کتاب صوتی اسلحه ها در کاباره سیرانو

کتاب صوتی اسلحه ها در کاباره سیرانو نوشته ریموند چندلر، ماجرای مردی ثروتمند و کارآگاه سابقی است که کمک به زنی آسیب‌دیده، او را وارد ماجرای تهدید یک بوکسور می‌کند. تد کارمادی ابتدا تصور می‌کند با فشار قماربازها برای تغییر نتیجه‌ی مسابقه روبه‌روست، اما نشانه‌های نگران‌کننده، مسئله را از یک تبانی ورزشی فراتر می‌برند. ترجمه فتح اله جعفری جوزانی، گفت‌وگوهای محاوره‌ای و توصیف‌های تصویری این ماجرای جنایی را همراهی می‌کند. این کتاب صوتی با گویندگی فرهاد اتقیایی منتشر شده است و انتشارات رادیو پنجره انتشار نسخه‌ی صوتی را بر عهده داشته است. هتل، سالن بوکس و کاباره، محل برخورد آدم‌هایی هستند که انگیزه‌هایشان به‌آسانی آشکار نمی‌شود.

درباره کتاب صوتی اسلحه ها در کاباره سیرانو

کتاب صوتی اسلحه ها در کاباره سیرانو از ریموند چندلر، داستانی جنایی است که تعلیق را از دل برخوردهای روزمره بیرون می‌کشد. هتلی با فروشگاه‌های آراسته، آسانسوری نرم و راهروهایی آرام، نخستین نشانه‌های خشونت را در خود پنهان کرده است. نویسنده جزئیات لباس، حرکت دست‌ها، حالت چشم‌ها و چیدمان اتاق‌ها را به بخشی از شناخت شخصیت‌ها تبدیل کرده است. تد کارمادی، شخصیت محوری، نه مأموری در حال انجام وظیفه، بلکه مردی مرفه با سابقه‌ی کارآگاهی است. پول و آشنایی‌هایش درها را به روی او باز می‌کنند، اما کنجکاوی و حساسیتش نسبت به خطر، اجازه نمی‌دهند کنار بماند. بخشندگی او در برخورد با کارکنان هتل، کنار تندی کلام و آمادگی‌اش برای درگیری قرار می‌گیرد. این تضاد، تصویری از مردی می‌سازد که هم می‌خواهد حامی دیگران باشد و هم از ساده‌لوح به‌نظررسیدن خود دلخور است. روایت سوم‌شخص، رفتار بیرونی او را دنبال می‌کند و گاهی از خلال مکث‌ها و حرف‌هایی که زیر لب می‌زند، نارضایتی و کشش عاطفی‌اش را نشان می‌دهد.
کتاب صوتی اسلحه ها در کاباره سیرانو، فضای تفریح و نمایش را در مجاورت تهدید و اجبار قرار می‌دهد. سالن مسابقه محل نمایش قدرت بدنی است، اما پول شرط‌بندی و انتظار تماشاگران، معنای برد و باخت را پیچیده‌تر می‌کنند. کاباره نیز پشت نورهای رنگی و برنامه‌های نمایشی، محل رفت‌وآمد افرادی است که روابطشان فقط به سرگرمی محدود نمی‌شود. جین ادرین، اجراکننده‌ی کاباره، دوک تارگو، بوکسور تحت فشار و بنی سیرانو، حامی مالی او، هریک جایگاهی در این شبکه دارند. گفت‌وگوها اغلب با طعنه، پاسخ‌های کوتاه و پرسش‌های حساب‌شده پیش می‌روند. شخصیت‌ها گاهی بیش از گفته‌هایشان، از طریق واکنش‌هایشان اطلاعات می‌دهند. باران نیز حضوری پیوسته دارد و خیابان‌های خیس و نورهای پراکنده، حال‌وهوای ناآرام ماجرا را همراهی می‌کنند. تجربه‌ی شنیدن، میان مشاهده‌ی دقیق محیط و مواجهه‌های ناگهانی جابه‌جا می‌شود؛ شنونده باید فاصله‌ی میان ادعاهای افراد و نشانه‌های قابل‌مشاهده را در نظر بگیرد.

