کتاب صوتی الای افسون شده

کتاب الای افسون شده، داستانی جذاب و خواندنی از گایل کارسن لیواین است که درباره‌ی قدرت اراده نوشته شده است. الای افسون شده درباره‌ی یک پری است که دوست ندارد از جادو استفاده کند و می‌خواهد قدرت اراده‌اش را به دست آورید. 

الای افسون شده برنده‌ی جایزه نیوبری شده است. این کتاب را با ترجمه‌ی مترجم توانمند، محبوبه نجف‌خانی و صدای زیبا و جذاب رامونا شاه می‌شنوید.

درباره‌ی کتاب صوتی الای افسون شده

کتاب صوتی الای افسون شده داستانی جذاب و خواندنی درباره‌ی قدرت اراده است. وقتی که الا به دنیا می‌آید یک پری به اسم لوسیندا، هدیه‌ی عجیبی به او می‌دهد. «هدیه‌ی مطیع بودن» اما الای افسون شده اصلا از وضعیتی که در آن گرفتار شده، راضی نیست. او دلش نمی‌خواهد هر دستوری را که به او می‌دهند اجرا کند. الا می‌خواهد از قدرت اراده‌اش استفاده کند و کارهایی را انجام دهد که دوست دارد. بنابراین، الای افسون شده، سفری را آغاز می‌کند؛ سفری طولانی و عجیب برای به دست آوردن قدرت اراده‌اش. الا مجبور  می‌شود برای باطل کردن طلسمش در راه سفر با شاهزاده و شوالیه‌هایش، غول‌ها و دیوها روبرو می‌شود و تا پای جان پیش می‌رود. شما فکر می‌کنید الای افسون شده می‌تواند طلسمش را باطل کند؟

کتاب صوتی الای افسون شده را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم 

داستان جذاب الای افسون شده برای تمام نوجوانان و همه‌ی کسانی که به رمان‌های فانتزی علاقه دارند، داستانی جذاب و شنیدنی است. 

درباره‌ی گایل کارسن لیواین

گایل کارسن لیواین ۱۷ سپتامبر ۱۹۴۷ در آمریکا متولد شده است. او بعد از نوشتن کتاب الای افسون شده و موفقیت آن خود را بازنشسته کرد و به طور تمام وقت به کار نوشتن پرداخت. از آثار دیگر گایل کارسن لیواین می‌توان به دیو در شب، قصه‌های شاهزاده خانم‌ها، اشتباه پری، آرزو و دو شاهزاده خانم اشاره کرد. الای افسون شده در سال ۱۹۹۸ جایزه‌ی نیوبری را برای گایل کارسن لیواین به ارمغان آورد و در سال ۲۰۰۴ فیلمی از روی آن با همین نام ساخته شد. 

جملاتی از کتاب صوتی الای افسون شده

آن پری ابله، لوسیندا، تصمیم نداشت نفرینم کند. قصدش این بود که لطفی در حقم بکند. من هنگام تولد، یک ساعت تمام بی وقفه گریه می کردم و ساکت نمی شدم. اشک هایم الهامبخش او شد. با دلسوزی به مادرم نگاه کرد و سرش را به چپ و راست تکان داد و بینی ام را نوازش کرد و گفت: « هدیه من به تو اطاعت است. اِلا همیشه مطیع خواهد بود. حالا دیگر گریه نکن، کوچولو. » و من دست از گریه کردن برداشتم.

پدرم مثل همیشه در سفری تجاری بود، اما آشپزمان، مَندی، آن جا بود. او و مادرم به وحشت افتادند و هر قدر به لوسیندا توضیح دادند، نتوانستند به او بفهمانند که چه بلای وحشتناکی سرم آورده. می توانم بگومگویشان را در ذهنم مجسم کنم: کک و مک های صورت مَندی مشخص تر از همیشه و موهای فرفری خاکستری اش آشفته شده بود و از شدت خشم غبغبش می لرزید. مادرم خشمگین اما آرام، با موهای فرفری قهوه ای خیس از عرق از درد زایمان و چشمانی که شادی از آن ها رفته بود.

نمی توانم لوسیندا را در ذهنم مجسم کنم، چون نمی دانم قیافه اش چه شکلی بود.

او نفرین را باطل نکرد.

اولین باری که از این نفرین آگاه شدم، روز تولد پنج سالگی ام بود.