کتاب صوتی فکرت را متوقف کن

کتاب صوتی فکرت را متوقف کن نوشتهٔ چانا میسن و ترجمهٔ فریبا جعفری است. سپیده مالمیر گویندگی این کتاب صوتی را انجام داده و انتشارات ماه آوا آن را منتشر کرده است. این اثر صوتی دربارهٔ موانعی صحبت می‌کند که گاه بر سر راه جریان طبیعی و سالم فکری ما قرار می‌گیرند.

درباره کتاب صوتی فکرت را متوقف کن

اغلب اوقات، آنچه ما را از شکل طبیعی خود دور نگه می‌دارد، یک فکر یا عقیده است. با روش پرس‌وجو و از طریق روند پرسش‌های جست‌وجوگر حقیقت، می‌توانیم بر مشکل تمرکز کنیم و باوری را که مانعی بر سر راه ما ایجاد کرده و دردهای فراوان برایمان به ارمغان آورده است، کشف کنیم. هنگامی که یک باور خاص و مخرب را در خود شناسایی می‌کنیم، قادر خواهیم بود ذهن خود را از آن جدا و از خارج آن را مشاهده کنیم و بدین‌ترتیب می‌توانیم راه بازگشت به خودمان را بیابیم. بسیاری از عقاید ما در بخش عمده‌ای از ذهن ناخودآگاهمان زندگی می‌کنند. تمرکز روش پرسش‌وپاسخ بر این است که نور را تاجایی‌که ممکن است به آن‌سویی بتابانیم که درستی جایگاه این باورها را مشخص کند و به‌این‌ترتیب باورهایی را انتخاب کنیم که شادابی بیشتری به ما ببخشند.

چانا میسن در کتاب صوتی فکرت را متوقف کن، ابزارهایی به شما معرفی می‌کند که می‌تواند این نور را تقویت کند و شما می‌توانید از این ابزارها برای راحت‌ترکردن کارتان استفاده کنید؛ بنابراین به تنها چیزی که نیاز خواهید داشت، یک دفترچهٔ یادداشت است که بتوانید سؤالاتی که شما را به واقعیت راهنمایی می‌کنند را همراه با یکی از دوستان خود یا حتی مشاورتان بررسی کنید. این نویسنده در بخش اول این کتاب صوتی، «بانک اندیشه»، به ابزارهایی پرداخته است که باعث پریشانی افکار ما می‌شوند. در بخش دوم، «کلمات آزارنده»، او نور را به الگوهایی گفتاری می‌تاباند که ما را به‌سمت کوچه‌پس‌کوچه‌های تاریک ذهن ناخودآگاهمان می‌کشانند. بخش سوم، «واکنش انقباضی»، کمک می‌کند تا دریابیم ما چگونه بر اساس باورهایمان واکنش نشان می‌دهیم و چگونه این واکنش‌ها حتی می‌توانند منجربه باورهای مخرب‌تر از پیش شوند. در بخش چهارم، «یک عینک تازه»، بررسی می‌کند که چگونه اعتقادات محدودکنندهٔ ما، درس‌هایی را که می‌توانیم بیاموزیم تا به ما کمک کنند، از دیدمان پنهان می‌کند و به ما اجازه نمی‌دهد که انسان‌های بهتر و موفق‌تری باشیم. یک بخش از دیالوگ‌هایی که در این کتاب آورده شده است، تخیلی و بخش دیگر آن، قطعاتی از مکالمات واقعی نویسنده با مراجعانش است.

شنیدن کتاب صوتی فکرت را متوقف کن را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

شنیدن این کتاب صوتی را به دوستداران روان‌شناسی عمومی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب صوتی فکرت را متوقف کن

«آیلین از حمله‌های مکرر هراس و اضطراب مزمن رنج می‌برد. این احساسات آن‌قدر در زندگی او پررنگ بود که توانایی‌اش برای تفکر درست و روشن را از بین برده بود و مانع از آن می‌شد که او بتواند هدفی را در زندگی دنبال کند. ما درست یک روز پس از یک حملهٔ اضطرابی شدید، با هم جلسه‌ای برگزار کردیم.

