کتاب طاووس بهشتیان

محمدرضا کریمی( -۱۳۳۵)،‌پژوهشگر دینی است. در بخشی از کتاب می‌خوانیم: «شبهه‌ای نیست که خداوند رحمان و رحیم امّت اسلام را به پیامبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلم هدایت فرمود، و امّت پس از آن حضرت به گمراهی افتادند، زیرا فرقه‌ها شدند و اختلافات کردند و به جان یکدیگر افتادند، و یکدیگر را کشته و زدند و تبعید نموده، و تحت فشار و آزار قرار دادند، و یکدیگر را لعن و تکفیر و تفسیق نمودند، و آنچه را هم که از ظلم و ستم درباره یکدیگر انجام ندادند در واقع از دستشان برنمی‌آمد، نه اینکه ائتلافی در بین باشد. باید فهمید که تقصیر این گمراهی و اختلافات و مفاسد با کیست؟ آیا با خداست؟ خداوند سبحان در این آیه کریمه می‌فرماید: تقصیر من نیست، زیرا من قومی را که هدایت کردم گمراه نمی‌کنم، بلکه پس از هدایت برای آنان بیان می‌کنم چیزی را که از گمراهی و اختلاف و مفاسد پرهیز کنند و محفوظ بمانند، و پس از آن خودشان می‌دانند (و از طرف من جبر و قهری نسبت به اجراء آنچه بیان فرمودم نیست). و نیز باید دانست چیزی که سبب گمراهی و اختلاف امّت شده چه بوده است؟ و چه چیزی را کم داشتند که کارشان به اینجا کشید؟ و البتّه معلوم است که همه چیزشان کامل بود، و نزاع و اختلاف از روزی که شروع شد تا به امروز فقط بر سر ریاست بر امّت و خلافت و جانشینی پیامبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلم بوده و تمام ستم‌ها و مفاسد و مشکلات امّت از همین نزاع بر سر ریاست بر امّت برخاسته، زیرا گفتند خداوند حکیم کسی را به عنوان سرپرست و قیم و خلیفه و جانشین رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلم تعیین نکرده که ما مُلْزَم باشیم زیر بار او رفته و قلاّده تبعیت تامّ و تمام او را آویزه گردن نمائیم.»