به دشمن مردم گفته است.

درمیان جنایتکارانی که در زندان ما هستند کمتر کسی است که واقعا خود را تبهکار بداند. آن‌ها خود را انسان‌هایی مانند من و شما می‌دانند و برای اثبات ادعای خود دلایل زیادی دارند. خود من بیش از یک‌سوم قرن است که در این دنیا سرگردان هستم و تازه فهمیده‌ام مردم از صد خطایی که انجام می‌دهند به‌ندرت ممکن است یک‌بار خود را سرزنش کنند و مستوجب کیفر بدانند. بنابراین عیب‌گیری و انتقاد از دیگران فایده‌ای ندارد، چون باعث می‌شود حالت دفاعی به خود بگیرند و سعی کنند عمل خود را توجیه کنند.

«انتقاد عمل خطرناکی است چون غرور باارزش فرد انتقاد شوند را جریحه‌دار می‌کند و درنتیجه دلخوری پدید می‌آورد.»