کتاب صوتی لیلی و مجنون (خمسه نظامی ـ گنج سوم)

کتاب صوتی لیلی و مجنون (خمسه نظامی ـ گنج سوم) نوشته جمال‌الدین ابومحمّد الیاس بن یوسف بن زکی بن مؤیَّد، متخلص به نظامی و مشهور به حکیم نظامی است. این کتاب را با صدای گرم ساعد باقری می‌شنوید.

درباره کتاب لیلی و مجنون (خمسه نظامی ـ گنج سوم)

نظامی متولد ۵۳۵ هجری قمرس در شهر گنجه است، نظامی در فاصلهٔ سال‌های ۶۰۲ تا ۶۱۲ در گنجه از دنیا رفته است و آرامگاهی به او در همان شهر است. در دهه نود خورشیدی، دولت آذربایجان اشعار گنجوی در آرامگاه او را که همگی به زبان فارسی بودند، پاک و تخریب کرد.

داستان لیلی و مجنون روایت دلدادگی پسری به‌نام قیس به دختری به‌نام لیلی است که با هم در مکتب‌خانه درس می‌خواندند. 

این اثر سومین گنج از پنج گنج نظامی است که حدود ۴۷۰۰ بیت دارد.

لیلی و قیس به هم دل باخته‌اند و از دو قبیله متفاوت در سرزمین عربستان‌اند. خانواده مجنون به خواستگاری می‌روند و جواب رد می‌شنوند و همین موضوع آغاز به جنون رسیدن حال قیس است. 

این اثر از شاهکارهای ادبیات کلاسیک فارسی است که شنیدن آن با صدای دلنشین ساعد باقری لطفی چندبرابر دارد.

شنیدن کتاب لیلی و مجنون (خمسه نظامی ـ گنج سوم) را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

دوست‌داران ادبیات تغزلی فارسی مخاطبان این کتاب‌اند.

بخشی از کتاب لیلی و مجنون (خمسه نظامی ـ گنج سوم)

گوینده داستان چنین گفت

آن لحظه که در این سخن سفت

کز ملک عرب بزرگواری

بود است به خوب‌تر دیاری

بر عامریان کفایت او را

معمورترین ولایت او را

خاک عرب از نسیم نامش

خوش بودی تر از رحیق جامش

صاحب هنری به مردمی طاق

شایسته‌ترین جمله آفاق

سلطان عرب به کامگاری

قارون عجم به مال داری

درویش نواز و میهمان دوست

اقبال درو چو مغز در پوست

می‌بود خلیفه‌وار مشهور

وز پی خلفی چو شمع بی‌نور

محتاج‌تر از صدف به فرزند

چون خوشه بدانه آرزومند

در حسرت آنکه دست بختش

شاخی بدر آرد از درختش

یعنی که چو سرو بن بریزد

سوری دگرش ز بن بخیزد

تا چون به چمن رسد تذروی

سروی بیند به جای سروی

گر سرو بن کهن نبیند

در سایه سرو نو نشیند

زنده است کسی که در دیارش

ماند خلفی به یادگارش

می‌کرد بدین طمع کرمها

می‌داد به سائلان درمها

بدی به هزار بدره می‌جست

می‌کاشت سمن ولی نمی‌رست

در می‌طلبید و در نمی‌یافت

وز درطلبی عنان نمی‌تافت

و آگه نه که در جهان درنگی

پوشیده بود صلاح رنگی

هرچ آن‌طلبی اگر نباشد

از مصلحتی به در نباشد

هر نیک و بدی که در شمارست

چون در نگری صلاح کارست

بس یافته کان به ساز بینی

نایافته به چو باز بینی

بسیار غرض که در نورداست

پوشیدن او صلاح مرد است

هرکس به تکیست بیست در بیست

واگه نه کسی که مصلحت چیست

سررشته غیب ناپدیدست

پس قفل که بنگری کلیدست