کتاب ماورای ذهن رو بشناس!

کتاب ماورای ذهن رو بشناس! نوشته موسی زمان‌زاده دربان و محمد جولایی تهرانی، به شما اسرار علم خودشناسی، عرفان و کمال‌گرایی را بیان می‌کند.

درباره‌ی کتاب ماورای ذهن رو بشناس!

کتاب ماورای ذهن رو بشناس! اثری خواندنی است که به شما کمک می‌کند تا در مسیر خودشناسی قدم بردارید. خودشناسی مرحله‌ی اول از معرفت است. هر انسان با شناخت خود، می‌تواند به شناخت خدای خود نائل آید، درکش از جهان را چند برابر کند و به دنبال کمال باشد. هدف ما از شناخت خودمان، پیدا کردن مسیر پیشرفت است. مسیری که می‌تواند راهنمای ما برای رسیدن به آرامش حقیقی باشد. مسیری که به ما کمک می‌کند علاوه بر رشد خودمان، برای رشد اطرافیانمان نیز تلاش کنیم و این تلاش‌ها در نهایت به داشتن جهانی زیباتر می‌انجامد. کتاب ماورای ذهن رو بشناس! به شما کمک می‌کند تا وارد اولین مرحله از معرفت، یعنی خودشناسی شوید و به مسیر کمال‌گرایی قدم بگذارید. 

کتاب ماورای ذهن رو بشناس! را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم 

کتاب ماورای ذهن رو بشناس! برای تمام کسانی نوشته شده است که به دنبال یافتن راه و روشی برای خودشناسی هستند. 

بخشی از کتاب ماورای ذهن رو بشناس!

شاید بتوان گفت معروفترین کلمه ای که در ادیان و علم روانشناسی و عرفان و دیگر نحل ههای معرفتی و علمی خود را نشان داده است می باشد؛ چرا که علمای این علوم و معارف «خودشناسی» همانا واژه‌ی معتقدند اگر انسان به درک وجودی خود دست پیدا کرد، به کمال نهایی رهنمون می‌شود. کرامت نفس هم از همین شناخت به دست میآید و همچنین واکنش هر شخص در جامعه به درونش برمی گردد؛ و اینچنین است که می گویند هر کس که خود را شناخت خدای خود را هم شناخته است و بعد از این شناخت است که ناممک نها ممکن می‌‎شود و درک انسان به نحو دیگری خود را نشان م یدهد. پس قبل از این که بار سفر را از این دنیا ببندیم، برخیزیم و وجود خود را درک کنیم.

«خیز و در کاسه ی زر آب طربناک انداز / پیش تر زانکه شود کاس هی سر خاک انداز»

مقصود از خودشناسی آن است که انسان با درون‌نگری و خودکاوی و تأمل در وجود خویش و ابعاد آن استعدادها و نیروهای درونی و تمایلات و کشش‌های باطنی، هدف واقعی آفرینش و کمال نهایی و راه رسیدن به آن را بشناسد و نیل به چنین حقیقتی جز از راه مکاتب الهی امکان‌پذیر نیست. چنانچه مروری کوتاه به تاریخ علم و فلسفه و مکاتب مادی نشان می‌دهد که انسان‌ها در طی قرون و اعصار گذشته و حال از شناخت حقیقی خود درمانده‌اند و هرگز نتوانسته‌اند تمام جهات و جنبه‌های وجودی انسان را تبیین نمایند و لذا هر تعریفی را که از انسان و انسانیت و حد و مرز آن اظهار داشته‌اند صرفاً فرضیه‌هایی است که از روی حدس و گمان و خیال پردازانه است.