کتاب صوتی آبی، خاکستری، سیاه

حمید مصدق، شاعر، حقوق‌دان و استاد دانشگاه ایرانی است. مصدق شاعری نوپرداز با زبانی ساده بود که به‌خوبی از واژگان و اصطلاحات عامیانه در اشعارش بهره می‌برد. او علاوه‌بر انتشار شش دفتر شعر، اشعار برخی شعرای بزرگ فارسی‌زبان را تصحیح کرده و تالیفاتی نیز در زمینه‌ی حقوق و روش تحقیق دارد. مصدق در سال ۱۳۳۹ در دانشگاه تهران پذیرفته شد. او در دوره‌ی لیسانس در دانشکده‌ی حقوق، بازرگانی خواند و برای ادامه‌ی تحصیل رشته‌ی حقوق را برگزید. او در دو رشته‌ی اقتصاد و حقوق اداری مدرک فوق‌لیسانس گرفت. مصدق برای تکمیل تحصیلاتش به انگلستان رفت و تحصیل در رشته‌ی روش تحقیق را دنبال کرد. او بعدها در کسوت استادی دانشگاه نیز ظاهر شد و در دانشکده‌ی علوم ارتباطات دانشگاه تهران و بعد از آن در دانشگاه کرمان به تدریس پرداخت.

مصدق فعالیت‌های ادبی خود را از دوره‌ی نوجوانی و در انجمن صائب اصفهان آغاز کرد. او اولین دفتر شعر خود را با نام «درفش کاویان» در سال ۱۳۴۰ منتشر نمود. مصدق این منظومه را در زمان کار در یک کوره‌ی آجرپزی در تهران سروده است. او در دوره‌ی دانشجویی، بدون این که نیاز مالی داشته باشد، در کوره‌ی آجرپزی مشغول به کار شد و رنج و درد کارگران را با گوشت و پوست خود لمس کرد. تجربه‌ی ساعت‌های زیاد کار با حقوق کم در گرمای طاقت‌فرسای کوره او را برای همیشه همدرد مردمان فرودست جامعه کرد. این تلنگر، خلق شعر «درفش کاویان» را برایش به ارمغان آورد و از همان ابتدا جایگاه او را به عنوان شاعری کنش‌گر در میان اهل ادب و دوست‌داران شعر فارسی تثبیت کرد. منظومه‌ی «آبی، خاکستری، سیاه» دومین اثر منتشرشده از حمید مصدق است. این دفتر شعر پس از انتشار در سال ۱۳۴۳ با استقبال خوانندگان مواجه شد. سومین اثر حمید مصدق، «در رهگذار باد» است. این منظومه در سال ۱۳۴۷ منتشر شد. مصدق در این اثر مانند منظومه‌ی پیشین روایت‌گر احوالات درونی خود با زبانی ساده و تصاویری لطیف است. در سال ۱۳۵۸، چهارمین اثر از حمید مصدق با عنوان «از جدایی‌ها» منتشر شد. این اثر عاشقانه نیز مانند دیگر آثار مصدق، خالی از دغدغه‌های اجتماعی او نیست. پنجمین اثر او مجموعه شعر «سال‌های صبوری»، بن‌مایه‌ای سیاسی و اجتماعی دارد که مثل اکثر اشعار او، در بستری رمانتیک سروده شده است. او این مجموعه را در سال ۱۳۶۹ به انتشار رساند. در همان سال تمام اشعار سروده‌شده توسط مصدق تا آن دوره، در مجموعه‌ای به نام «تا رهایی» گرد آمد و منتشر شد. ششمین و آخرین اثر شاعرانه‌ی مصدق با نام «شیر سرخ» نیز همچون دیگر اشعارش رنگ‌وبوی عاشقانه و اجتماعی دارد.

    مصدق در قامت یک وکیل نیز، دغدغه‌مندِ دردهای بی‌شمار مردم بود. به شهادت بعضی از دوستان مصدق، او با حق‌الوکاله‌ای اندک وکالت افراد تنگدست و کم‌برخوردار را به عهده می‌گرفته است. او تا پایان عمر در شعر و فکر و عمل، در کنار مردم بود. مصدق گرچه حرکت سیاسی آشکاری نداشت اما شعر او فارغ از دغدغه‌های سیاسی‌اش نیست. حمید مصدق در هفتم آذرماه سال ۱۳۷۷ در سن ۵۸سالگی در تهران و بر اثر عارضه‌ی قلبی از دنیا رفت و پیکر او در قطعه‌ی هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد.