کتاب نکند تنها بمانی

«نکند تنها بمانی» رمانی با مضمون اجتماعی و عاشقانه نوشته الهه اسدی‌نیا است. پیمانه دختری است که در یک خانواده پنج نفره همراه پویا و پونه و مادر و پدرش زندگی می‌کند. مادر او شاغل است و علاقه‌ای به کارهای خانه ندارد و گذشته از این پدرو مادر همیشه با هم بحث و دعوا دارند. داستان در سال‌های جنگ تحمیلی می‌گذرد و از آنجایی آغاز می‌شود که آرمان برادر انوش، دوست پیمانه یک روز به منزل آنها تلفن می‌کند و به پیمانه می‌گوید که عاشق او است و قصد دارد با او ازدواج کند. اما پیمانه که از این رفتار جاخورده است به آرمان می‌گوید که تصمیم‌گرفتن برای ازدواج هنوز خیلی زود است و او برای آینده‌اش برنامه‌های زیادی دارد: «من قسم می‌خورم تا زنده‌ام چیزی از ارادت قلبیم به تو کم نمی‌شه. با همهٔ وجود دوستت دارم، پیمانه. اما تو رو به اون خدایی که شریک نداره قسم می‌دم اگه یه روز نظرت عوض شد، بهم بگو و ببین چه کارها که برات نمی‌کنم. خیال نکن غرورت خرد می‌شه. تو هیچ‌وقت برای من نمی‌شکنی. پیمانه، تو یه کوه باعظمتی که هر روز اوج می‌گیری.» برای لحظاتی دل پیمانه برای آن‌همه صداقت آرمان لرزید. آرمان ادامه داد: «ممنونم، پیمانه. همین که اجازه دادی بعد از مدت‌ها صدات رو بشنوم، لطف بزرگی کردی. امیدوارم به آرزوهات برسی.» پیمانه به‌آرامی خندید و گفت: «برام دعا کن. می‌گن دلِ شکسته به خدا نزدیکه.» آرمان که دیگر تحمل نداشت و نزدیک بود اشکش دربیاید، خداحافظی کرد و گوشی را گذاشت. پیمانه همان‌جا کنار تلفن ایستاد و فکر کرد. در دل هیچ کشش و علاقه‌ای نسبت به آرمان حس نمی‌کرد. از رفتارش با او پشیمان نبود. خیالات و آرزوهایش در جایی دیگر سیر می‌کرد.