کتاب دعا و توسل

محمدرضا کاشفی(۱۳۸۵-۱۳۴۶) و سید محمد کاظم روحانی( -۱۳۴۴) پژوهشگر دینی هستند.

در یکی از پرسش و پاسخ‌های این کتاب می‌خوانیم:

«آیا برای دعاها حد و مرزی هم هست یا هر چه خواستیم می‌توانیم دعا کنیم؟

دعا دارای مرزهای تعریف شده‌ای است و تنها در چارچوب همان مرزها اثر گذار خواهد بود و خارج از آن تأثیری نخواهد داشت. از جمله مهم‌ترین مرزها عبارتند از:

۱. همخوانی با سنن و قوانین الهی؛ خداوند متعال عوالم هستی و موجودات را بر اساس قوانین و نظام خاصی آفریده است و تدبیر امور طبق همان سنن است. از این رو اگر کسی دعایی کند که خلاف این سنن و نظام باشد نباید در انتظار تحقق آن باشد چنانکه حضرت علی علیه‌السلام در پاسخ به پرسش صوحان عبدی که سؤال نمود: کدام دعا بیراهه‌تر است؟ امام فرمود: «دعای کسی که برای تحقق آن چه ناشدنی است دعا کند». و نیز از ایشان نقل شده است که: من در دعا گفتم: خداوندا! مرا به هیچ یک از بندگانت نیازمند مساز.

۲. همخوانی با نظام تشریع؛ خداوند متعال برای انسان قوانینی را وضع کرده که ما از آن به نظام تشریع یاد می‌کنیم این نظام همان بایدها و نبایدها و همان حسن و قبح و همان خوشایندها و به آیندها است. یکی از مرزهای دعا همین قوانین تشریعی است. بر این اساس آدمی نمی‌تواند از خداوند عمل قبیح یا برآیند و یا نبایدی را طلب کردن امور قبیح نهی شده است.»