کتاب صوتی خاله بازی

کتاب صوتی خاله بازی، رمانی از بلقیس سلیمانی، نویسنده و منتقد ادبی درباره‌ی زنان و نقشی است که در زندگی یک مرد بازی می‌کنند. انتشارات آوانامه نسخه صوتی کتاب خاله بازی را با همکاری نشر ققنوس و با صدای آرمان سلطان‌زاده و مریم پاک‌ذات، در اختیار شنوندگان قرار داده است.

درباره‌ی کتاب صوتی خاله بازی

خاله بازی اسم عجیب اما به شدت بامسمایی برای این کتاب است. بلقیس سلیمانی به زندگی سه زن پرداخته است. سه زنی که هرکدام نقش متفاوتی را در زندگی مردی ایفا می‌کنند. یکی از این سه زن میاید تا بمیرد. دیگری میاید تا بماند و یکی هم میاید که نپذیرد. نپذیرفتنی از جنس فهم. او نقشی ازلی و ابدی را که گویی به قامتش دوخته‌اند برای خود نمی‌پذیرد، بلکه به دنبال نقش یگانه‌ای برای خود می‌گردد. حمیرا، ناهید و سیما، بازیگران زندگی مسعود هستند که هرکدام نقش عجیبی دارند. ناهیدی که نمی‌تواند بچه‌دار شود و مسعود را به گرفتن زن دوم تشویق می‌کند. سیمایی که عامی است و همسر دوم مسعود می‌شود و در نهایت می‌میرد و حمیرایی که دوست قدیمی ناهید است. دکترای زبان باستانی دارد و هنوز ازدواج نکرده است و گره خوردن روابط آن‌ها در کتاب و ساختن داستانی که از زندگی زنان، که از دغدغه‌های همیشگی بلقیس سلیمانی است.

کتاب صوتی خاله بازی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

اگر دوستدار داستان‌هایی از نویسندگان فارسی زبان هستید و رمان‌هایی که به زندگی زنان می‌پردازند را دوست دارید، کتاب خاله بازی برای شما انتخاب خوبی است.

درباره‌ی بلقیس سلیمانی

بلقیس سلیمانی در سال ۱۳۴۲ در کرمان متولد شد. او نویسنده، پژوهشگر و منتقد ادبی است. تحصیلاتش را تا مقطع کارشناسی ارشد فلسفه ادامه داده است و مقالات متعددی نیز منتشر کرده است. کتاب‌های او مثل خاله بازی، بازی آخر بانو و بازی عروس و داماد بیش از پنج بار تجدید چاپ شده‌است و بازی آخر بانو برنده جایزه ادبی مهرگان و بهترین رمان بخش ویژه جایزه ادبی اصفهان در سال ۱۳۸۵ شده‌است. سلیمانی داوری جوایز ادبی جشنواره بین‌المللی برنامه‌های رادیویی و جایزه منتقدان و نویسندگان مطبوعاتی را نیز در کارنامه‌ی خود دارد.

جملاتی از کتاب صوتی خاله بازی

 صدایش می‌لرزد. فقط می‌گوید بهت نیاز دارم. خواهش می‌کنم بیا. محیار تازه خوابیده بدنش داغ است. سیما ظرف‌های شام را می‌شوید. لباس می‌پوشم. منتظرم بپرسد کجا؟ نمی‌پرسد. روی موهای چرب و آشفته‌اش را می‌بوسم. هنوز در را باز نکرده‌ام که بغضش می‌ترکد. مهبان از اتاقش بیرون میاید. مثل همیشه به دیوار تکیه می‌کند و مبهوت نگاهمان می‌کند. لباس خوابش گشاد است. می‌گویم: «کار ضروری پیش اومده»

می‌گوید: «اگر حال محیار بد شد چی؟»

می‌گویم: «تلفن بزن»

نمی‌دانم چرا حوصله ندارم مثل همیشه برگردم و اشک‌هایش را پاک کنم و بگویم: «تو رو به خدا اینقدر اذیتم نکن.»

برای مهبان دست تکان می‌دهم. دستش را با بیحالی بالا میاورد اما تکان نمی‌دهد. حتما او هم می‌داند این وضع طبیعی نیست.