آیلین: من می‌خواستم آپارتمانی برای اجاره پیدا کنم و این کار برایم بسیار استرس‌زا بود.

چانا: چرا این کار برای تو استرس‌زا است؟

آیلین: زیرا بعضی‌اوقات حتی پیش از اینکه یک مکان را ببینم، صاحبخانه تصمیم می‌گیرد که با شخص دیگری قرارداد امضا کند. گاهی هم آپارتمان خوبی پیدا می‌کنم که سه اتاق‌خواب دارد، درحالی‌که من فقط یک هم‌خانه‌ای دارم.

چانا: خب چرا این مسئله استرس‌زا است؟

آیلین: چون من نمی‌دانم چه اتفاقی خواهد افتاد.

چانا: چرا اینکه ندانی چه اتفاقی خواهد افتاد برای تو چالش‌انگیز است؟

آیلین: چون دیگر اوضاع کاملاً در کنترل من نیست!

در این جلسه ما توانستیم به برخی از عقاید آیلین دست یابیم:

آیلین باید بداند که چه اتفاقی خواهد افتاد.

آیلین توانایی کنترل اوضاع را ندارد.

آیلین باید قبل از اینکه قراردادی را امضا کند، وضعیت هم‌خانه‌ای خود را کاملاً در نظر بگیرد.

به دنبال آپارتمان گشتن ممکن است اتلاف وقت باشد.

ساده‌ترین و مؤثرترین راه آن است که در هر زمان تنها روی یک باور متمرکز باشیم؛ ازاین‌رو من از آیلین خواستم تا مهم‌ترین باور خود را انتخاب کند.

آیلین: مطمئناً مهم‌ترین واقعیت این است که من کنترلی بر این اوضاع ندارم.

چانا: اینکه تو هیچ کنترلی بر اوضاع نداری، به‌راستی حقیقت دارد؟

آیلین: بله، کاملاً.

چانا: آیا می‌توانی کاملاً اطمینان داشته باشی که کنترلی بر اوضاع نداری؟

آیلین: بله.

چانا: وقتی به این باور اعتقاد داری که کنترل اوضاع در دست تو نیست، چگونه واکنش نشان می‌دهی؟

آیلین: روی قفسهٔ سینه‌ام احساس فشار می‌کنم. نفس کشیدن برایم سخت و دیدم تار می‌شود.

چانا: دیگر چه؟

آیلین: می‌خواهم دستانم را روی سرم بگذارم و زیر تختم پنهان شوم، زیرا این‌طور به نظر می‌رسد که تمام دنیا در حال فروپاشی است.

چانا: حالا یک نفس عمیق بکش و خودت را در همین شرایط تصور کن، اما با این تفاوت که تو باور نداری کنترل اوضاع در دست تو نیست. در چنین شرایطی چه احساسی داری؟

آیلین: حدس می‌زنم حالم بهتر است. در بدنم احساس فشار نمی‌کنم. برای دیدن آپارتمانی رفته‌ام و دارم می‌بینم که آنجا تا چه اندازه نورگیر است. من از تصور اینکه در آنجا زندگی خواهم کرد هیجان‌زده هستم.

چانا: متضاد جملهٔ «من کنترلی بر اوضاع ندارم»، چیست؟

آیلین: من اوضاع را در کنترل دارم.

چانا: سه دلیل برای من بیاور که نشان دهد این جمله حقیقت دارد.

آیلین: من می‌توانم تصمیم بگیرم بر آنچه انتخاب کرده‌ام متمرکز بمانم. می‌توانم تصمیم بگیرم با چه کسانی صحبت و از کدام آپارتمان‌ها بازدید کنم.

چانا: عالی است. دیگر چه؟

آیلین: من می‌توانم تصمیم بگیرم که چگونه در برابر صاحبخانه‌ها واکنش نشان دهم.

چانا: آیا می‌توانی به یک جملهٔ متضاد دیگر فکر کنی؟»