کتاب مادر مبارزان

کتاب مادر مبارزان نوشته مهدی طائب است. این کتاب تحلیلی گذرا بر مبارزات هوشمند حضرت فاطمه زهرا (س)؛ برگرفته از دروس تاریخ تطبیقی است.

درباره کتاب مادر مبارزان

کدام جریان مرموز از تشکیل تمدن اسلامی و پیشرفت آن بیشترین هراس را داشته است؟ کدام شبکهٔ فساد، گسترش و قدرت‌گیری حکومت اصلاح‌گر نبوی را خطری جدی برای اغراض و اهداف شوم خود می‌دانسته؟ به قدرت رسیدن علی‌بن‌ابی‌طالب (ع) که در واقع پیروزی او، مقدمات گسترش عدالتی فراگیر در تمام پهنهٔ جهان را در پی می‌داشت منافع کدام جریان را به خطر می‌انداخته که با تمام توان از به حکومت رسیدن او جلوگیری کردند؟ تاریخ اسلام فراز و فرودهای بسیاری داشته است و در این مسیر پُررمزوراز، فرقه‌ها و گروه‌های بسیاری بوده‌اند که نسبت به این دین مبین اظهار عداوت و کینه ورزیده‌اند و در صدد نابودی یا انحراف آن برآمده‌اند. این کتاب رویکردی به تاریخ اسلام است.

خواندن کتاب مادر مبارزان را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به تاریخ اسلام پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب مادر مبارزان

از سوی دیگر بستر نزول این آیهٔ شریفه — یعنی زمان و مکان نزول آن — صدر اسلام و شبه‌جزیرهٔ حجاز بوده است و به لحاظ مبانی تفسیری، لزوماً آیات شریفهٔ قرآن — به‌جز مواردی که از آینده خبر می‌دهد — باید در زمان نزول، مصداق معین داشته باشد تا برای مخاطبان آن عصر قابل فهم باشد. 

حال اگر ما تاریخ صدر اسلام را از زاویهٔ دشمنی یهود و با ملاحظهٔ این نکته که شدت عداوت آن‌ها در چه ترازی بوده مطالعه نماییم، شاید نتوانیم مصداق روشنی برای این آیهٔ شریفه پیدا کنیم؛ چراکه گزاره‌های تاریخی آدرس دقیقی به ما نمی‌دهند. حتی در بسیاری از عملیات‌های پیامبر عظیم‌الشأن اسلام علیه ایشان، برخی از تاریخ‌نگاران، شروع‌کننده جنگ را مسلمین دانسته‌اند و از سیاق تاریخ برمی‌آید یهودیان تنها به دفاع از خود می‌پرداخته‌اند.

بنابراین از یک سو قرآنِ شریف دشمن‌ترین مردم با اسلام و مؤمنان را یهود معرفی می‌کند و از سوی دیگر در تاریخ ردّپای محسوسی از چنین دشمنی سرسختانه‌ای یافت نمی‌شود. آیا از این دو قضیه می‌توان نتیجه گرفت که یهود نسبت به اسلام دشمنی سرسختانه‌ای نداشته است؟ پاسخ قطعاً منفی است؛ زیرا قرآن کریم سخن خداوند متعال است و از هر اعوجاج و سستی به‌دور است.

پرسش دیگری که می‌توان مطرح نمود این است که آیا ممکن است یهود چنین دشمنی سرسختانه‌ای با اسلام داشته باشد اما در تاریخ ثبت نشده باشد؟ پاسخ این است که بله! چنین امری ممکن است و در توجیه آن می‌توان گفت به‌طور کلی دشمنی دشمنان به دو روش صورت می‌گیرد؛ یک روش به‌صورت محسوس و آشکار است، به‌گونه‌ای که دشمن از آشکار بودن پروژه‌هایش هیچ ابایی ندارد؛ روش دیگر این است که دشمن، در مسیر ضربه زدن تمام تلاش خود را می‌کند که ردّپایی از خود به‌جا نگذارد و در این مسیر بیشتر به عوامل نفوذی در عمق استراتژیک طرف مقابل دل می‌بندد. به بیان دیگر دشمن در این روش اهداف و مقاصد خود را به دست عوامل داخلی ولی خودفروختهٔ طرف مقابل اجرا می‌کند، بدون اینکه هیچ ردّپایی از خود به‌جا گذاشته باشد. در این صورت تاریخ و تاریخ‌نویسان اگر بی‌طرف هم باشند بسیار سخت می‌توانند در همان زمان، خط نفوذ و عوامل و دستان پشت پرده را تشخیص دهند و تاریخ را بر اساس پروژه‌های آنان گزارش کنند.