خلاصه داستان اسلحه ها در کاباره سیرانو

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!
تد کارمادی در بازگشت به محل اقامتش، مردی شتاب‌زده را در راهرو می‌بیند. کمی بعد، زن جوانی را کنار در اتاقش پیدا می‌کند که بر اثر ضربه به سر بیهوش شده است. زن، جین ادرین، در کاباره‌ی سیرانو برنامه اجرا می‌کند. او ماجرا را به تهدید دوست بوکسورش ارتباط می‌دهد؛ افرادی می‌خواهند دوک تارگو مسابقه‌ای را ببازد و برای وادارکردنش، به اطرافیان او فشار می‌آورند. کارمادی نمی‌تواند این توضیح را بی‌پیگیری رها کند. یک عکس در اتاق جین نیز توجه او را جلب کرده است. او سراغ آرشیو روزنامه می‌رود و سپس مسابقه‌ی بوکس را دنبال می‌کند. برخوردهای بعدی، پای او را به جمع حامیان و محافظان تارگو باز می‌کنند. کارمادی به‌تدریج درمی‌یابد که اطمینان‌دادن دیگران، لزوماً به معنای برطرف‌شدن خطر نیست.

چرا باید کتاب صوتی اسلحه ها در کاباره سیرانو را بشنویم؟

دلایل خواندن کتاب صوتی اسلحه ها در کاباره سیرانو را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• ماجرا، پیوند فشار قماربازها و رقابت ورزشی را در قالب یک پرونده‌ی جنایی نشان می‌دهد.
• شخصیت کارمادی، زمینه‌ای برای فکرکردن به مرز کمک‌کردن و دخالت فراهم می‌کند.
• توصیف اشیا، پوشش و حرکات، شنونده را به توجه به نشانه‌های کوچک دعوت می‌کند.
• گفت‌وگوهای طعنه‌آمیز، کشمکش قدرت میان شخصیت‌ها را آشکار می‌کنند.

شنیدن این کتاب صوتی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

کتاب صوتی اسلحه ها در کاباره سیرانو به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به داستان‌های جنایی با محوریت پیگیری سرنخ‌ها.
• مخاطبان علاقه‌مند به فضای بوکس، شرط‌بندی و زندگی شبانه‌ی شهری.
• شنوندگانی که از شخصیت‌های تندخو، کنجکاو و درگیر تردیدهای اخلاقی استقبال می‌کنند.

بخشی از کتاب صوتی اسلحه ها در کاباره سیرانو

«دختره بی‌حرکت دراز کشیده بود، چشم‌هاش بسته بودن، صورتش زیر آرایش، آبی‌رنگ به نظر می‌اومد. درِ بیرون را بست و یه نگاه به آپارتمان انداخت، بعد برگشت توی راهرو و یه چیزی را برداشت که جلوی چارچوب در، سفید به نظر می‌رسید. یه هفت‌تیر دسته‌استخونی کالیبر ۲۲ خودکار بود. بوش کرد، انداختش توی جیبش و برگشت پیش دختره.
یه فلاسک بزرگ نقرهٔ چکش‌کاری شده از جیب بغلش درآورد و درش را باز کرد، با انگشت‌هاش دهن دختره را باز کرد و ویسکی ریخت روی دندون‌های ریز سفیدش. دختره نفسش بند اومد و کله‌اش تکونی خورد و از دست کارمادی اومد بیرون. چشم‌هاش باز شدن. آبی تیره بودن با یه هالهٔ بنفش. نور اومد توشون و اون نور شکننده بود.
کارمادی یه سیگار روشن کرد و وایساد بالای سرش نگاهش کرد. دختره یه خورده دیگه حرکت کرد. بعد از مدتی یواشکی گفت: «از ویسکیت خوشم اومد. می‌تونم یه خورده دیگه بخورم؟»
کارمادی از توی دستشویی یه لیوان آورد و ویسکی ریخت توش. دختره خیلی آهسته پاشد نشست، دستی به سرش زد و ناله کرد. بعد لیوان رو از دست اون گرفت و با یه حرکت کارکشتهٔ مچ انداختش بالا.
گفت: «هنوز هم ازش خوشم میاد. تو کی هستی؟»
صدای نرم و عمیقی داشت. کارمادی از صداش خوشش اومد. گفت: «تِد کارمادی. من پایین راهرو توی شمارهٔ ۹۳۷ زندگی می‌کنم.»
«گمونم سرم گیج رفت.»
«آها. یکی کوبید توی سرت، فرشته.» چشم‌های درخشانش با حالت جستجوگری به دختره نگاه کردن. یه لبخند چسبیده بود گوشهٔ لبش.»