کتاب صوتی جادوی بداهه‌گویی

کتاب صوتی جادوی بداهه‌گویی، اثر آندری سدنیف به شما یاد می‌دهد: در کمتر از ۳۰ ثانیه یک سخنرانی انجام دهید که سالها فراموش نشود.

نسخه صوتی کتاب جادوی بداهه‌گویی را صدف حکیمی‌زاده به فارسی ترجمه کرده و آن را با صدای گرم میلاد فتوحی‌ می‌شنوید. 

درباره‌ی کتاب صوتی جادوی بداهه‌گویی

آیا تا بحال در جمعی قرار گرفته‌اید که از شما بخواهند در کمترین زمان ممکن، برایشان صحبت کنید؟ در حقیقت بدون هیچگونه آمادگی صحبت کردن ممکن است بسیار سخت و حتی ترسناک به نظر برسد. اما اگر انسانی باشید که دایره دوستی بزرگی دارد و در جمع‌های زیادی حاضر می‌شود، چه بخواهید و چه نخواهید در چنین شرایطی قرار خواهید گرفت. پس بهترین کار این است که خودتان را برای چنین وضعی آماده کنید. آندری سدنیف در جادوی بداهه‌گویی به شما یاد می‌دهد که چگونه می‌توانیددر کمتر از ۳۰ ثانیه یک سخنرانی انجام دهید که سالها فراموش نشود. جادوی بداهه‌گویی در اصل کتابی برای افرادی است که می‌خواهند با سخنانشان تاثیر بسیاری بر مخاطبان بگذارند. 

در کتاب جادوی بداهه‌گویی علاوه بر پرداختن به موضوعاتی مانند آمادگی برای سخنرانی، ابزارهای سخنوری، بازیگری، اجرای نمایش کمدی و قصه‌گویی را نیز میاموزید.  

کتاب صوتی جادوی بداهه‌گویی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم 

اگر دوست دارید با اصول سخنوری برای جمع آشنا شوید و سخنرانی‌های تاثیرگذاری ایراد کنید، حتما کتاب صوتی جادوی بداهه‌گویی را بشنوید. 

بخشی از کتاب صوتی جادوی بداهه‌گویی

جزئیات 

دلیل موثر بودن داستان‌ها این است که صحنه‌هایی در ذهن مخاطبان ایجاد می‌کنند. با استفاده از جزئیات این صحنه‌ها را برای شنوندگان‌تان واقعی کنید. تصور کنید گوینده‌ای بگوید «در اولین مسابقه‌ی کاراته‌ام، شکست خوردم اما از این تجربه لذت بردم.» آیا این عبارت برایتان جالب است؟ آیا به‌یاد ماندنی است؟ آیا باعث شد داستان را مجسم کنید؟ آخرین صحنه‌ی اوج داستان را به‌یاد بیاورید. 

بزرگ‌ترین راز بداهه گویی: «مبارزه یک دقیقه و نیم طول کشید. مشت زدم، لگد زدم و دفاع کردم. اما بیشتر مشت خوردم. بعد از چهل و پنج ثانیه احساس کردم انرژی‌ام تمام شده است. حتی نمی‌توانستم دستم را بالا ببرم. چه برسد به اینکه مشت بزنم. تماشاچی‌ها فریاد می‌زدند آندری آندری. بزنش، بکشش. وقتی اسمتان را می‌شنوید قاعدتا باید استقامت و تلاشتان برای برد بیشتر شود. اما در مورد من برعکس عمل کرد. می‌دانی چرا؟ اسم حریفم هم آندری بود. کمربند سبز داشت و بیشتر از هفت‌سال بود که داشت کاراته بازی می‌کرد. در آن مبارزه شکست خوردم. خیلی کنک خورده بودم اما واقعا به من خوش گذشته بود. کمترین تجربه‌ای را می‌توان با این مسابقه قابل مقایسه دانست.»

 دومین توصیف از همین مسابقه جزئیات بیشتری در اختیارتان قرار می‌دهد...