کتاب جاده‌ی امن هور

جاده امن هور مستندی داستانی با موضوع دفاع مقدس نوشته نصرالله محمودزاده است. این اثر نگاهی داشته به پشتیبانی و مهندسی جنگ در عملیات خیبر

درباره کتاب جاده امن هور 

 این اثر مستند داستانی به رشادت‌ها، دلاوری‌های سنگر سازان و رزمندگان و تدبیر و درایت انها در پشتیبانی و مهندسی جنگ در عملیات بزرگ خیبر پرداخته است.

 خواندن کتاب جاده امن هور را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

 علاقه‌مندان به ادبیات پایداری و تاریخ جنگ و دفاع مقدس را به خواندن این کتاب دعوت می‌کنیم.

 درباره نصرت‌الله محمودزاده

نصرت‌الله محمودزاده در اولین روز حمله عراق به ایران، داوطلبانه به خوزستان رفت و به عنوان داوطلب در عملیات آزادسازی سوسنگرد حضور داشت. او که در عملیات هویزه در محاصره دشمن بود با حوادثی روبه‌رو شد که بعدها زمینه نوشتن اولین کتابش «حماسه هویزه» را ایجاد کرد.

تاکنون بیش از چهارده اثر از این نویسنده منتشر شده است که از جمله آثار او می‌توان به شب‌های قدر کربلای پنج، رقص مرگ، سنگرساز بی‌سنگر اشاره کرد. 

بخشی از کتاب جاده امن هور

در حقیقت قصهٔ خیبر بعد از عملیات بیت‌المقدس آغاز شد؛ همان جا که بچه‌های خسته از سه عملیات طریق‌القدس، فتح‌المبین و بیت‌المقدس به خرمشهر رسیدند، اما هیچ پدافندی برای حفظ سرزمین‌های آزادشده نداشتند. اهمیت مهندسی در حالی فرماندهان جنگ را متوجه خود کرد که عراقی‌ها پس از بیت‌المقدس مهندسی را جدی گرفته بودند و در عملیات رمضان نشان دادند عبور از آن دژ مستحکم امکان‌پذیر نیست. فرماندهان مهندسی-رزمی جهاد سازندگی در میان همان خاکریزهای مثلثی‌شکل متوجه شدند که چقدر از مهندسی عقب مانده‌اند. وقتی بعد از این عملیات به فکه و والفجر مقدماتی رفتند، باز هم با دژهای نفوذناپذیر روبه‌رو شدند. در دل همین شکست بود که عملیاتی در منطقه هورالهویزه طراحی شد و نقطهٔ عطف آن عبور از هورالهویزهٔ وسیع و مهارنشدنی بود. خیلی‌ها عملیات در آب را تجربه نکرده بودند و از آب می‌ترسیدند. صدام با استحکامات مهندسی در لاک دفاعی فرو رفته بود و ایران هرچه هجوم می‌برد، به درِ بسته می‌خورد؛ فقط هور بود که هنوز دست‌نخورده و بکر باقی مانده بود.

فرماندهان مهندسی‌رزمی جهاد سازندگی درحالی‌که نمی‌توانستند آرایش مهندسی دشمن در محور شلمچه تا طلائیه را ندیده بگیرند، با بکارگیری ترکیب علوم و فنون وارد جنگ آب شدند. شاید کسی باور نمی‌کرد پایان کار جهادگران به ساخت بزرگ‌ترین پل شناور سیزده کیلومتری و بزرگراه سیدالشهداء در دل هور منجر شود. درواقع این عملیات نشان داد که جنگ زین پس روی پاشنهٔ مهندسی می‌چرخد.