کتاب غربت فرزندان خمینی

غربتِ فرزندانِ خمینی نوشته رضا رستمی شامل زندگی‌نامه و خاطرات شهدای سپاه پاسداران شهرستان مریوان است.

درباره کتاب غربت فرزندان خمینی

کتاب غربتِ فرزندانِ خمینی خاطرات سبز و به‌یادماندنی ۹۶ نفر از نقش‌آفرینان شهدای سپاه پاسداران شهرستان مریوان را در سال‌های دفاع مقدس؛ سال‌های عشق و خون به تصویر کشیده است.

این کتاب تجدید خاطره‌ای است برای آنان که بودند و دیدند و آیینه‌ای است برای آنان که نبودند اما تشنه ی رؤیت خورشید وجودشان هستند. شرح زندگی بعضی از شهدا حجت را بر خیلی‌ها تمام می‌کند. شهدایی که بهانه برای ماندن و نرفتن جنگ داشتند. اگر هم جبهه نمی‌رفتند در شهر هم تمام‌قد در خدمت جبهه بودند. آن‌قدر اخلاص داشتند که از وجودشان فوران می‌کرد. هرکجا کار برای رضای خدا بود اگر نفر اول نبودند جزو اولی‌ها بودند.

خواندن کتاب غربت فرزندان خمینی رابه چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

علاقه‌مندان به ادبیات پایداری و دفاع مقدس

جملاتی از کتاب غربت فرزندان خمینی

شهید محمد سعید پور محمد

فرزند: براخاص

ولادت: ۱۳۱۴/۴/۲

شهادت: ۱۳۶۱/۴/۲۳

محل شهادت: روستای پایگلان شهرستان سروآباد

نحوه شهادت: انفجار مین

محل دفن: گلزار شهدای روستای پایگلان شهرستان سروآباد

شهید محمدسعید پورمحمد برادر شهیدان محمد و صادق در روستای پایگلان از توابع شهرستان سروآباد میان خانواده‌ای فقیر و بی‌بضاعت در دامان مادرش کالی دیده به جهان گشود. پدرش براخاص کشاورز بود که در سال ۱۳۵۸ دار فانی را وداع گفت و مادرش نیز در سال ۱۳۶۰ از دنیا رفت. محمدسعید به دلیل فقر حاکم بر خانواده و نبود امکانات آموزشی از داشتن سواد محروم شد و از همان اوایل کودکی به جنگ مشکلات رفت و به کشاورزی و دامداری مشغول شد. با رسیدن به سن ازدواج در سال ۱۳۴۰ باخانم ثانیه لطفی ازدواج کرد و صاحب دو پسر به نام‌های معید، صلاح و دو دختر به نام‌های پرشنگ و درخشان شد. او برای امرارمعاش زندگی مشغول کشاورزی، کارگری و بنایی شد.

محمدسعید از ظلم بیزار بود و در فکر رفع مشکلات روستا و بهبود وضعیت اقتصادی و معیشتی مردم دیارش بود. با پیروزی انقلاب اسلامی به رهبری حضرت امام خمینی‌(ره) به آرزوی دیرینه‌اش رسید و در روزهای آغازین جنگ تحمیلی با اعتقاد و ایمان راسخ و شروع ناآرامی‌ها در کُردستان پس از استقرار سپاه پاسداران انقلاب اسلامی با در اختیار گذاشتن خانه ی خود در اختیار سپاه پاسداران سال ۱۳۶۰ به جمع پیشمرگان مسلمان کُرد پیوست و گام‌های مؤثری در این راه با حمل آذوقه و تدارکات به پایگاه‌ها برداشت.

سرانجام در جاده ی اصلی روستای پایگلان درحالی‌که مشغول حمل آذوقه به پاسگاه بود هنگام برگشت به روستای پایگلان براثر انفجار مین و اصابت ترکش آن به پاها و دست به همراه برادرش صادق و عرفان لطفی به شهادت رسید و به جمع هم‌رزمان شهیدش پیوست.