کتاب صوتی عشق جایش تنگ است

کتاب صوتی عشق جایش تنگ است، مجموعه‌ای از بهترین داستان‌های کوتاه نوشته‌ی آلیس مونرو، نویسنده‌ی برنده‌ی جایزه نوبل ادبی است. داستان‌هایی از بلوغ، خانواده، شهر و زنان. 

نجمه رمضانی کتاب عشق جایش تنگ است را به فارسی برگردانده است. نسخه صوتی این اثر با صدای متین بختی در اختیارتان قرار دارد.

درباره‌ی کتاب صوتی عشق جایش تنگ است

آلیس مونرو، در داستان‌های کتاب عشق جایش تنگ است، به موضوعات مختلفی پرداخته است. داستان‌های اولیه کتاب بیشتر حال و هوای جوانی و بلوغ دارند. سودای استقلال و کنار آمدن با خانواده‌ها. اما هرچه در کتاب جلوتر می‌رویم موضوعات دیگری می‌بینیم. آلیس مونرو به زنان می‌پردازد. به روزمرگی‌های زندگی. به میانسالی. شهر در آثار او و در داستان‌های کتاب عشق جایش تنگ است، عنصر مهمی است. 

عشق جایش تنگ است، نامش را وامدار شعری از زنده‌یاد حسین منزوی است. 

کتاب صوتی عشق جایش تنگ است را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم 

عشق جایش تنگ است کتابی عالی برای دوست‌داران داستان کوتاه است. اگر به نوشته‌های آلیس مونرو علاقه دارید، خودتان را از لذت شنیدن کتاب صوتی عشق جایش تنگ است محروم نکنید.

درباره‌ی آلیس مونرو

آلیس آن مونرو ۱۰ ژوئیه ۱۹۳۱ در کانادا به دنیا آمد. پدرش کشاورز و مادرش معلم مدرسه بود. آلیس مونرو نویسندگی را از نوجوانی شروع کرد و اولین داستانش به نام «ابعاد یک سایه» در سال ۱۹۵۰ زمانیکه هنوز دانشجوی دانشگاه وسترن اونتاریو بود منتشر شد. آلیس مونرو را یکی از تواناترین نویسنده‌های داستان کوتاه در آمریکای شمالی و جهان می‌دانند. او سال ۱۹۵۱ دانشگاه را ترک کرد تا ازدواج کند. او سال ۱۹۶۳ به ویکتوریا نقل مکان کرد و کتابفروشی «کتاب مونرو» را افتتاح کرد که هنوز مشغول به کار است. آلیس مونرو در هشتاد سالگی در سال ۲۰۱۳ جایزه نوبل ادبیات را از آن خود کرد. از آثار مونرو که به فارسی ترجمه شده‌اند می‌توان به رؤیای مادرم، می‌خواستم چیزی بهت بگم و زندگی عزیز اشاره کرد. 

بخشی از کتاب صوتی عشق جایش تنگ است

به تختخواب که رفت، تصمیمش برای پیگیری قانونی قطعی بود.

تنها در خانه بیدار شد. بدون عطر قهوه و صبحانه‌ای که از آشپزخانه بیاید. به جایش بوی بد قابلمه‌ی سوخته، هوا را پر کرده و سرمای پاییز در دل آن اتاق‌های متروک با سقف‌های بلند نشسته بود. شب گذشته و شب‌های قبل گرم بودند. اجاق هنوز روشن نشده بود و آقای مک‌کولی که روشنش کرد، هوای گرم با وزش رطوبت زیرزمین بوی کپک و خاک و پوسیدگی همراه شد. دست و رویش را شست و به آرامی با مکث‌های همراه فراموشی لباس پوشید و برای صبحانه، کمی کره‌ی بادام زمینی روی تکه نانی مالید. از نسلی بود که می‌گفتند مرها حتی نمی‌توانند آب را بجوشانند. و او هم یکی از همان مردها بود. از پنجره‌های جلویی نگاهی به بیرون انداخت و درختان آن سمت مسیر مسابقه را دید که در دهان مه صبحگاهی فرو رفته بودند. مهی که انگار داشت پایین و پایین‌تر می‌آمد.